Eskişehir'de 3.sü yapılan Kaos GL Muhabir Ağı Eğitimi tamamlandı.
Gazetecilik ve fotoğraf üzerine aldığımız 3 atölyenin sonunda, 25-30 kişilik ekip Kaos GL dergi ve web sitesi muhabirliği için yollara döküldü :)
Gayet verimli geçti...
Dün gece 1'de yurda girmiştim. Ders falan da istemiyor canım artık, of!
Görüşürüz!
3 Kasım 2008 Pazartesi
29 Ekim 2008 Çarşamba
Rengarenk devrimin siyah beyaz çocuğu...
Öyle görüyorum artık kendimi.
Devrimin çocuğu. Rengaren bir devrimin çocuğu.
Bu bir acındırma manifestosu değil.
Bu bir acı bildirgesi.
Bu bir acı beyan.
Rengarenk bir devrimin, eli siyah beyaz çamurlu, ayakları gri dikenli çocuğuyum ben.
Eğer yemeyip içmeyip, bu amaç için uğraşıyorsam. Vardır bir nedeni. Vardır bir etiketi. Fiyatı da...
Rengarenk bir devrim.
Bir çocuk.
Ufak...
Devrimin çocuğu. Rengaren bir devrimin çocuğu.
Bu bir acındırma manifestosu değil.
Bu bir acı bildirgesi.
Bu bir acı beyan.
Rengarenk bir devrimin, eli siyah beyaz çamurlu, ayakları gri dikenli çocuğuyum ben.
Eğer yemeyip içmeyip, bu amaç için uğraşıyorsam. Vardır bir nedeni. Vardır bir etiketi. Fiyatı da...
Rengarenk bir devrim.
Bir çocuk.
Ufak...
Planlar Altüst!
Üstalt!
Bir türlü şu salak çamaşırlarımı yıkayamadım! Berbatbirşey numara1!
Dün gece yine Taksimdeydik -ay inan bana para harcamamak için takla attım yani! öf!- yine bela hep bela orası ya... Berbatbirşey numara2 !
Şimdi de Balım'dayım, birazdan Esenler'e gidip ve Eskişehir'e yollanıcam. Planlar değişti. Zaten bir türlü adam akıllı plan yapamamıştık ya neyse... Ben bu gece gidiyorum Eskişehir'e yarın gitmektense. Yarın öğlen-akşam da Can gelecek. Bu gece kimde kalıcam belli değil, çamaşırlarımı da yıkayacaklar of çok utandırıcı! Tanrım! Bunları buraya nasıl yazarım!!!! Ay öleyim!
Neyse...
Böyle yazdığıma ettiğime bakmayın, inanılmaz sinirliyim şu sıralar...çok stresli, sinirli, ölümcülüm...
Şöyle "ailen öldü, can öldü, arkadaşlarını da boşver" deseler atıveririm şuradan kendimi. Yada haplarım kendimi! Hemen!
İyileşeceğim.
İyi olacağım.
Evet.
Bok:
-"çakal."
Bir türlü şu salak çamaşırlarımı yıkayamadım! Berbatbirşey numara1!
Dün gece yine Taksimdeydik -ay inan bana para harcamamak için takla attım yani! öf!- yine bela hep bela orası ya... Berbatbirşey numara2 !
Şimdi de Balım'dayım, birazdan Esenler'e gidip ve Eskişehir'e yollanıcam. Planlar değişti. Zaten bir türlü adam akıllı plan yapamamıştık ya neyse... Ben bu gece gidiyorum Eskişehir'e yarın gitmektense. Yarın öğlen-akşam da Can gelecek. Bu gece kimde kalıcam belli değil, çamaşırlarımı da yıkayacaklar of çok utandırıcı! Tanrım! Bunları buraya nasıl yazarım!!!! Ay öleyim!
Neyse...
Böyle yazdığıma ettiğime bakmayın, inanılmaz sinirliyim şu sıralar...çok stresli, sinirli, ölümcülüm...
Şöyle "ailen öldü, can öldü, arkadaşlarını da boşver" deseler atıveririm şuradan kendimi. Yada haplarım kendimi! Hemen!
İyileşeceğim.
İyi olacağım.
Evet.
Bok:
-"çakal."
Şöyle seviyorum ben onu...
Şöyle seviyorum ben onu...
Meleklere tükürmemek için gösterdiğin sabırdan övünür gibi...
Aldatmayacağını bile bile sürekli diken üstünde olman gibi...
Seviyorum ya...
Nasıl biliyor musun?
Benden nefret ettiğiniz kadar.
Nasıl mı?
Götüme giren çıkanların hesabını tutuyormuşsunuzcasına.
Peki ama, gerçekten nasıl?
Parmağımla yüzüğüme tecavüz ederken.
Tüm kıllarım ereksiyon olurken,
Elimi öperken.
Tabi ya,
Onu severken, seviyorum ben onu.
Böyle bir şey değil elbet, sevgim.
Bir kaç düz-yan-çapraz çizgi ve noktadan ibaret mi?
H.şça.al.
Meleklere tükürmemek için gösterdiğin sabırdan övünür gibi...
Aldatmayacağını bile bile sürekli diken üstünde olman gibi...
Seviyorum ya...
Nasıl biliyor musun?
Benden nefret ettiğiniz kadar.
Nasıl mı?
Götüme giren çıkanların hesabını tutuyormuşsunuzcasına.
Peki ama, gerçekten nasıl?
Parmağımla yüzüğüme tecavüz ederken.
Tüm kıllarım ereksiyon olurken,
Elimi öperken.
Tabi ya,
Onu severken, seviyorum ben onu.
Böyle bir şey değil elbet, sevgim.
Bir kaç düz-yan-çapraz çizgi ve noktadan ibaret mi?
H.şça.al.
Sugar Cafe. Barbaros Şansal. Bar Bulmak!
Merhabalar!
02:50 olmuş saat!
Bu gece arkadaşlarla Sugar Cafe'ye gittik. Hep severim orasını, seviyeli, kaliteli gelir bana. Biraz oturduktan sonra Barbaros Şansal geldi. Biraz sonra da biz onun yanındaydık ve saatlarce sohbet edecektik! Telefon numaralarımız ve elmeklerimizi alacaktık!
Sevdim onu! Bir sürü şey hakkında konuştuk. Sevdim onu!
2023.
Hoşçakalın.
02:50 olmuş saat!
Bu gece arkadaşlarla Sugar Cafe'ye gittik. Hep severim orasını, seviyeli, kaliteli gelir bana. Biraz oturduktan sonra Barbaros Şansal geldi. Biraz sonra da biz onun yanındaydık ve saatlarce sohbet edecektik! Telefon numaralarımız ve elmeklerimizi alacaktık!
Sevdim onu! Bir sürü şey hakkında konuştuk. Sevdim onu!
2023.
Hoşçakalın.
28 Ekim 2008 Salı
Ankara 1. günden bu yana...
İlk günün akşamına Uçan Süpürge'nin kısa film gösterimine katıldık ve sıcak şarap içtik. Filmler iyiydi, konu iyiydi... "Çocuk gelinler".
Cuma günü ne yaptığımızı hatırlayamıyorum?! Cuma günü dışarı çıktık, Can için dans okulları aradık. Bir tane bulduk ("Kırçiçeği"), konuştuk. Ertesi gün de aynı okulda beraber deneme sınıfına katıldık. Kızlar ve biz vardık. Kimse bir şey bilmiyordu :)
Tabi bu sırada insanlarla tanışıyoruz.. Barış'ı ve Buse'yi hiç unutmayacağım. Çok iyi insanlar.. [Ay özledim çok sizi ya!!!]
Zorlanıyorum yazarken, bugün Salı ve bu olanların üzerinden zaman geçti..hatırladıkça bir şeyler yazarım.
---
Pazar günü sabah İstanbul'daydım. Hemen yurduma geldim, oda değişikliği yapacaktım onu yaptım, eşyaları taşıdım. Hemen otobüse atlayıp bale okuluma gittim. İlk dersime katıldım. Tayt ölçüsü verdim [105YTL!!! :'( ] Bundan gayri, salı günleri tango, cumartesi günleri halk dansları ve pazar günleri bale var. Tam istediğim gibi, nasıl böyle denk geldi anlayamıyorum :S yaşasın kuantum düşünce tekniği! [Kurs da aylık 125 lira.] Dans çok yoğun olacak, bazı derslere katılamayacağım [mesela bu hafta sonu -Eskişehir'e gidiyorum-] ama program gayet iyi, uygun benim için.
Danstan sonra da yine apar topar Taksime geçtim! Aysun'la buluştum ve Başka Kültürevi'nin LGBTT Atölyesinin açılışı için Eskişehir'den arkadaşlarla buluştuk Başka Kültürevi'nde. Orada da yeni insanlar tabi... Lambdaistanbul'dan Nilgün Abla, atölyenin başkanı Caner, ODTÜ'den Kemal ve diğerleri. ODTÜ'deki Cinsiyet ve Kadın Çalışmaları Grubuyla da Kemal ve Barış S. vasıtasıyla iletişime geçip tecrübelerinden yararlanmayı planlıyorum. Ankara'ya gittiğim (gidebildiğim) ilk fırsatta görüşeceğim o grupla da.
Pazar günü çok ağladı İstanbul...
Feysbuk'tan 7LGBTT çalışmasını tebrik eden bir mesaj gelmişti buraya yazdım mı bilmiyorum. Dün -Pazartesi- o bayan arkadaşa gittim. Biraz sohbet ettik. Sorguya benziyordu daha çok :) Sonra evine gittik onun. Arkadaşları vardı, hep beraber daha çok LGBTT tabanlı sohbet ettik. Sordular, anlattım, sordum, anlattılar. Orada da Ahmet diye biriyle tanıştım üniversitenin Bilim Kültür ve Düşünce Kulübü'nden. 1-2 hafta içinde "3.Cins" diye bir konferans verilecekmiş üniversitede. Kulübe ben de gireceğim ve yarıbağımsız olarak LGBTT üzerine çalışmaları bu kulüp üzerinden yürüteceğim. En azından bir çatı olmuş oldu -şimdilik-.
Hala Eskişehir biletimi almadım. Ne zaman alırım bilmiyorum........
Ayrıca netten sticker ile ilgili de bilgi buldum :) 1000 tanesi 35liraydı bir yerde. Ama sanırım küçük boyutlu bunlar.
Başka neler var bilmiyorum anlatacak..Olması lazım, vardı ama unutuyorum işte..
Görüşürüz.
Cuma günü ne yaptığımızı hatırlayamıyorum?! Cuma günü dışarı çıktık, Can için dans okulları aradık. Bir tane bulduk ("Kırçiçeği"), konuştuk. Ertesi gün de aynı okulda beraber deneme sınıfına katıldık. Kızlar ve biz vardık. Kimse bir şey bilmiyordu :)
Tabi bu sırada insanlarla tanışıyoruz.. Barış'ı ve Buse'yi hiç unutmayacağım. Çok iyi insanlar.. [Ay özledim çok sizi ya!!!]
Zorlanıyorum yazarken, bugün Salı ve bu olanların üzerinden zaman geçti..hatırladıkça bir şeyler yazarım.
---
Pazar günü sabah İstanbul'daydım. Hemen yurduma geldim, oda değişikliği yapacaktım onu yaptım, eşyaları taşıdım. Hemen otobüse atlayıp bale okuluma gittim. İlk dersime katıldım. Tayt ölçüsü verdim [105YTL!!! :'( ] Bundan gayri, salı günleri tango, cumartesi günleri halk dansları ve pazar günleri bale var. Tam istediğim gibi, nasıl böyle denk geldi anlayamıyorum :S yaşasın kuantum düşünce tekniği! [Kurs da aylık 125 lira.] Dans çok yoğun olacak, bazı derslere katılamayacağım [mesela bu hafta sonu -Eskişehir'e gidiyorum-] ama program gayet iyi, uygun benim için.
Danstan sonra da yine apar topar Taksime geçtim! Aysun'la buluştum ve Başka Kültürevi'nin LGBTT Atölyesinin açılışı için Eskişehir'den arkadaşlarla buluştuk Başka Kültürevi'nde. Orada da yeni insanlar tabi... Lambdaistanbul'dan Nilgün Abla, atölyenin başkanı Caner, ODTÜ'den Kemal ve diğerleri. ODTÜ'deki Cinsiyet ve Kadın Çalışmaları Grubuyla da Kemal ve Barış S. vasıtasıyla iletişime geçip tecrübelerinden yararlanmayı planlıyorum. Ankara'ya gittiğim (gidebildiğim) ilk fırsatta görüşeceğim o grupla da.
Pazar günü çok ağladı İstanbul...
Feysbuk'tan 7LGBTT çalışmasını tebrik eden bir mesaj gelmişti buraya yazdım mı bilmiyorum. Dün -Pazartesi- o bayan arkadaşa gittim. Biraz sohbet ettik. Sorguya benziyordu daha çok :) Sonra evine gittik onun. Arkadaşları vardı, hep beraber daha çok LGBTT tabanlı sohbet ettik. Sordular, anlattım, sordum, anlattılar. Orada da Ahmet diye biriyle tanıştım üniversitenin Bilim Kültür ve Düşünce Kulübü'nden. 1-2 hafta içinde "3.Cins" diye bir konferans verilecekmiş üniversitede. Kulübe ben de gireceğim ve yarıbağımsız olarak LGBTT üzerine çalışmaları bu kulüp üzerinden yürüteceğim. En azından bir çatı olmuş oldu -şimdilik-.
Hala Eskişehir biletimi almadım. Ne zaman alırım bilmiyorum........
Ayrıca netten sticker ile ilgili de bilgi buldum :) 1000 tanesi 35liraydı bir yerde. Ama sanırım küçük boyutlu bunlar.
Başka neler var bilmiyorum anlatacak..Olması lazım, vardı ama unutuyorum işte..
Görüşürüz.
23 Ekim 2008 Perşembe
Bianet :: LGBTT Hakları Platformu Meclis'te Anayasal Eşitlik Talep Etti
Anayasada eşitlik talebiyle Meclis'e giden LGBTT Hakları Platformu üyelerini DTP İstanbul milletvekili Tuncel karşıladı. Topladıkları imzaları Burhan Kuzu ve Köksal Toptan'a ulaştıramayan Platform üyelerinden Çakmak "taleplerimizin olduğunu bilmeleri bile önemli" dedi.
BİA Haber Merkezi - İstanbul
23 Ekim 2008, Perşembe
Lezbiyen, Gey, Biseksüel, Travesti ve Transseksüel (LGBTT) Hakları Platformu, Anayasanın 10. maddesine cinsel yönelim ve cinsiyet kimliği ifadelerinin eklenmesi ve yerel mahkemenin Lambdaistanbul’u genel ahlaka aykırı olduğu gerekçesiyle kapatılmasına karşı topladıkları 5 binden fazla imzayı bugün Meclis’e verdi.Mecliste Demokratik Toplum Partisi (DTP) İstanbul milletvekili Sebahat Tuncel tarafından karşılanan Platform üyeleri imzaları ve taleperini içeren dosyaları dilekçe komisyonuna teslim etti.Platform bileşenlerinden Lambdaistanbul üyesi Sedef Çakmak bianet’e “Anayasa değişikliğinin zor bir süreç olduğunu bilerek yola çıktıklarını, ancak yasa yapıcıların böyle bir talebin olduğundan haberdar olmalarının da tek başına önemli olduğunu” söyledi.
"Haklarımızın güvence altına alınmasını istiyoruz"
Bugün saat 10.00’da meclis kapısında bir araya gelen 30 kişilik grup bir basın açıklaması düzenledi. Açıklamayı okuyan Pembe Hayat LGBTT Derneğinden Destina Can, “Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları LGBTT’ler olarak, eşit vatandaşlar olduğumuzun Anayasa tarafından güvence altına alınmasını talep ediyoruz” dedi.“Bizimle ilgili mahkeme kararlarının hâkimlerin inisiyatifine kalmamasını, eğitim, ev, iş, barınma gibi insani konularda diğer vatandaşlarla eşit haklara sahip olmamızın sağlanmasını istiyoruz.”Can, bugüne kadar hükümetten gelen yanıtların "toplum buna hazır değil" ile "eşcinseller sorun yaşamamaktadır, yasalarda eşitlik mevcut" arasında gidip geldiğinin altını çizdi.Basın açıklamasının ardından Platform üyeleri Buse Kılıçkaya, Ali Erol ve Çakmak, Tuncel’le birlikte hazırladıkları dosyaları dilekçe komisyonuna teslim ettiler.
"Kuzu ve Toptan'ın haberleri vardı ama..."
Kaos GL’den Erol, “günler öncesinden elektronik posta ve faks yoluyla ziyaretlerini bildirdikleri Meclis Anayasa Komisyonu başkanı Burhan Kuzu ve Meclis başkanı Köksal Toptan’ı yerinde bulamadıkları için imzaları ve anayasa taleplerini içeren dosyaları Meclis dilekçe komisyonuna verdiklerini” söyledi.Yaklaşık 200 polisin kendilerini izlediğini, Meclis ziyaretlerine basının yoğun ilgi gösterdiğini ifade ederken, Çakmak önemli bir adım attıklarını ve sürecin takipçisi olacaklarını sözlerine ekledi.İzmir Travesti ve Transseksüel İnisiyatifi, Kaos GL Derneği, Kaos GL İzmir Oluşumu, Lambdaistanbul LGBTT Dayanışma Derneği, MorEL Eskişehir LGBTT Oluşumu, Pembe Hayat LGBTT Dayanışma Derneği ve Piramid LGBTT Diyarbakır Oluşumundan bileşenlerini oluşturduğu LGBTT Hakları Platformunun eylemine destek veren kurumlar şöyle:Amargi Kadın Dayanışma Kooperatifi, Gökkuşağı Kadın Derneği, Pozitif Yaşam Derneği, Mor Çatı Kadın Sığınağı Vakfı, Kader, Filmmor Kadın Kooperatifi, İnsan Hakları Derneği İstanbul Şubesi, Şahmaran Kadın Dayanışma ve Araştırma Merkezi, Kadının İnsan Hakları Yeni Çözümler Derneği, Kadın Dayanışma Vakfı, Ankara Kadın Platformu, Ankaralı Feministler, Eskişehir Demokratik Kadın Platformu, İnsan Hakları Gündemi Derneği, Emekçi Hareket Partili Lezbiyen, Gey, Biseksüel, Travesti, Transseksüeller.
--------------
Ankara 1.Gün
Ankara. 1inci Gün.
Bu sabah Can bizi (Lambdaistanbul grubu -6kişi!-) gardan aldı ve Kaos GL'ye gittik. Bir sürü insanlar tanıştım :) Daha doğrusu tanıdığım insanların yüzlerini görmüş oldum :)
Kaos GL'nin önünde onlarca polis duruyordu! Hatta polislerden biri yukarı çıkmış ve İstanbul'dan gelenlere hoşgeldiniz demiş. Bir polis grubu da garda Lambdaistanbul grubunu karşılayacakmış! Telefonda Kaos GL'ye, İstanbul'dan gelenler yok, demişler :) Birkaç yüz kişi bekliyorlardı sanırım!
20 kişi civarı bir grup ile taksiler vasıtasıyla Meclis'e gittik. Orada da polisler ve ne idüğü belirsiz görevliler karşıladı bizi. İki tane de kız vardı, öylece izliyorlardı!
Destina ablacım (Methiye: Süpersin!) basına açıklama yaptı ve gruptan üç kişi meclise giderek imzaları teslim etti. Sonra da grup dağıldı.
Şu an Barış S.'nun evindeyiz (+can). [=Muhteşem bir ortam! Ohf! Ofh!] Ümit de bizimle kalacak bu gece. KuirTürkiye hareketi hakkında konuştuk, vs... Şimdi onlar çıktılar evden. Barış Uçan Süpürge'ye gidip akşamki sinema gösterimi için dekor hazırlayacak. Akşam 7'de Uçan Süpürge'de "Çocuk Gelinler" diye 1 saatlik bir film izleyeceğiz. Her şey mükemmel gidiyor. Evde Can, ben ve Dost var! Sevilesi bir köpek!
Kendini liberal olarak gören biri olarak, 3H Hareketini buldum ve Feysbuk'ta da takvime eklediğim gibi, 7Kasım'daki seminerlerine katılma niyetindeyim. Acaba gerçekten liberalist miyim, diye merak ediyorum.
Basın açıklamasından fotoğrafları "belki" koyarım buralara, ya da Feysbuk'a. Kim bilir, belki TV ve gazetelerde madileniriz!
Lambdaistanbul grubuyla yaptığım tren yolculuğu da çok güzeldi! Erkekler ve kızlar ayrı takıldı tabi ama, [bu arada, sanırım erkeklerle yaptığım sohbetlerden en zevk aldığım buydu!] yine de çok güzeldi. En azından düşünen insanlardır; kültür, sanat, politika vs hakkında konuşuldu. Tren lokantasında da "yorgun cumhuriyetçi" bir adamla sohbet edildi; adama cinsel "tercih" değil, "yönelim" dedirtmeyi başardık en sonunda! Jeolog! Sanat hakkında çok dert yandı. Sanatı bilmiyorum, sanata ulaşamıyoruz, öğretilmiyor... Di mi a m a.
Bu arada, eğer Can'la dışarı çıkarsak evi nasıl bulacağımızı kesinlikle bilmiyorum! Hayr'ola!
Yeni haberlerle görüşmek üzere!
Bu sabah Can bizi (Lambdaistanbul grubu -6kişi!-) gardan aldı ve Kaos GL'ye gittik. Bir sürü insanlar tanıştım :) Daha doğrusu tanıdığım insanların yüzlerini görmüş oldum :)
Kaos GL'nin önünde onlarca polis duruyordu! Hatta polislerden biri yukarı çıkmış ve İstanbul'dan gelenlere hoşgeldiniz demiş. Bir polis grubu da garda Lambdaistanbul grubunu karşılayacakmış! Telefonda Kaos GL'ye, İstanbul'dan gelenler yok, demişler :) Birkaç yüz kişi bekliyorlardı sanırım!
20 kişi civarı bir grup ile taksiler vasıtasıyla Meclis'e gittik. Orada da polisler ve ne idüğü belirsiz görevliler karşıladı bizi. İki tane de kız vardı, öylece izliyorlardı!
Destina ablacım (Methiye: Süpersin!) basına açıklama yaptı ve gruptan üç kişi meclise giderek imzaları teslim etti. Sonra da grup dağıldı.
Şu an Barış S.'nun evindeyiz (+can). [=Muhteşem bir ortam! Ohf! Ofh!] Ümit de bizimle kalacak bu gece. KuirTürkiye hareketi hakkında konuştuk, vs... Şimdi onlar çıktılar evden. Barış Uçan Süpürge'ye gidip akşamki sinema gösterimi için dekor hazırlayacak. Akşam 7'de Uçan Süpürge'de "Çocuk Gelinler" diye 1 saatlik bir film izleyeceğiz. Her şey mükemmel gidiyor. Evde Can, ben ve Dost var! Sevilesi bir köpek!
Kendini liberal olarak gören biri olarak, 3H Hareketini buldum ve Feysbuk'ta da takvime eklediğim gibi, 7Kasım'daki seminerlerine katılma niyetindeyim. Acaba gerçekten liberalist miyim, diye merak ediyorum.
Basın açıklamasından fotoğrafları "belki" koyarım buralara, ya da Feysbuk'a. Kim bilir, belki TV ve gazetelerde madileniriz!
Lambdaistanbul grubuyla yaptığım tren yolculuğu da çok güzeldi! Erkekler ve kızlar ayrı takıldı tabi ama, [bu arada, sanırım erkeklerle yaptığım sohbetlerden en zevk aldığım buydu!] yine de çok güzeldi. En azından düşünen insanlardır; kültür, sanat, politika vs hakkında konuşuldu. Tren lokantasında da "yorgun cumhuriyetçi" bir adamla sohbet edildi; adama cinsel "tercih" değil, "yönelim" dedirtmeyi başardık en sonunda! Jeolog! Sanat hakkında çok dert yandı. Sanatı bilmiyorum, sanata ulaşamıyoruz, öğretilmiyor... Di mi a m a.
Bu arada, eğer Can'la dışarı çıkarsak evi nasıl bulacağımızı kesinlikle bilmiyorum! Hayr'ola!
Yeni haberlerle görüşmek üzere!
22 Ekim 2008 Çarşamba
Karadeliği yamadım! Anne duy! [Harika Son Haberler]
Ah, tekrar tekrar merhabalar.
[Siz delisiniz, biliyorsunuz değil mi? Ben delirttim sizi.]
Bu akşam Ankara'ya gidicem Meclis için biliyorsunuz Lambdaistanbul ile. Aşağıdaki mesajları okuyun lütfen, kıllarım yoruldu elimin rüzgarından!
Yarınki derslerimi de ayarladım! Fransızcacıyla tel.de konuştum. Written'cıyla da konuştum. Derste yazmam gerektiğini söyledi parçamı. TRA107 dersi hocamla konuştum hemen [Karin Karakaşlı! Tanrım bayılıyorum bu yaratığa!] Written'ın farklı sectionına girecektim yarını telafi etmek için bugün, TRA107yle çakışıyordu. Bir ders tra107'ye girdim, bir ders written'a :) bu da hallolmuş oldu! :)
Ama maalesef Yeditepe'de muhteşem bir Humanities dersi salaklığı var! Ders var! Hoca var! Sınıf var! [En sonunda oldu yani...] Ama bağlı bir yer yok! Bölüm yok! Ofis nerede! Meçhul! "idi." Buldum, gittim. Bir şey çıkmadı. Önemli de değil zaten. Bomboş ver.
Hah, bir de yurt meselesi!
Benim 2 kişilik odada kalmam gerekiyordu fakat geçici olarak 4 kişilik odaya koymuşlardı. 4kişilik odada 2 kişi kalıyorduk. Sonra yanımdaki çocuk da gitti (eşcinsel olduğum için gittiğinden şiddetle şüpheleniyorum!). Baya baya bayadır, baya baya tek başımaydım! Feci rahattım! Bugün çağırdılar, iki kişilik odaya taşıyacaklarını söylediler. Bir sürü eşyayı her şeyi yarım saatte toparlayıverdim! Odamı öğrendim, gittim. E bu sefer de oda dolu çıktı! Ay işim gücüm yok bi' de bunlarla uğraşıyorum ya! Birazdan yeni odama taşınıcam artık. Pfff, koskoca odada tek başıma iyiydim ben :(
Anneme ulaşamıyorum bir türlü, telefonu kapalı. Anlatacak çok şey var, aç anne!
Anne lütfen telefonunu açar mısın artık!
Duy beni anne!
Anne!
Anne! Seni tehdit ediyorum büyük harfle yazarım!
Duy!
Anne!
ANNE!
Anne telefon aç lütfen!
Yoksa hala elindeki tığlarla ve şişlerle yeni yeni dünyalar mı örüyorsun bana!
Bu kadar çok boyutluluk yetmez mi bana!
Anne!
Konuş bana!
Anne!
[Siz delisiniz, biliyorsunuz değil mi? Ben delirttim sizi.]
Bu akşam Ankara'ya gidicem Meclis için biliyorsunuz Lambdaistanbul ile. Aşağıdaki mesajları okuyun lütfen, kıllarım yoruldu elimin rüzgarından!
Yarınki derslerimi de ayarladım! Fransızcacıyla tel.de konuştum. Written'cıyla da konuştum. Derste yazmam gerektiğini söyledi parçamı. TRA107 dersi hocamla konuştum hemen [Karin Karakaşlı! Tanrım bayılıyorum bu yaratığa!] Written'ın farklı sectionına girecektim yarını telafi etmek için bugün, TRA107yle çakışıyordu. Bir ders tra107'ye girdim, bir ders written'a :) bu da hallolmuş oldu! :)
Ama maalesef Yeditepe'de muhteşem bir Humanities dersi salaklığı var! Ders var! Hoca var! Sınıf var! [En sonunda oldu yani...] Ama bağlı bir yer yok! Bölüm yok! Ofis nerede! Meçhul! "idi." Buldum, gittim. Bir şey çıkmadı. Önemli de değil zaten. Bomboş ver.
Hah, bir de yurt meselesi!
Benim 2 kişilik odada kalmam gerekiyordu fakat geçici olarak 4 kişilik odaya koymuşlardı. 4kişilik odada 2 kişi kalıyorduk. Sonra yanımdaki çocuk da gitti (eşcinsel olduğum için gittiğinden şiddetle şüpheleniyorum!). Baya baya bayadır, baya baya tek başımaydım! Feci rahattım! Bugün çağırdılar, iki kişilik odaya taşıyacaklarını söylediler. Bir sürü eşyayı her şeyi yarım saatte toparlayıverdim! Odamı öğrendim, gittim. E bu sefer de oda dolu çıktı! Ay işim gücüm yok bi' de bunlarla uğraşıyorum ya! Birazdan yeni odama taşınıcam artık. Pfff, koskoca odada tek başıma iyiydim ben :(
Anneme ulaşamıyorum bir türlü, telefonu kapalı. Anlatacak çok şey var, aç anne!
Anne lütfen telefonunu açar mısın artık!
Duy beni anne!
Anne!
Anne! Seni tehdit ediyorum büyük harfle yazarım!
Duy!
Anne!
ANNE!
Anne telefon aç lütfen!
Yoksa hala elindeki tığlarla ve şişlerle yeni yeni dünyalar mı örüyorsun bana!
Bu kadar çok boyutluluk yetmez mi bana!
Anne!
Konuş bana!
Anne!
GÜNCEL : Meclis, Can, Bale, Lambdaistanbul Atölye, Eskişehir!
Bir haftalık programım! [Çok iyi hissediyorum!]
1. Bu akşam Lambdaistanbul grubuyla birlikte yarınki etkinliğe katılmak için Ankara'ya hareket ediyorum. Yarın sabat saat 10'da Meclis'in Dikmen Kapısı'nda bildiri yayınlanacak Türkiye'deki tüm LGBTT örgütleri olarak.
2. Yarın sabahın köründe Ankara'da olacağım. Can da orada olacak tabi ki! Hep beraber katılacağız eyleme. Sonra da Barış S.'nin evinde kalacağım hafta sonu [Barış! Çok teşekkürler!]. Yani bir haftadır planlayıp da her seferinde suya düşen hayallerimizi gerçekleştireceğiz. [Benim şehrime gitmeyi falan planlıyorduk, olmadı. İstanbul'a gelsin Can diyorduk, o da olmadı. En sonunda yine ben gidiyorum :) ]. Yani yine ve yine ve yine buluşuyoruz! Yalama oldu ayaklarımız! Birbirimizsiz yapamıyoruz!
3. Cumartesi gecesi Ankara'dan yola çıkıp pazar sabahı İstanbul'da olacağım ve ilk bale sınıfıma katılacağım. 12-12,30 gibi başlayacak.
4. Bale sınıfı biter bitmez ki ne zaman biter bilmiyorum, hemen karşıya geçip (Avrupa yakasına) Lambdaistanbul'un fikir atölyesine katılacağım saat 1500'te. Umarım sağlıklı geçer!
- Ve böylece hafta sonu müthiş yoğun geçmiş olacak! Aç kalıcam! :) Bütün paramı sigaraya yatırmayı düşünüyorum :P :) "yapacak bir şey yok! kaçış yok!"
5. Perşembe gecesine yine yollardayım! Bu sefer Kaos GL'nin Eskişehirde düzenlediği muhabir eğitimine katılacağım. Perşembe gecesi çıkıp cuma sabahı orada olacak ve -sanırım- pazar günü ya da pazartesi sabahı İstanbul'da olacağım. Apar topar derslere gireceğim!
-"İşte bunu seviyorum!"
Ondan sonraki gün, hafta ve aylar için henüz programım yok!
Can'la yaptığımız suya düşen planlardan da anlaşıldığı üzere artık plan yapmak yok! Kendiliğinden oluyor zaten planlar artık!
Kısaca özetlersek:
İki gün önce üniversitede ilk zaferimi kazandım.
Yarın ilk LGBTT eylemime katılacağım.
Pazar günü ilk bale sınıfıma katılacağım.
Haftaya perşembe günü ilk LGBTT kampıma/aktivite(?)me/eğitimime katılacağım.
Sonrası meçhul!
Zeytinyağlı beyinleri kızartmak istiyorum!
1. Bu akşam Lambdaistanbul grubuyla birlikte yarınki etkinliğe katılmak için Ankara'ya hareket ediyorum. Yarın sabat saat 10'da Meclis'in Dikmen Kapısı'nda bildiri yayınlanacak Türkiye'deki tüm LGBTT örgütleri olarak.
2. Yarın sabahın köründe Ankara'da olacağım. Can da orada olacak tabi ki! Hep beraber katılacağız eyleme. Sonra da Barış S.'nin evinde kalacağım hafta sonu [Barış! Çok teşekkürler!]. Yani bir haftadır planlayıp da her seferinde suya düşen hayallerimizi gerçekleştireceğiz. [Benim şehrime gitmeyi falan planlıyorduk, olmadı. İstanbul'a gelsin Can diyorduk, o da olmadı. En sonunda yine ben gidiyorum :) ]. Yani yine ve yine ve yine buluşuyoruz! Yalama oldu ayaklarımız! Birbirimizsiz yapamıyoruz!
3. Cumartesi gecesi Ankara'dan yola çıkıp pazar sabahı İstanbul'da olacağım ve ilk bale sınıfıma katılacağım. 12-12,30 gibi başlayacak.
4. Bale sınıfı biter bitmez ki ne zaman biter bilmiyorum, hemen karşıya geçip (Avrupa yakasına) Lambdaistanbul'un fikir atölyesine katılacağım saat 1500'te. Umarım sağlıklı geçer!
- Ve böylece hafta sonu müthiş yoğun geçmiş olacak! Aç kalıcam! :) Bütün paramı sigaraya yatırmayı düşünüyorum :P :) "yapacak bir şey yok! kaçış yok!"
5. Perşembe gecesine yine yollardayım! Bu sefer Kaos GL'nin Eskişehirde düzenlediği muhabir eğitimine katılacağım. Perşembe gecesi çıkıp cuma sabahı orada olacak ve -sanırım- pazar günü ya da pazartesi sabahı İstanbul'da olacağım. Apar topar derslere gireceğim!
-"İşte bunu seviyorum!"
Ondan sonraki gün, hafta ve aylar için henüz programım yok!
Can'la yaptığımız suya düşen planlardan da anlaşıldığı üzere artık plan yapmak yok! Kendiliğinden oluyor zaten planlar artık!
Kısaca özetlersek:
İki gün önce üniversitede ilk zaferimi kazandım.
Yarın ilk LGBTT eylemime katılacağım.
Pazar günü ilk bale sınıfıma katılacağım.
Haftaya perşembe günü ilk LGBTT kampıma/aktivite(?)me/eğitimime katılacağım.
Sonrası meçhul!
Zeytinyağlı beyinleri kızartmak istiyorum!
20 Ekim 2008 Pazartesi
Kaos GL Web Sitesi & Yeditepe Üniversitesi
Merhabalar!
Yeditepe Üniversitesi Bilgi Merkezinde (kütüphane) Kaos GL derneğinin web sitesi www.kaosgl.org yetişkin ve zararlı içerik içerdiği nedeniyle engelli durumdaydı.
Geçen günlerden bir gün, sevgili bilgi işlem merkezinden biriyle telefonda görüştüm kavga dövüş.
- Hocam bu site açılmaz ki ya
- Nasıl açılmaz HOCAM, TC'nin resmi bir derneği bu, siteyi açmak zorundasın.
- Valla bilmiyorum açılmaz yani, bi dilekçe yaz istersen.
- Tamam.
Hemen o gün dilekçeyi de yazdım, verdim. Herkese sert sert konuşuyorum falan, sinirlerim tavan!
Bugün odamda taytımı giymiş dans ediyordum ki telefon geldi :)
Dilekçe üzerine rektörlükle görüşülmüş, rektörlük siteyi incelemiş ve kullanıma açılmasına karar verilmiş.
İlk resmi zaferimi kazandım! Yuppiiii!!!
Devamını dileriz!
!!!
[test ettim, siteye ulaşılıyor.]
Yeditepe Üniversitesi Bilgi Merkezinde (kütüphane) Kaos GL derneğinin web sitesi www.kaosgl.org yetişkin ve zararlı içerik içerdiği nedeniyle engelli durumdaydı.
Geçen günlerden bir gün, sevgili bilgi işlem merkezinden biriyle telefonda görüştüm kavga dövüş.
- Hocam bu site açılmaz ki ya
- Nasıl açılmaz HOCAM, TC'nin resmi bir derneği bu, siteyi açmak zorundasın.
- Valla bilmiyorum açılmaz yani, bi dilekçe yaz istersen.
- Tamam.
Hemen o gün dilekçeyi de yazdım, verdim. Herkese sert sert konuşuyorum falan, sinirlerim tavan!
Bugün odamda taytımı giymiş dans ediyordum ki telefon geldi :)
Dilekçe üzerine rektörlükle görüşülmüş, rektörlük siteyi incelemiş ve kullanıma açılmasına karar verilmiş.
İlk resmi zaferimi kazandım! Yuppiiii!!!
Devamını dileriz!
!!!
[test ettim, siteye ulaşılıyor.]
19 Ekim 2008 Pazar
Ehhem ehhem.. (Özet-i Kısa-i Vade-i Hayat!)
Pisagor üçgenlerimizi seviyorm aşkım!
Ama lütfen ışın olalım!
-*-
Hani en son Ankara'ya gitmiştim... Ankara'dan pazar gecesi beraber aynı otobüste aynı çift koltuğu tek tek paylaşarak, aynı şehre geri döndük. Sonra ne oldu? Dayanamadık biz yine, yine buluştuk! İstikamet Taksim'di! Hem de arkadaşlarla birlikte! Hem de...hem de...planladığımız bir şeyi yapacaktık..biz, biz yüzük takacaktık...sözlenecektik yani.
Arkadaşlarla buluştuk: üç heteroseksüel, iki eşcinsel, bir transeksüel! Müthiş grup! :) :) :)
Nereye gittik? Mor Kedi'ye :) fare ölülerini kaldırmışlar girişteki, artık kokmuyor girişi.ama kuaförden ısrarla yanık saç kokuları geliyor! Mor Kedi'den önce bir arkadaş ve biz ikimiz yüzük almaya gittik...sonra yanımızdaki kız arkadaşı geri gönderdik ve yüzükleri kurdeleyle bağlattırdık :) adam bozuldu tabi hehe :) ikimiz denemiştik yüzükleri çünkü bir de nişan yüzüğü gibi bağlıyorduk! Facia!
Sezen Aksu eşliğinde -bizim şarkılarımızı açmadılar :(- tam kurdelayı kesecektik ki, kurdele kendiliğinden çıkıverdi! Pis komplocu yüzüksatar adam! Tekrar bağladık tekrar düştü. En sonunda "çaktırmadan tut :)" dedim de sözlenebildik! Kurdeleden de, arkadaşımız, ufak ufak keserek kafedekilere dağıttı :) öyle olurmuş :) ondan sonrası...o gecenin ondan sonrası Dali'nin elinden çıkmış cennet portresiydi yani! : koskoca bir cehennem!
Baba. Tüm Taksim'de ve arka sokaklarında koştuk ikimiz. Baba: "20m arkandayım."
Müthiş bir çöküş. Daha da hızlı daha da hızlı. En sonunda otobüse bindiriş.
İkinci kata çıktı...oturdu yine her zamanki cam kenarında..dayadı yüzünü, gözünü de gözüme dayadı..ayakta durdum ben dışarıda, gözümle sevdim onu...baya sevdim..yere çöküverdim, gözüm hala kirpiklerini saymakla meşguldü...içim..."ben hiç böylesini görmemiştim..."A.İ.
içim, oldukça meşguldü; büyük ihtimalle hala da nota sisteminin daha farklı olabileceğini düşündüğü için.. çok meşguldü içim. dışarı çıkacak kadar. bu meşgale karşısında dayanamayıp içim, akmaya karar verdi. küçücük bir el hareketiyle hemen otobüsün önünden ayrıldı, geri bıraktı onu, bir süre dönüp bakmadı(m)...gözlerim dolmuştu, olay buydu; otobüs için ölüyordum, durum buydu. ürkekçe arkama döndüğümde bana bakmak için kalktığı koltuğuna geri dönüyordu..koşarak, koşarak, koşarak gittim diğerlerinin yanına. "taksim girişinde burger king önünde buluşuruz" demiştim onlara, "arka sokaklar"a yollara sağdan ve soldan taciz ederken biz ikimiz.
sonrası tahmin edilebilir, yarım saat kadar tüm istiklale caddesinde hem yürüyor, hem ağlıyor, hem güldürme çalışmalarına olur olmaz gülümsüyor, hem "Herkül!" gibi hissediyordum... Niagara şelalesi modundaydım! Ah Niagara! Ah Miami'nin ipnelerinin üstüne boşalan mirasım Niagara!
Eve gitti. Tehlike geçti. Sabahın köründe tekrar buluştuk, arkadaşın evine geldi...
Metrodan aldım onu. (Bu arada, şu ana kadarki tüm buluşmalarımızda hep ben bekledim! :) :) :) sözde ev sahibi beyFendi!) Metroda sarıldım.."geçti artk..."..Sonra kısaca bir öptüm, özet şeklinde. Arkada amca dik dik bakıyordu. Bize hep bakıyorlardı, biz de onlara bakıyorduk. Çok seviyorduk bakışmayı insanlarla, inadına inadına mı? "Ayol, kim bilir...." Bu geceki barın etkileri hep bunlar...hani şu, et pazarı barlardan birinin etkileri...yazık onlara, tabi...
Sonra eve götürdüm onu...bütün gün cennet pişirdik; yanında bira içtik, sohbet ettik arkadaşlarımızla, duvar kenarına koyduğumuz telefonun yaptığı kayıtları hatırlayarak "a-a videooooo!" dedik pek çok kez. "Hayır hayır sakın sakın!" diye bağırdık bir çok pek kez! Aptal aptal anılar anlattım, mahrem anılarımızı anlatarak merhem sürmüş olduk onlara!
Sonra da o'nun evine gittik!!! Dört kişi onun şehrindeydik akşam...sahte kokoreç yedik.kayamıza gittik...birileri cüret edip kayamıza oturmuştu!
Sonra biz üç kişi ayrıldık şehirden, o kaldı şehirde. "Yeter!"di artık... Yapacak bir şey de yoktu...
Peki bu gece?
Bu gece bir "gay?!" bara gittik iki kişi. Ne gay ne de bar!
Alış alış veriş veriş! Ohhh...
Siz hiç bir gay bara gittiğiniz, çevrenizdekilere "burada hiç eşcinsel var mı?" diye sordunuz mu? Ben sordum, sormuş olmakla bir çok şey öğrendim; her zamanki gibi: Tebrikler ülke!
Tarlabaşını gördüm bugün otobüste! Korkunçtu! "Ben hiç böylesini görmemiştim!"
"Tarlabaşı pansiyonlarında bekarlar buğulanıyor"!!!
Peruklar? Sayısız hotel!-cik! Karhaneler! Oh, otobüste çok korkmuştum... "Korku tünelinde gibiyim! Kurtulalım buradan hemen! Kaptaaaan!"
Neyse, evdeyim.
Yarın yurda dönüyorum.
Neyse, sendeyim.
Yarın sana döneceğim.
Tanrı!
Ey kulun hayat teknisyeni olacak! Çok defolu hayat üretmişsin!
Sakın söyleme!
Elbet senin hatan değil! "Hah."
Sana inandığım için teşekkür et bana, l.e.n. . . .. . . . . .. .. ... . ... .
erotica.
8 Ekim 2008 Çarşamba
İstavrozda Son Nokta!: üçleme fetiş. ["gebereseceler"]
üçleme fetişi
hangi yolsuzlluğu fişlemiş olabilir
ben
ya da
hani cehennemi sulamış,
seni nefes alabilmek için.
...hangi.
teselliye baş kalıdırıp
hac kayasında binbir ruk-u
yapan ben -miyim?- / e
tapan sen! -misin?-
biz
hangi
çıkmazda
mecnunlara
kazındık
"kafamızhangiideolojiuğrunakazındı."
* * *
gel sevgilim!
hangi tanrıyı seviyor olabiliriz!
sen yine de gel sevgilim!
dudak kenarlarımızla, -gel!-
öpüşelim sevgilim!
bayram şekeri gibi, -gel!-
hayatlarımızı ikram edelim sevgilim!
bizden bize, sevgilim!
mecnuniyet yolundakilere sevgilim!
* * *
ve şimdi!
dans!
tüm lanetler ve dualar ortaya dökülsün!
vücudumda şekil alsın tüm günahlarınız!
29.09.2008 / 30.09.2008
hangi yolsuzlluğu fişlemiş olabilir
ben
ya da
hani cehennemi sulamış,
seni nefes alabilmek için.
...hangi.
teselliye baş kalıdırıp
hac kayasında binbir ruk-u
yapan ben -miyim?- / e
tapan sen! -misin?-
biz
hangi
çıkmazda
mecnunlara
kazındık
"kafamızhangiideolojiuğrunakazındı."
* * *
gel sevgilim!
hangi tanrıyı seviyor olabiliriz!
sen yine de gel sevgilim!
dudak kenarlarımızla, -gel!-
öpüşelim sevgilim!
bayram şekeri gibi, -gel!-
hayatlarımızı ikram edelim sevgilim!
bizden bize, sevgilim!
mecnuniyet yolundakilere sevgilim!
* * *
ve şimdi!
dans!
tüm lanetler ve dualar ortaya dökülsün!
vücudumda şekil alsın tüm günahlarınız!
29.09.2008 / 30.09.2008
Güzel Şeyler. Geyşa.
Ah, merhabalar! Nasılsınız bakalım!
Benimki iyi, iyi. Baya. Bayağı. Bayağ'iyi.
Buralarda bi bale okuluna başlıyorum %50burslu. Pek sevindirici bi haber bu. Ve yarın gece de cufcufla Ankara'ya gidicem. Eh, bu da pek sevindirici tabi. Dün akşam arkadaşla Kadıköy'de bi gay cafe (?!?!?!) ye gittik. beni çok sevindirdiler! oradan ücretsiz bir sürü kitap aldım geldim! küçük iskender, umay umay, pınar tanrıyar, kofin! dahe ne olsun! güzel oldu!
bu akşam biraz cennet pişirelim mi?
ben de öyle düşünüyodum ;)
dipnotumsu[cuk]/çük]şey: hocalarımdan /kARİn kARAKAŞLi\'yı henüz keşfetmiş bulunuyorum. gözlerimin yeşilinin onu incelerken solması dileğiyle...
Benimki iyi, iyi. Baya. Bayağı. Bayağ'iyi.
Buralarda bi bale okuluna başlıyorum %50burslu. Pek sevindirici bi haber bu. Ve yarın gece de cufcufla Ankara'ya gidicem. Eh, bu da pek sevindirici tabi. Dün akşam arkadaşla Kadıköy'de bi gay cafe (?!?!?!) ye gittik. beni çok sevindirdiler! oradan ücretsiz bir sürü kitap aldım geldim! küçük iskender, umay umay, pınar tanrıyar, kofin! dahe ne olsun! güzel oldu!
bu akşam biraz cennet pişirelim mi?
ben de öyle düşünüyodum ;)
dipnotumsu[cuk]/çük]şey: hocalarımdan /kARİn kARAKAŞLi\'yı henüz keşfetmiş bulunuyorum. gözlerimin yeşilinin onu incelerken solması dileğiyle...
30 Eylül 2008 Salı
Eh...
Eh...
Kutlayanların bayramı, kutlamayanların tatili kutlu olsun madem.
Efendiler.
Hurma Süvarilerine selamlarla.
Kutlayanların bayramı, kutlamayanların tatili kutlu olsun madem.
Efendiler.
Hurma Süvarilerine selamlarla.
29 Eylül 2008 Pazartesi
M.A.Z-ik
M.A.Z-ik
Bizi bu hazineden mahrum etmek isteyenler olacaktır...
I. Musiki
duvarıma kanattığım
notalarıma
coplar bindirdiniz
zira kafaları pek şişik:
cop'ik allegrato ritmleriniz!
"soluma dokunmayın sakın!"
dedirtmeden, oluverdi!
kıvraklığımdan
yumuşaklığımdan
şekilden şekle soktunuz.
aryasal gürlemeleriniz de cabası
elbet!
II. Atom Altı Salakları / Parçacık Salatası
hatırlıyor olmalısınız o günü. aksini söylerseniz, bayılıp düşüveririm buracıkta! "ne bok bildiğinizi" görmüştünüz hani! çatlak halkisimli bi' amca bahçede fıskiye önünde size yalan söylüyordu hani! işte o gün. pek havalanmıştınız o zamana kadar. öyle ki, ışık hızına varmacasına iddia şirketleri kurmuştunuz fiyaskodan. işte o yüzden, yoktunuz. fazla flinstones izlemekten, aklınız fikriniz bükülüp toz olacaktınız. iyi ki biz yetiştik, boşluğunuza dua edin! velhasıl, hala emin değilim, bizle sizi iyi kavradığınızdan. siz atomdansınız; her yeriniz boş yani. ama biz sırf çekirdek! her yerimiz dolu yani. anlamayan?
III. Zorunlu Erkek Kültürü ve Ahlak Dersi
bu gece e-beş yahni yapın bence
göğüs kıllarınızdan aldığım
son haber
-e göre: at sikinde tavla
çevirmek
lazım
"miyav, ay!"?: gözlerinizden
akan boksu su (su su su su su su!)
kirpiklerinizi pençe yapmış-
-eti kemiği sizin ruhumun,
gözünüze sığarsa.--
direksiyon sallayıp bangır bangır tekno dinlemeyi sevmem pek de!
28.09.2008
Bilge Remus Ka
Bizi bu hazineden mahrum etmek isteyenler olacaktır...
I. Musiki
duvarıma kanattığım
notalarıma
coplar bindirdiniz
zira kafaları pek şişik:
cop'ik allegrato ritmleriniz!
"soluma dokunmayın sakın!"
dedirtmeden, oluverdi!
kıvraklığımdan
yumuşaklığımdan
şekilden şekle soktunuz.
aryasal gürlemeleriniz de cabası
elbet!
II. Atom Altı Salakları / Parçacık Salatası
hatırlıyor olmalısınız o günü. aksini söylerseniz, bayılıp düşüveririm buracıkta! "ne bok bildiğinizi" görmüştünüz hani! çatlak halkisimli bi' amca bahçede fıskiye önünde size yalan söylüyordu hani! işte o gün. pek havalanmıştınız o zamana kadar. öyle ki, ışık hızına varmacasına iddia şirketleri kurmuştunuz fiyaskodan. işte o yüzden, yoktunuz. fazla flinstones izlemekten, aklınız fikriniz bükülüp toz olacaktınız. iyi ki biz yetiştik, boşluğunuza dua edin! velhasıl, hala emin değilim, bizle sizi iyi kavradığınızdan. siz atomdansınız; her yeriniz boş yani. ama biz sırf çekirdek! her yerimiz dolu yani. anlamayan?
III. Zorunlu Erkek Kültürü ve Ahlak Dersi
bu gece e-beş yahni yapın bence
göğüs kıllarınızdan aldığım
son haber
-e göre: at sikinde tavla
çevirmek
lazım
"miyav, ay!"?: gözlerinizden
akan boksu su (su su su su su su!)
kirpiklerinizi pençe yapmış-
-eti kemiği sizin ruhumun,
gözünüze sığarsa.--
direksiyon sallayıp bangır bangır tekno dinlemeyi sevmem pek de!
28.09.2008
Bilge Remus Ka
31 Kere Maşallah!
Hadi len ordan!
Mına godumun çoccuuu!
Bayramınız mübarek ola.
31 kere maşallah!
Abi vallahi bak yaaaa
Mına godumun çoccuuu!
Sie ansını satiim kimsin lan yavisak!{Yurtkunma Sesi}
Şap şap şap şap şap şap şap şap şap şap şap şap şap şap şap şap şap şap şap şap
şap şap şap şap şap şap şap şap şap şap şap
Bayramınız mübarek ola.
31 kere maşallah!
27 Eylül 2008 Cumartesi
Can'dan sonra bir şiir : "this is my religion"
this is my religion
aşkların en kutsalı ve en güzeline...
merhaba delikanlı
bu
sonsuzluğu umulan
mektuplardan
biri
ben sen
karşı binada otlayan kadın
o kadın
ı
tanıma arzumun şiddetiyle
cigarkadaşımın
usulca, gök gürültüsü gibi
öpüyorum seni.
yahut
ben sen
ruhu kendinden şişman bir
kara çocuk
o çocuk
u
doyurma arzumun altındaki
pis pedofili dürtüsünün asıl
gizliliğiyle
evlatlığımın doyumu,
gözüne soka soka, gözgüneşi gibi
öpüyorum seni.
istiklalden madonna müthiş bir koşuda
el sallıyor hararetsiz
fare ölüsü kokan pabuçlarına aldır
madan
madonna sar(s)ılıyor
-oh, this is my religion-
aldır
madan / ki
eli vajina dudaklarında
kaybolmak üzere
dans ediyor
şuursuz istiklalde / this is my religion
otlayan kadın ile ruhu şişman
çocuk
disney alacakaranlığına katılıp
winnie'yi giyiniyorlar
this is my religion,
hey, winnie the pooh!
ağızda çalkalanmış yayık
suyu çıkıyor doğumgünü pastamdan!
vaziyet oldukça love'ın my religion
olması olduğundan
gelen giden
her şey kabul, ittifak ve itilaflarca
fa hattında takılıp kalan
flemenk bir notasal ticaret
gemisi gibi bundan gayri
günler.
kumrular ve günler,
demek istediğim.
elalemin çakmağı la'da gününü
gün ediyor ya
şanssız, mavi, kapitalist bir gemi bu.
merhaba delikanlılar!
aslına bakarsanız, olması gerektiği gibi
şapşal "terooo" aşk romanlarındaki gibi değil
hiçbir şey
yıldızımız bile yok!
yayık aşk yaptığımız kayanın soğukluğu emmiş!
ondan ya,
"merhaba delikanlılar!"
mahvedemedi bi' türlü
hayatımıza ipne tmsf'since el ayak çük
konulduğundan
arakladığımız gecemizi!
hey kadın!
bak!
imf aslında ipne mahvetme fonu!
kafamız
love is my religion'la
binbeşyüz olduğundan
devir daim yapıyorum!
hayatımı o'na!
26 Eylül 2008, Cuma.
Bilge Remus Ka.
aşkların en kutsalı ve en güzeline...
merhaba delikanlı
bu
sonsuzluğu umulan
mektuplardan
biri
ben sen
karşı binada otlayan kadın
o kadın
ı
tanıma arzumun şiddetiyle
cigarkadaşımın
usulca, gök gürültüsü gibi
öpüyorum seni.
yahut
ben sen
ruhu kendinden şişman bir
kara çocuk
o çocuk
u
doyurma arzumun altındaki
pis pedofili dürtüsünün asıl
gizliliğiyle
evlatlığımın doyumu,
gözüne soka soka, gözgüneşi gibi
öpüyorum seni.
istiklalden madonna müthiş bir koşuda
el sallıyor hararetsiz
fare ölüsü kokan pabuçlarına aldır
madan
madonna sar(s)ılıyor
-oh, this is my religion-
aldır
madan / ki
eli vajina dudaklarında
kaybolmak üzere
dans ediyor
şuursuz istiklalde / this is my religion
otlayan kadın ile ruhu şişman
çocuk
disney alacakaranlığına katılıp
winnie'yi giyiniyorlar
this is my religion,
hey, winnie the pooh!
ağızda çalkalanmış yayık
suyu çıkıyor doğumgünü pastamdan!
vaziyet oldukça love'ın my religion
olması olduğundan
gelen giden
her şey kabul, ittifak ve itilaflarca
fa hattında takılıp kalan
flemenk bir notasal ticaret
gemisi gibi bundan gayri
günler.
kumrular ve günler,
demek istediğim.
elalemin çakmağı la'da gününü
gün ediyor ya
şanssız, mavi, kapitalist bir gemi bu.
merhaba delikanlılar!
aslına bakarsanız, olması gerektiği gibi
şapşal "terooo" aşk romanlarındaki gibi değil
hiçbir şey
yıldızımız bile yok!
yayık aşk yaptığımız kayanın soğukluğu emmiş!
ondan ya,
"merhaba delikanlılar!"
mahvedemedi bi' türlü
hayatımıza ipne tmsf'since el ayak çük
konulduğundan
arakladığımız gecemizi!
hey kadın!
bak!
imf aslında ipne mahvetme fonu!
kafamız
love is my religion'la
binbeşyüz olduğundan
devir daim yapıyorum!
hayatımı o'na!
26 Eylül 2008, Cuma.
Bilge Remus Ka.
25 Eylül 2008 Perşembe
Nil Gün : Kendine Gel ve Düzel Güzin Abla!
Ne hazin bir dünyada yaşıyoruz. Bir önyargıyı ortadan kaldırmak atomu parçalamaktan daha zor.
Einstein
1970'li yılların başıydı. San Francisco'da gittiğim okulda "Interpersonal Psychology" dersinde hocamız bize "kendini paylaşma" ödevi vermişti. Hocamıza göre kendimizi paylaşmak, insanlar arasında yakınlaşmayı ve sağlıklı iletişimi sağlayan en etkin yoldu. Hepimiz sırayla kürsüye geliyor, kendimizle ilgili bir şeyi açık yürekle sınıf arkadaşlarımızla paylaşıyorduk.
Sıra Ted'e gelmişti. Ted, sınıfın sessiz, sakin öğrencilerinden biriydi. Ince, uzun boylu, atletik yapılı, açık kumral, bıyıklı temiz yüzlü bir gençti. Ted çekingen adımlarla kürsüye geldi. Bir yutkundu, iki yutkundu ve "eşcinselim" dedi.
Uzun bir sessizlik. Zil çaldığında tüm sınıf adeta söz birliği etmişcesine Ted'i tecrit eden bir tavır almıştı. Hayatımda ilk kez eşcinsel olduğunu açıkça söyleyebilen biriyle karşılaşmıştım. Ben de şaşkındım. Ama Ted'in cesaretine duyulan hayranlıkla karışık bir şaşkınlıktı bu. Onu kucaklayarak, birlikte kahve içmeyi teklif ettim.
Ted'le dostluğumuz yıllar boyu sürdü. O bir daha sınıfa gelmedi. Ama biz sık sık görüşmeyi sürdürdük. Hatta Ted, benim dışarıya çıkmam gereken akşamlarda gönüllü olarak iki oğluma "babysitter"lık yapıyordu. O çocukları, çocuklarım da Ted'i çok seviyordu. Ted, bir gün baba olacağının hayalini kuruyordu. Hatta bana "taşıyıcı anne" olmam konusunda takılıyordu.
Çok bilmiş tanıdıklarım beni, oğullarımı bir eşcinsele emanet ettiğim için eleştiriyordu. Ben de bu önyargıları karşısında onları bilgilendirme ihtiyacını duyuyordum. Küçük çocuklara cinsel taciz yapanların eşcinsel değil, pedofilik olduğunu söylüyordum.
Pedofili suçlularının çoğunu heteroseksüel erkekler oluşturur. Bir eşcinsele oğlan çocuklarınızı emanet etmeyin mantığına göre, hiç kimse kız çocuklarını, erkek akrabalar dahil, heteroseksüel bir erkek bakıcıya da emanet etmemelidir.
Bu önyargı, eşcinselliğin bir sapıklık olarak yargılanmasından kaynaklanıyor. Pedofili gerçek bir sapıklık. Ne yazık ki çoğu insan iki kavramı aynı patolojik kefeye koymakta bir sakınca görmüyor. Günümüz Türkiye'sinde maalesef hâlâ bu önyargılar geçerliliğini koruyor.
California'da eşcinseller verdikleri zorlu mücadeleler sonucunda bugün birçok hak elde ettiler.Yine de hâlâ birçok "insan hakkı"ndan heteroseksüel görünenler kadar yararlanabildikleri söylenemez. Ama 1970'li yılların başında Amerikanın en liberal şehirlerinden biri olan San Francisco'da "dolaptan çıkan" Ted'e "normal" gençlerin gösterdiği bu tepki, isyankar ruhumda derin farkındalıklar yaratmıştı. (Dolaptan çıkmak eşcinsel yönelimin gizlenmesinden vazgeçmek anlamına gelen bir deyim.) Üstelik bu gençler psikoloji eğitimi alıyordu.
Tabii, sevgili dost insan Ted'le ilgili anılarımı durup dururken paylaşmıyorum sizlerle. Günümüz Türkiye'sinde bir büyük gazetede günlük yazıları yayınlanan her derde deva bir Güzin Abla'mız var.
Amerika'nın Güzin Abla'ları olan Ann Landers ve Abigail van Doren kardeşlerin "Dear Ann" ve "Dear Abby" köşelerine gelen mektuplara verdikleri yanıtlar on yıl, yirmi yıl öncesine göre farklılıklar gösteriyor ama bizim Güzin Abla'nın verdiği yanıtlarda hiçbir değişim ve gelişim söz konusu değil. Ann ve Abby hata yaptığında ya da yanlış bilgiler verdiğinde okurlardan özür dileme inceliğini gösteriyor, ama Güzin Abla?
Güzin Abla geçenlerde bir okur mektubuna verdiği yanıtla eşcinselleri ayağa kaldırdı. Bu konuda internetteki eşcinsel sitelerinde haberler çıktı ve email listelerinde tartışmalar yapıldı. Izmir'den yazan N.A. adlı okurun mektubu kısaca şöyleydi:
"Güzin Ablacığım, yirmi beş yaşındayım, bir şirkette çalışıyorum. Beni annemle teyzem büyüttü. Henüz cinsel tecrübem olmadı. Kızlarla ilgim olmadı. Erkeklerle de. Işyerimdeki arkadaşlar, sen nasıl erkeksin kızlarla ilgilenmiyorsun, eşcinsel misin, diye bana takılıyor. Alay ediyorlar. Yürürken kırıtıyor, konuşurken ellerimi oynatıyor, yumuşak hareketler yapıyormuşum. Ben eşcinsel miyim? Insan eşcinsel olduğunu nasıl anlar?"
Güzin abla bu mektubu şöyle yanıtlamış: "Oğlum kendine gel. Neden eşcinsel olacakmışsın ki? ...Ama sen erkeklere karşı cinsel çekim duymuyorsun. Hiç cinsel deneyimin olmamış. Kendini toparlayabilir, kızlara karşı daha ilgili olabilirsin... Silkinerek kendine gelmeye çalışabilirsin. Baktın ki hareketlerin pek efemine, şöyle erkekçe davranmaya, erkekçe giyinip ona göre konuşmaya çalış. Istersen az zamanda çok başarı elde edebilirsin... Ben birkaç çocuk bilirim senin gibi efemine halliyken aklı başına gelince kendini pek âlâ düzelterek mükemmel şekle sokmuştur. Sen de hemen düzelmeye bak. Kız arkadaşlar edin, onlarla yakınlık kur. Seni seven bir genç kız olursa her şey değişir üzülme."
Güzin Abla'ya göre, eşcinsel olduğundan şüphe eden biri, silkinerek, erkekçe davranarak kendine gelebilir, kendini düzelterek mükemmel şekle sokabilir. Mükemmel şekil dediği şey nasıl bir şeydir acep? Ne kadar erkek olduğunu gördüğü her kadına sarkarak ispat eden hanzolar da mükemmel erkekler sınıfına giriyor mu?
Izninizle ben de Izmirli N.A'nın mektubuna bir yanıt vermek istiyorum. Sevgili N.A. oğlum, kendine gel. Ister eşcinsel, ister heteroseksüel ol, önce kendini olduğun gibi kabul etmekle başla kendine gelmeye. Kızlarla ilgin olmadığını söylüyorsun. Peki, sana eşcinsel misin, diye takılanlara ilgi duyuyor musun? Onların seninle ilgilendikleri ortada.
Cinsellik üzerine yaptığı araştırmayla büyük yankılar uyandıran Dr. Kinsey, "Eşcinsellik birinin olduğu bir şey değil, yaptığı bir şeydir" der. Yani eşcinsellik bir kimlik değil, bir davranış biçimi.
Freud, eşcinsel oğlunun düzelmesi için kendisinden yardım isteyen bir anneye yazdığı mektubunda şöyle der: "...Eşcinselliğin bir avantaj olmadığı kesindir ama aynı zamanda utanılacak bir şey de değildir. Günah, rezillik de değildir ve bir hastalık olarak da sınıflandırılamaz. Bunu gelişim dönemindeki belirli bir tutukluluğa bağlı olan cinsel işlevin bir varyasyonu olarak ele alıyoruz. Eski ve modern zamanlarda pek çok saygıdeğer kişi eşcinseldi ve bunların arasında çok büyük kişilikler de vardı. (Eflatun, Michelangelo, Leonardo de Vinci, Walt Whitman, Oscar Wilde, Büyük Iskender vb.) Eşcinselliği bir suç olarak görmek hem büyük bir haksızlık hem de zalimliktir."
Freud, eşcinselliği heteroseksüelliğe çevirmenin başarı şansının, tam tersini gerçekleştirmek kadar olduğunu söylüyor.
Sevgili N. A. Seninle alay edenlere eşcinsel olup olmadığını henüz bilmediğini söyle ve onlara Dr. Kinsey'in raporundaki oranlardan bahset. Erkeklerin yüzde 37'sinin yaşamlarında en az bir kez eşcinsel deneyim yaşadığını, 35 yaşına kadar bekar kalmış erkeklerin yüzde 50'sinin ve tüm erkeklerin yüzde 10'unun 16-55 yaşları arasında en az üç yıl süresince yalnızca eşcinsel ilişkiler kurduğu konusunda bilgilendir.
Acaba seninle alay eden erkekler hangi orana dahil? Kendi cinsel yöneliminden emin olan bir erkek, başkalarının cinsel yönelimiyle böylesine ilgilenmez. Psikolojide, "yansıtma" denilen bir savunma mekanizması vardır. Kişi kendi "kötü" arzularını başkalarına maleder. Kişinin en çok eleştirdiği, alay ettiği, diline doladığı şey, muhakkak kendisinde olan bir özelliktir. Homofobik erkekler işte bu yansıtma mekanizmasını kullanır. Gündüzleri, eşcinsellerin "ortadan kaldırılmaları" gerektiğini savunan bıyıklı erkeklere geceleri gey barlarda sıkça raslanır. Onlar travestilerin de sadık müşterileridir ve çoğu da evli ve çocukludur. Yani "mükemmel şekle" sahiptir.
Kinsey'in oranlarına baktığımızda, katıksız heteroseksüel ve katıksız eşcinsellerin oranı aralarda bir yerlerde olanlara göre azdır. Bu nedenle insanların cinsel yönelimlerini etiketlemek abestir. Eşcinselliğin doğaya aykırı olduğunu söyleyenler, hayvanlar alemindeki eşcinsel davranışların sıklığından bihaber olmalı.
Eşcinsellik üremeye aykırıdır, doğaya değil. Heteroseksüeller de sadece üremek için seks yapmıyor. Sevgiyi, hazzı paylaşmak için de sevişiyor. Doğum kontrol metodları da üremeye aykırıdır.
Eşcinsellik doğuştan mıdır? Tek yumurta ikizlerinden biri eşcinselse diğerinin de eşcinsel olma oranı yüzde 50. Çift yumurta ikizlerinde ise bu oran yüzde 24'e düşüyor. Eşcinsellikte genetiğin bir rolü olduğu ortada ama tek başına diğer yüzde 50 oranını açıklamaya yetmiyor. Dominant anne, pasif baba ortamında yetişen erkek çocuklar arasından daha yüksek oranda eşcinsel eğilim çıktığı da biliniyor. Ayrıca yetişkin eşcinsellerle yapılan mülakatlarda yüzde 72'si çocukluk döneminde "hırlı gürlü" oyunlar yerine okuma, müzik gibi tek başına yapılan etkinlikleri tercih ettiğini, spora, yaşıtlarından daha az ilgi duyduklarını söylemişlerdi.
Dünyadaki altı milyar insanın her biri kendine özgü bir varlık. Her bireyin kendine özgü biyolojik ve genetik yapısı, doğası ve yetiştirilme tarzı, biriktirdiği yaşam deneyimleri ve bu deneyimlerden etkilenme tarzı var. Hiçbir şey tek başına neden eşcinsel olunduğunu açıklamaya yetmiyor...Ve eşcinsellik insanlık tarihinin başlangıcından itibaren var. Ne dinsel, ne toplumsal baskılar bu gerçeği ortadan kaldırabildi. Sadece "dolaba soktu".
21. yüzyılın başında insanlık henüz insanımsı yaratık olmayı aşamadı. Ama bir gün insanlığımızı keşfedeceğimize, etnik, dinsel, cinsel önyargıların sona ereceğine inanıyorum. Einstein'ın söylediği gibi, "Bugün teknolojinin insanlığı aştığı kesin. Birgün insanlık teknolojiyi aşacaktır" ve insanlık önyargıların ne kadar akıldışı olduğunun bilincine varacaktır.
Antropolojik araştırmalar, anaerkil toplumlarda eşcinselliğin aşağılanmadığını, hatta bazı toplumlarda değerli unvanlarla taltif edildiğini gösteriyor. Eşcinselliği aşağılayan, asan kesen, öldüren, dışlayan toplumların ortak özelliği ise ataerkil toplum ve ataerkil dinsel yapılanma içinde olması. Yani erkek egemen toplumlardaki enerkek güçlüler, eşcinselliği kendi erkekliklerine, üstünlüklerine, güçlerine yapılan bir saldırı olarak algılıyor. Ayrıca bastırılmış duygular da tehdit altında oluyor. Öyleyse yansıt ve kendi gölgeni yok et!
Gölge, gölgeyi yaratan ortadan kalkmadıkça yok edilemez.
Sevgili Izmirli arkadaşım, ben de sana Güzin Abla gibi önerilerde bulunmak istiyorum.
Herkes cinsel yönelimini değişik yaşlarda fark eder. Kimi üç yaşında, kimi elli üç yaşında. Eğer kızlara ilgi duyduğunu fark edersen mesele yok. Toplumun ikiyüzlü ahlâkına uyumlu bir şekilde gül gibi yaşayıp gidersin. Eğer erkeklere ilgi duyduğunu fark edersen birçok seçimin var.
Bir; kendini toparlayabilir, erkekçe davranır, erkekçe konuşur ve giyinebilir, hatta bıyık uzatabilirsin. Aklın iyice başına geldiğinde, şöyle cinsellikten hiçbir şey anlamayan iyi ve namuslu bir aile kızı bulup evlenirsin. Bakire kız bulmaya özen göster ki seni kimseyle kıyaslama olanağına sahip olmasın. Gözlerini kapayıp birkaç kez de vazifeni yaptın mı nurtopu gibi çocukların da olur, erkekliğini hepten kanıtlamış olursun. Az zamanda çok başarı elde etmek ve mükemmel erkek olmak için, eşcinselleri mümkün olduğunca sıklıkla ve her yerde aşağılamayı, hakaret etmeyi sakın ihmal etme. Arada bir yaptığın iş gezilerin, geç saatlere kadar süren toplantıların kimseyi ilgilendirmez. Zaten erkek dediğin karısına nerede olduğunun hesabını vermek zorunda değildir.
Toplumumuzda "kulampara" denilen eşcinsellerin de en erkek olduğunu biliyorsundur herhalde. Onlar "yapan" (aktif) olduğu için kendilerini eşcinsel olarak nitelendirmiyor. Buna da psikoloji de "inkâr" deniyor.
Iki; ünlü bir şarkıcı olabilirsin. Toplumumuzda eşcinsel şarkıcılara rağbet büyük. Burada da üç yolun var. Ya açık açık "dolaptan çıkarsın", kırıtır ve yumuşak hareketler yaparsın, ya koluna göstermelik dişiler takıp, her hafta yeni sevgililerle birlikte olduğun "zampara erkek" haberlerini magazin basınından izleriz ya da mazbut bir ünlü olmak istiyorsan, lezbiyenliği bilinmeyen bir hatunla mutlu bir yuva kurabilirsin. Bir de çocuk peydahlarsanız, oh ne âlâ! Bu son yol, karşılıklı çıkar açısından en güvenilir yoldur. Bir gün ifşa olacağın korkusunu yaşamazsın.
Üç; beni annem ve teyzem büyüttü. Şimdi evlenip onları yüzüstü bırakamam diyerek vefalı bir insan olarak müzmin bekâr olmayı seçebilirsin. Bir kez nişanlanıp ayrılırsan daha da iyi olur. Toplumumuzda değişik nedenlerle evlenmeye bir türlü vakit bulamayan(!) o kadar çok müzmin bekâr var ki.
Dört; en yakın erkek arkadaşınla aynı evi "roommate" olarak paylaşabilirsin ama özellikle tanıdıklara rastlayabileceğin yerlerde kızlarla görünmeye özen göstermelisin. Hatta adını özellikle "çapkın"a çıkarmanı öneririm.
Beş; kendi cinsel yöneliminle barışır ve şu kısacık hayatı gönlünce sürdürebilirsin. Bunun için terapi görmen gerekiyorsa gör. Cinsel yönelimini "düzeltmek" için değil, kendinle barışabilmek için. Çünkü bugüne kadar toplum baskısından dolayı kimbilir ne üzüntüler yaşadın ve zaman zaman kendinden nefret ettin. Kendinden nefret, istenilmeyen davranış ya da objenin daha da sık tekrarlanmasına yol açar ve ilave suçluluk duygusu kişiyi daha derin bataklığa sürükler. Yakınların seni olduğun gibi kabul etmiyorsa, onlar sana değil, çevrenin ne düşündüğüne önem veriyorlar demektir. Sen bu dünyaya başkalarının beklentilerini karşılamak için gelmedin.
Cinsellik hayatın sadece bir parçasıdır. Sevgiyle birlikte güzeldir. Bu nedenle cinsel yönelimini bir kimlik haline getirmemeye özen göster. Cinsel kimliğini ön plana çıkaran kişi, göğsü kıllı erkek de olsa, dekolteli derin yırtmaçlı, dudakları hep açık kadın da olsa, kıvırtmasını abartan eşcinsel de olsa, yüzeyseldir ve iticidir. Bu tür davranışlar özsaygı yoksunluğunun ve aşağılık kompleksinin göstergesidir.
Cinsel yönelimin kimseyi ilgilendirmez. Ama gizlediğinde her an açığa çıkma korkusuyla yaşarsın, abarttığında sadece "cinsel obje"ye dönüşürsün. Yaşamın doğası denge ve uyumdur. Sen hem bireysin, hem de insanlık ailesinin bir üyesi. Bu dünyaya kendini gerçekleştirmek, mutlu olmak, varlığınla bütüne katkıda bulunmak için geldin.
Sana bu mektubu yazarken oldukça yararlandığım Francis Mark Mondimore'un, Eşcinselliğin Doğal Tarihi adlı kitabını okumanı da öneririm. Eşcinsel değilsen bile hem şu anda yaşadığın duygu karmaşasını, hem de başkalarını anlamana yardımcı olacaktır.
Ve sevgili N. A. asla başkaları için başka biri olmaya çalışarak kendini harcama.
Sevgiyle hoşça ol.
Nil Abla
16.01.2000 - Radikal Gazetesi, Radikal 2 eki
Einstein
1970'li yılların başıydı. San Francisco'da gittiğim okulda "Interpersonal Psychology" dersinde hocamız bize "kendini paylaşma" ödevi vermişti. Hocamıza göre kendimizi paylaşmak, insanlar arasında yakınlaşmayı ve sağlıklı iletişimi sağlayan en etkin yoldu. Hepimiz sırayla kürsüye geliyor, kendimizle ilgili bir şeyi açık yürekle sınıf arkadaşlarımızla paylaşıyorduk.
Sıra Ted'e gelmişti. Ted, sınıfın sessiz, sakin öğrencilerinden biriydi. Ince, uzun boylu, atletik yapılı, açık kumral, bıyıklı temiz yüzlü bir gençti. Ted çekingen adımlarla kürsüye geldi. Bir yutkundu, iki yutkundu ve "eşcinselim" dedi.
Uzun bir sessizlik. Zil çaldığında tüm sınıf adeta söz birliği etmişcesine Ted'i tecrit eden bir tavır almıştı. Hayatımda ilk kez eşcinsel olduğunu açıkça söyleyebilen biriyle karşılaşmıştım. Ben de şaşkındım. Ama Ted'in cesaretine duyulan hayranlıkla karışık bir şaşkınlıktı bu. Onu kucaklayarak, birlikte kahve içmeyi teklif ettim.
Ted'le dostluğumuz yıllar boyu sürdü. O bir daha sınıfa gelmedi. Ama biz sık sık görüşmeyi sürdürdük. Hatta Ted, benim dışarıya çıkmam gereken akşamlarda gönüllü olarak iki oğluma "babysitter"lık yapıyordu. O çocukları, çocuklarım da Ted'i çok seviyordu. Ted, bir gün baba olacağının hayalini kuruyordu. Hatta bana "taşıyıcı anne" olmam konusunda takılıyordu.
Çok bilmiş tanıdıklarım beni, oğullarımı bir eşcinsele emanet ettiğim için eleştiriyordu. Ben de bu önyargıları karşısında onları bilgilendirme ihtiyacını duyuyordum. Küçük çocuklara cinsel taciz yapanların eşcinsel değil, pedofilik olduğunu söylüyordum.
Pedofili suçlularının çoğunu heteroseksüel erkekler oluşturur. Bir eşcinsele oğlan çocuklarınızı emanet etmeyin mantığına göre, hiç kimse kız çocuklarını, erkek akrabalar dahil, heteroseksüel bir erkek bakıcıya da emanet etmemelidir.
Bu önyargı, eşcinselliğin bir sapıklık olarak yargılanmasından kaynaklanıyor. Pedofili gerçek bir sapıklık. Ne yazık ki çoğu insan iki kavramı aynı patolojik kefeye koymakta bir sakınca görmüyor. Günümüz Türkiye'sinde maalesef hâlâ bu önyargılar geçerliliğini koruyor.
California'da eşcinseller verdikleri zorlu mücadeleler sonucunda bugün birçok hak elde ettiler.Yine de hâlâ birçok "insan hakkı"ndan heteroseksüel görünenler kadar yararlanabildikleri söylenemez. Ama 1970'li yılların başında Amerikanın en liberal şehirlerinden biri olan San Francisco'da "dolaptan çıkan" Ted'e "normal" gençlerin gösterdiği bu tepki, isyankar ruhumda derin farkındalıklar yaratmıştı. (Dolaptan çıkmak eşcinsel yönelimin gizlenmesinden vazgeçmek anlamına gelen bir deyim.) Üstelik bu gençler psikoloji eğitimi alıyordu.
Tabii, sevgili dost insan Ted'le ilgili anılarımı durup dururken paylaşmıyorum sizlerle. Günümüz Türkiye'sinde bir büyük gazetede günlük yazıları yayınlanan her derde deva bir Güzin Abla'mız var.
Amerika'nın Güzin Abla'ları olan Ann Landers ve Abigail van Doren kardeşlerin "Dear Ann" ve "Dear Abby" köşelerine gelen mektuplara verdikleri yanıtlar on yıl, yirmi yıl öncesine göre farklılıklar gösteriyor ama bizim Güzin Abla'nın verdiği yanıtlarda hiçbir değişim ve gelişim söz konusu değil. Ann ve Abby hata yaptığında ya da yanlış bilgiler verdiğinde okurlardan özür dileme inceliğini gösteriyor, ama Güzin Abla?
Güzin Abla geçenlerde bir okur mektubuna verdiği yanıtla eşcinselleri ayağa kaldırdı. Bu konuda internetteki eşcinsel sitelerinde haberler çıktı ve email listelerinde tartışmalar yapıldı. Izmir'den yazan N.A. adlı okurun mektubu kısaca şöyleydi:
"Güzin Ablacığım, yirmi beş yaşındayım, bir şirkette çalışıyorum. Beni annemle teyzem büyüttü. Henüz cinsel tecrübem olmadı. Kızlarla ilgim olmadı. Erkeklerle de. Işyerimdeki arkadaşlar, sen nasıl erkeksin kızlarla ilgilenmiyorsun, eşcinsel misin, diye bana takılıyor. Alay ediyorlar. Yürürken kırıtıyor, konuşurken ellerimi oynatıyor, yumuşak hareketler yapıyormuşum. Ben eşcinsel miyim? Insan eşcinsel olduğunu nasıl anlar?"
Güzin abla bu mektubu şöyle yanıtlamış: "Oğlum kendine gel. Neden eşcinsel olacakmışsın ki? ...Ama sen erkeklere karşı cinsel çekim duymuyorsun. Hiç cinsel deneyimin olmamış. Kendini toparlayabilir, kızlara karşı daha ilgili olabilirsin... Silkinerek kendine gelmeye çalışabilirsin. Baktın ki hareketlerin pek efemine, şöyle erkekçe davranmaya, erkekçe giyinip ona göre konuşmaya çalış. Istersen az zamanda çok başarı elde edebilirsin... Ben birkaç çocuk bilirim senin gibi efemine halliyken aklı başına gelince kendini pek âlâ düzelterek mükemmel şekle sokmuştur. Sen de hemen düzelmeye bak. Kız arkadaşlar edin, onlarla yakınlık kur. Seni seven bir genç kız olursa her şey değişir üzülme."
Güzin Abla'ya göre, eşcinsel olduğundan şüphe eden biri, silkinerek, erkekçe davranarak kendine gelebilir, kendini düzelterek mükemmel şekle sokabilir. Mükemmel şekil dediği şey nasıl bir şeydir acep? Ne kadar erkek olduğunu gördüğü her kadına sarkarak ispat eden hanzolar da mükemmel erkekler sınıfına giriyor mu?
Izninizle ben de Izmirli N.A'nın mektubuna bir yanıt vermek istiyorum. Sevgili N.A. oğlum, kendine gel. Ister eşcinsel, ister heteroseksüel ol, önce kendini olduğun gibi kabul etmekle başla kendine gelmeye. Kızlarla ilgin olmadığını söylüyorsun. Peki, sana eşcinsel misin, diye takılanlara ilgi duyuyor musun? Onların seninle ilgilendikleri ortada.
Cinsellik üzerine yaptığı araştırmayla büyük yankılar uyandıran Dr. Kinsey, "Eşcinsellik birinin olduğu bir şey değil, yaptığı bir şeydir" der. Yani eşcinsellik bir kimlik değil, bir davranış biçimi.
Freud, eşcinsel oğlunun düzelmesi için kendisinden yardım isteyen bir anneye yazdığı mektubunda şöyle der: "...Eşcinselliğin bir avantaj olmadığı kesindir ama aynı zamanda utanılacak bir şey de değildir. Günah, rezillik de değildir ve bir hastalık olarak da sınıflandırılamaz. Bunu gelişim dönemindeki belirli bir tutukluluğa bağlı olan cinsel işlevin bir varyasyonu olarak ele alıyoruz. Eski ve modern zamanlarda pek çok saygıdeğer kişi eşcinseldi ve bunların arasında çok büyük kişilikler de vardı. (Eflatun, Michelangelo, Leonardo de Vinci, Walt Whitman, Oscar Wilde, Büyük Iskender vb.) Eşcinselliği bir suç olarak görmek hem büyük bir haksızlık hem de zalimliktir."
Freud, eşcinselliği heteroseksüelliğe çevirmenin başarı şansının, tam tersini gerçekleştirmek kadar olduğunu söylüyor.
Sevgili N. A. Seninle alay edenlere eşcinsel olup olmadığını henüz bilmediğini söyle ve onlara Dr. Kinsey'in raporundaki oranlardan bahset. Erkeklerin yüzde 37'sinin yaşamlarında en az bir kez eşcinsel deneyim yaşadığını, 35 yaşına kadar bekar kalmış erkeklerin yüzde 50'sinin ve tüm erkeklerin yüzde 10'unun 16-55 yaşları arasında en az üç yıl süresince yalnızca eşcinsel ilişkiler kurduğu konusunda bilgilendir.
Acaba seninle alay eden erkekler hangi orana dahil? Kendi cinsel yöneliminden emin olan bir erkek, başkalarının cinsel yönelimiyle böylesine ilgilenmez. Psikolojide, "yansıtma" denilen bir savunma mekanizması vardır. Kişi kendi "kötü" arzularını başkalarına maleder. Kişinin en çok eleştirdiği, alay ettiği, diline doladığı şey, muhakkak kendisinde olan bir özelliktir. Homofobik erkekler işte bu yansıtma mekanizmasını kullanır. Gündüzleri, eşcinsellerin "ortadan kaldırılmaları" gerektiğini savunan bıyıklı erkeklere geceleri gey barlarda sıkça raslanır. Onlar travestilerin de sadık müşterileridir ve çoğu da evli ve çocukludur. Yani "mükemmel şekle" sahiptir.
Kinsey'in oranlarına baktığımızda, katıksız heteroseksüel ve katıksız eşcinsellerin oranı aralarda bir yerlerde olanlara göre azdır. Bu nedenle insanların cinsel yönelimlerini etiketlemek abestir. Eşcinselliğin doğaya aykırı olduğunu söyleyenler, hayvanlar alemindeki eşcinsel davranışların sıklığından bihaber olmalı.
Eşcinsellik üremeye aykırıdır, doğaya değil. Heteroseksüeller de sadece üremek için seks yapmıyor. Sevgiyi, hazzı paylaşmak için de sevişiyor. Doğum kontrol metodları da üremeye aykırıdır.
Eşcinsellik doğuştan mıdır? Tek yumurta ikizlerinden biri eşcinselse diğerinin de eşcinsel olma oranı yüzde 50. Çift yumurta ikizlerinde ise bu oran yüzde 24'e düşüyor. Eşcinsellikte genetiğin bir rolü olduğu ortada ama tek başına diğer yüzde 50 oranını açıklamaya yetmiyor. Dominant anne, pasif baba ortamında yetişen erkek çocuklar arasından daha yüksek oranda eşcinsel eğilim çıktığı da biliniyor. Ayrıca yetişkin eşcinsellerle yapılan mülakatlarda yüzde 72'si çocukluk döneminde "hırlı gürlü" oyunlar yerine okuma, müzik gibi tek başına yapılan etkinlikleri tercih ettiğini, spora, yaşıtlarından daha az ilgi duyduklarını söylemişlerdi.
Dünyadaki altı milyar insanın her biri kendine özgü bir varlık. Her bireyin kendine özgü biyolojik ve genetik yapısı, doğası ve yetiştirilme tarzı, biriktirdiği yaşam deneyimleri ve bu deneyimlerden etkilenme tarzı var. Hiçbir şey tek başına neden eşcinsel olunduğunu açıklamaya yetmiyor...Ve eşcinsellik insanlık tarihinin başlangıcından itibaren var. Ne dinsel, ne toplumsal baskılar bu gerçeği ortadan kaldırabildi. Sadece "dolaba soktu".
21. yüzyılın başında insanlık henüz insanımsı yaratık olmayı aşamadı. Ama bir gün insanlığımızı keşfedeceğimize, etnik, dinsel, cinsel önyargıların sona ereceğine inanıyorum. Einstein'ın söylediği gibi, "Bugün teknolojinin insanlığı aştığı kesin. Birgün insanlık teknolojiyi aşacaktır" ve insanlık önyargıların ne kadar akıldışı olduğunun bilincine varacaktır.
Antropolojik araştırmalar, anaerkil toplumlarda eşcinselliğin aşağılanmadığını, hatta bazı toplumlarda değerli unvanlarla taltif edildiğini gösteriyor. Eşcinselliği aşağılayan, asan kesen, öldüren, dışlayan toplumların ortak özelliği ise ataerkil toplum ve ataerkil dinsel yapılanma içinde olması. Yani erkek egemen toplumlardaki enerkek güçlüler, eşcinselliği kendi erkekliklerine, üstünlüklerine, güçlerine yapılan bir saldırı olarak algılıyor. Ayrıca bastırılmış duygular da tehdit altında oluyor. Öyleyse yansıt ve kendi gölgeni yok et!
Gölge, gölgeyi yaratan ortadan kalkmadıkça yok edilemez.
Sevgili Izmirli arkadaşım, ben de sana Güzin Abla gibi önerilerde bulunmak istiyorum.
Herkes cinsel yönelimini değişik yaşlarda fark eder. Kimi üç yaşında, kimi elli üç yaşında. Eğer kızlara ilgi duyduğunu fark edersen mesele yok. Toplumun ikiyüzlü ahlâkına uyumlu bir şekilde gül gibi yaşayıp gidersin. Eğer erkeklere ilgi duyduğunu fark edersen birçok seçimin var.
Bir; kendini toparlayabilir, erkekçe davranır, erkekçe konuşur ve giyinebilir, hatta bıyık uzatabilirsin. Aklın iyice başına geldiğinde, şöyle cinsellikten hiçbir şey anlamayan iyi ve namuslu bir aile kızı bulup evlenirsin. Bakire kız bulmaya özen göster ki seni kimseyle kıyaslama olanağına sahip olmasın. Gözlerini kapayıp birkaç kez de vazifeni yaptın mı nurtopu gibi çocukların da olur, erkekliğini hepten kanıtlamış olursun. Az zamanda çok başarı elde etmek ve mükemmel erkek olmak için, eşcinselleri mümkün olduğunca sıklıkla ve her yerde aşağılamayı, hakaret etmeyi sakın ihmal etme. Arada bir yaptığın iş gezilerin, geç saatlere kadar süren toplantıların kimseyi ilgilendirmez. Zaten erkek dediğin karısına nerede olduğunun hesabını vermek zorunda değildir.
Toplumumuzda "kulampara" denilen eşcinsellerin de en erkek olduğunu biliyorsundur herhalde. Onlar "yapan" (aktif) olduğu için kendilerini eşcinsel olarak nitelendirmiyor. Buna da psikoloji de "inkâr" deniyor.
Iki; ünlü bir şarkıcı olabilirsin. Toplumumuzda eşcinsel şarkıcılara rağbet büyük. Burada da üç yolun var. Ya açık açık "dolaptan çıkarsın", kırıtır ve yumuşak hareketler yaparsın, ya koluna göstermelik dişiler takıp, her hafta yeni sevgililerle birlikte olduğun "zampara erkek" haberlerini magazin basınından izleriz ya da mazbut bir ünlü olmak istiyorsan, lezbiyenliği bilinmeyen bir hatunla mutlu bir yuva kurabilirsin. Bir de çocuk peydahlarsanız, oh ne âlâ! Bu son yol, karşılıklı çıkar açısından en güvenilir yoldur. Bir gün ifşa olacağın korkusunu yaşamazsın.
Üç; beni annem ve teyzem büyüttü. Şimdi evlenip onları yüzüstü bırakamam diyerek vefalı bir insan olarak müzmin bekâr olmayı seçebilirsin. Bir kez nişanlanıp ayrılırsan daha da iyi olur. Toplumumuzda değişik nedenlerle evlenmeye bir türlü vakit bulamayan(!) o kadar çok müzmin bekâr var ki.
Dört; en yakın erkek arkadaşınla aynı evi "roommate" olarak paylaşabilirsin ama özellikle tanıdıklara rastlayabileceğin yerlerde kızlarla görünmeye özen göstermelisin. Hatta adını özellikle "çapkın"a çıkarmanı öneririm.
Beş; kendi cinsel yöneliminle barışır ve şu kısacık hayatı gönlünce sürdürebilirsin. Bunun için terapi görmen gerekiyorsa gör. Cinsel yönelimini "düzeltmek" için değil, kendinle barışabilmek için. Çünkü bugüne kadar toplum baskısından dolayı kimbilir ne üzüntüler yaşadın ve zaman zaman kendinden nefret ettin. Kendinden nefret, istenilmeyen davranış ya da objenin daha da sık tekrarlanmasına yol açar ve ilave suçluluk duygusu kişiyi daha derin bataklığa sürükler. Yakınların seni olduğun gibi kabul etmiyorsa, onlar sana değil, çevrenin ne düşündüğüne önem veriyorlar demektir. Sen bu dünyaya başkalarının beklentilerini karşılamak için gelmedin.
Cinsellik hayatın sadece bir parçasıdır. Sevgiyle birlikte güzeldir. Bu nedenle cinsel yönelimini bir kimlik haline getirmemeye özen göster. Cinsel kimliğini ön plana çıkaran kişi, göğsü kıllı erkek de olsa, dekolteli derin yırtmaçlı, dudakları hep açık kadın da olsa, kıvırtmasını abartan eşcinsel de olsa, yüzeyseldir ve iticidir. Bu tür davranışlar özsaygı yoksunluğunun ve aşağılık kompleksinin göstergesidir.
Cinsel yönelimin kimseyi ilgilendirmez. Ama gizlediğinde her an açığa çıkma korkusuyla yaşarsın, abarttığında sadece "cinsel obje"ye dönüşürsün. Yaşamın doğası denge ve uyumdur. Sen hem bireysin, hem de insanlık ailesinin bir üyesi. Bu dünyaya kendini gerçekleştirmek, mutlu olmak, varlığınla bütüne katkıda bulunmak için geldin.
Sana bu mektubu yazarken oldukça yararlandığım Francis Mark Mondimore'un, Eşcinselliğin Doğal Tarihi adlı kitabını okumanı da öneririm. Eşcinsel değilsen bile hem şu anda yaşadığın duygu karmaşasını, hem de başkalarını anlamana yardımcı olacaktır.
Ve sevgili N. A. asla başkaları için başka biri olmaya çalışarak kendini harcama.
Sevgiyle hoşça ol.
Nil Abla
16.01.2000 - Radikal Gazetesi, Radikal 2 eki
I am...
I Am...
I am the girl kicked out of her home because I confided in my mother that I am a lesbian.
I am the prostitute working the streets because nobody will hire a transsexual woman.
I am the sister who holds her gay brother tight through the painful, tear-filled nights.
We are the parents who buried our daughter long before her time.
I am the man who died alone in the hospital because they would not let my partner of twenty-seven years into the room.
I am the foster child who wakes up with nightmares of being taken away from the two fathers who are the only loving family I have ever had. I wish they could adopt me.
I am one of the lucky ones, I guess. I survived the attack that left me in a coma for three weeks, and in another year I will probably be able to walk again.
I am not one of the lucky ones. I killed myself just weeks before graduating high school. It was simply too much to bear.
We are the couple who had the realtor hang up on us when she found out we wanted to rent a one-bedroom for two men.
I am the person who never knows which bathroom I should use if I want to avoid getting the management called on me.
I am the mother who is not allowed to even visit the children I bore, nursed, and raised. The court says I am an unfit mother because I now live with another woman.
I am the domestic-violence survivor who felt the support system grow suddenly cold and distant when they found out my abusive partner is also a woman.
I am the domestic-violence survivor who has no support system to turn to because I am male.
I am the father who has never hugged his son because I grew up afraid to show affection to other men.
I am the home-economics teacher who always wanted to teach gym until someone told me that only lesbians do that.
I am the woman who died when the EMTs stopped treating me as soon as they realized I was transsexual. (yes, this actually happened)
I am the person who feels guilty because I think I could be a much better person if I didn't have to always deal with society hating me.
I am the man who stopped attending church, not because I don't believe, but because they closed their doors to my kind.
I am the person who has to hide what this world needs most: love.
I am the person ashamed to tell my own friends I'm a lesbian, because they constantly make fun of them.
I am the boy tied to a fence, beaten to a bloody pulp and left to die because two straight men wanted to "teach me a lesson"
I am the gay male student that had to switch to another high school on my senior year, because I told my teachers that I was gay. One said that I was going to hell; the other wanted to cure me.
I am the person that can not act/be myself in fear of what others will think of me.
I am your best friend--the same person you grew up with and told your secrets to--the person you can't talk to anymore, because I told you I'm homosexual.
I am your daughter and best friend, the girl you raised and loved. Now you won't talk to me because I shattered your dreams of ever having children, And you're afraid of telling your friends about me because of the embarrassment.
I am a person with the same fears, hurts, needs and wants as you. I bleed, I breathe, I understand, I live..... With our hearts open and our eyes closed we are all equal, living life the best way we know how, with what we have been given.
I am the girl kicked out of her home because I confided in my mother that I am a lesbian.
I am the prostitute working the streets because nobody will hire a transsexual woman.
I am the sister who holds her gay brother tight through the painful, tear-filled nights.
We are the parents who buried our daughter long before her time.
I am the man who died alone in the hospital because they would not let my partner of twenty-seven years into the room.
I am the foster child who wakes up with nightmares of being taken away from the two fathers who are the only loving family I have ever had. I wish they could adopt me.
I am one of the lucky ones, I guess. I survived the attack that left me in a coma for three weeks, and in another year I will probably be able to walk again.
I am not one of the lucky ones. I killed myself just weeks before graduating high school. It was simply too much to bear.
We are the couple who had the realtor hang up on us when she found out we wanted to rent a one-bedroom for two men.
I am the person who never knows which bathroom I should use if I want to avoid getting the management called on me.
I am the mother who is not allowed to even visit the children I bore, nursed, and raised. The court says I am an unfit mother because I now live with another woman.
I am the domestic-violence survivor who felt the support system grow suddenly cold and distant when they found out my abusive partner is also a woman.
I am the domestic-violence survivor who has no support system to turn to because I am male.
I am the father who has never hugged his son because I grew up afraid to show affection to other men.
I am the home-economics teacher who always wanted to teach gym until someone told me that only lesbians do that.
I am the woman who died when the EMTs stopped treating me as soon as they realized I was transsexual. (yes, this actually happened)
I am the person who feels guilty because I think I could be a much better person if I didn't have to always deal with society hating me.
I am the man who stopped attending church, not because I don't believe, but because they closed their doors to my kind.
I am the person who has to hide what this world needs most: love.
I am the person ashamed to tell my own friends I'm a lesbian, because they constantly make fun of them.
I am the boy tied to a fence, beaten to a bloody pulp and left to die because two straight men wanted to "teach me a lesson"
I am the gay male student that had to switch to another high school on my senior year, because I told my teachers that I was gay. One said that I was going to hell; the other wanted to cure me.
I am the person that can not act/be myself in fear of what others will think of me.
I am your best friend--the same person you grew up with and told your secrets to--the person you can't talk to anymore, because I told you I'm homosexual.
I am your daughter and best friend, the girl you raised and loved. Now you won't talk to me because I shattered your dreams of ever having children, And you're afraid of telling your friends about me because of the embarrassment.
I am a person with the same fears, hurts, needs and wants as you. I bleed, I breathe, I understand, I live..... With our hearts open and our eyes closed we are all equal, living life the best way we know how, with what we have been given.
O'nunla.
merdivenlerde buluşma.taksim.POW!.istiklalde el ele.arkadaşla karşılaşma.arkadaşla buluşma.mor kedi.fare ölüsü.dudakların ilk defa değmesi.şok.gözyaşları.hıçkırıklar.sakallı adam asıldı.kadın:kim yaktı seni bu kadar?tek yön, kapalı.sugar cafe.üst kat.mektup okuma.öpüşme.gözyaşları.dans.doğumgünü.ne olur anla.avcular otobüs.kaçamak dokunuşlar, öpücükler.baba ile hep beklenen bisikletli durak.avcılar köprü.farklı bir arkadaşla karşılaşma.otobüste solumuzdaki adam.sahil.köfte.bira.sahil.kayalar.sevişme.cem karaca tiplemesi.ilk yakalanışımız."merhaba delikanlılar...".ev yolu.can'ın evinin yolu.bar soran araba.köpek gezdirmek.5lira.mazgala takılıp takla attığı bisiklet sürdüğü ve kaydığı yol.ev.salon.yataklar.halı.sevişmeler.salon kapısı.uyuyakalmak yanyana, sarılmış.anane.sabah.görme ihtimali.kahvaltı.[kaynamış sosis, sucuklu yumurta, peynir, yeşil/siyah zeytin, domates, salatalık, çay].anneyle sohbet..............yan oda.ifadesiz aşk.kola.sırp çocuk.öğle yemeği.[sosisli, biberli, domatesli spagetti ve kola].oda.aşk.son aşklar.ağrı.ağrılar.anane.mini sohbet.evden çıkış.durak yolu.ağrılı adımlar.durak.veda.tanrı.ölüm.oh...
dönüş yolu.otobüs.uyku.durağı kaçırmak.oda.mektup.şok.koku.şok.koku.koku.o'nun kokusu.o'nun.ölümcül bir hata.öldürüyor beni.o'nun kokusu.koku.koku.o.
-----------------------------------------------------------------
merdivenlerdebuluşma.taksim.POW!.istiklaldeelele.arkadaşlakarşılaşma.arkadaşlabuluşma.morkedi.fareölüsü.
dudaklarınilkdefadeğmesi.şok.gözyaşları.hıçkırıklar.sakallıadamasıldı.kadın:kimyaktısenibukadar?tekyön,kapalı.
sugarcafe.üstkat.mektupokuma.öpüşme.gözyaşları.dans.doğumgünü.neoluranla.avcularotobüs.kaçamakdokunuşlar,
öpücükler.babailehepbeklenenbisikletlidurak.avcılarköprü.farklıbirarkadaşlakarşılaşma.otobüstesolumuzdakiadam.
sahil.köfte.bira.sahil.kayalar.sevişme.cemkaracatiplemesi.ilkyakalanışımız."merhabadelikanlılar...".evyolu.
can'ınevininyolu.barsoranaraba.köpekgezdirmek.5lira.mazgalatakılıptaklaattığıbisikletsürdüğüvekaydığıyol.ev.
salon.yataklar.halı.sevişmeler.salonkapısı.uyuyakalmakyanyana,sarılmış.anane.sabah.görmeihtimali.kahvaltı.[kaynamışsosis,sucukluyumurta,peynir,yeşil/siyahzeytin,domates,salatalık,çay].anneylesohbet..............yanoda.
ifadesizaşk.kola.sırpçocuk.öğleyemeği.[sosisli,biberli,domateslispagettivekola].oda.aşk.sonaşklar.ağrı.ağrılar.anane.minisohbet.evdençıkış.durakyolu.
ağrılıadımlar.durak.veda.tanrı.ölüm.oh...
dönüşyolu.otobüs.uyku.durağıkaçırmak.oda.mektup.şok.koku.şok.koku.koku.o'nunkokusu.o'nun.ölümcülbirhata.
öldürüyorbeni.o'nunkokusu.koku.koku.o.
dönüş yolu.otobüs.uyku.durağı kaçırmak.oda.mektup.şok.koku.şok.koku.koku.o'nun kokusu.o'nun.ölümcül bir hata.öldürüyor beni.o'nun kokusu.koku.koku.o.
-----------------------------------------------------------------
merdivenlerdebuluşma.taksim.POW!.istiklaldeelele.arkadaşlakarşılaşma.arkadaşlabuluşma.morkedi.fareölüsü.
dudaklarınilkdefadeğmesi.şok.gözyaşları.hıçkırıklar.sakallıadamasıldı.kadın:kimyaktısenibukadar?tekyön,kapalı.
sugarcafe.üstkat.mektupokuma.öpüşme.gözyaşları.dans.doğumgünü.neoluranla.avcularotobüs.kaçamakdokunuşlar,
öpücükler.babailehepbeklenenbisikletlidurak.avcılarköprü.farklıbirarkadaşlakarşılaşma.otobüstesolumuzdakiadam.
sahil.köfte.bira.sahil.kayalar.sevişme.cemkaracatiplemesi.ilkyakalanışımız."merhabadelikanlılar...".evyolu.
can'ınevininyolu.barsoranaraba.köpekgezdirmek.5lira.mazgalatakılıptaklaattığıbisikletsürdüğüvekaydığıyol.ev.
salon.yataklar.halı.sevişmeler.salonkapısı.uyuyakalmakyanyana,sarılmış.anane.sabah.görmeihtimali.kahvaltı.[kaynamışsosis,sucukluyumurta,peynir,yeşil/siyahzeytin,domates,salatalık,çay].anneylesohbet..............yanoda.
ifadesizaşk.kola.sırpçocuk.öğleyemeği.[sosisli,biberli,domateslispagettivekola].oda.aşk.sonaşklar.ağrı.ağrılar.anane.minisohbet.evdençıkış.durakyolu.
ağrılıadımlar.durak.veda.tanrı.ölüm.oh...
dönüşyolu.otobüs.uyku.durağıkaçırmak.oda.mektup.şok.koku.şok.koku.koku.o'nunkokusu.o'nun.ölümcülbirhata.
öldürüyorbeni.o'nunkokusu.koku.koku.o.
23 Eylül 2008 Salı
Yarın bugün oldu. Güzel oldu.
Bugün... Can'la ilk buluşmamız olacak. İki yıl bir aydan beri, ilk buluşmamız.
Oh, cehennem ateşinin ve cennet ırmaklarının dur durak bilmez heyecanı...
Oh, cehennem ateşinin ve cennet ırmaklarının dur durak bilmez heyecanı...
Caner vardı ya aşağılarda, onun asıl adı Can...
Evet...öyle..Asıl adı Can onun.
Yeniden doğum yaptık...
Beyan ediyoruz. Yeniden doğum.
Meleklerin kanatlarındaki tüyler kirpiklerimiz olsun...
Yoklukları; tutkumuz, saplantımız, körlüğümüz olsun...
Yeniden doğum yaptık...
Beyan ediyoruz. Yeniden doğum.
Meleklerin kanatlarındaki tüyler kirpiklerimiz olsun...
Yoklukları; tutkumuz, saplantımız, körlüğümüz olsun...
7 Eylül 2008 Pazar
Ahmet. Eşcinseldi. Öldü.
Fazlasıyla gecikmiş iki üç satır bunlar...
Ahmet'di.
Eşcinseldi.
Öldürüldü.
-Ailesi tarafından, İstanbul'da, kurşunlanarak.-
Başımız sağolsun.
İstanbul'a Taşınma
Bugün, Pazar.
Perşembe günü hazırlık sınıfını atlamak için ingilizce sınavına gireceğim.
Eğer geçersem de bir sonraki pazartesi günü ders başı yapıyorum.
Eğer geçemezsem de 6 Ekim'de açılacak okul.
Çarşamba günü İstanbul'a taşınıyor olacağım yani büyük ihtimalle...
Bol şans bana :)
Kaos GL Eylül-Ekim Sayısında
yazım yayınlandı. Aşağıdadır.
İşe Yaramaz Çığlığım
Şaşılacak şeydir -ve inanılması zorunlu olan-, insanların bir türlü sizi anla(ya)maması. Bir robotmuşsunuzcasına, yok olmaya yüz tutmuş kablolarınızın tek tek sökülmesi gibidir.
Ahlak, öyle ya da böyle, göreceli bir kavramdır; açıklığa kavuşturulması gereken tek şey budur aslında. Dünyadaki tüm toplumlara ahlakın “gerçekten” kişiden kişiye değişebildiğini öğretmek, homo/transfobi çevrelerinin amaçlarına çıkan tek yol gibi görünüyor. Tabii, yüzlerce yıldır müthiş sömürücü tekniklerle beslenen tabularımızı, ki adet, gelenek ve görenekler de buna dahildir, sorgulama cesaretini insanlara veremediğimiz sürece ütopik hayallerimizden ilerisini göremeyiz. Hoş, şu da bir gerçektir ki, her ütopik hayalin gerçekleşmesi, yine ve katiyen ütopik adımlar gerektirir. Ütopik… Ütopi… Ütop…
Topluluk bilincimizin yüce izniyle, ahlakı sorgulamak istiyorum. Aslına bakarsanız, sorgulanacak bir şey de göremiyorum, var olduğu hala şüpheli olduğundan. Öncelikle söyleyeceğim şey şudur : “Ahlak, her zaman bir önceki ahlaka ‘ahlaksızca!’ davranarak yeri devralmıştır.”
“Bir ahlak, eğer ahlaksa değişemez demektir; öyleyse, hangi güce dayanarak yeni ahlaklar onların yerini alır? Yoksa, ileri derecede ahlaksızlığa maruz bırakılarak mı can çekiştirilir o sözde önceki ahlaka?” diye düşünebilir birileri mesela uzun gelecekte bir gün…
Şimdi ise, kendi sorumdan beni alt etmeye çalışanlar bana şunu soracaklar: “Şu anki ahlakı, ileri derecede ahlaksızlığına maruz bırakarak mı yok edeceksin?” Cevabım, şüphesiz, evet olacaktır. Daha yumuşak, uzlaşmacı –lütfen! uzlaşmacı ahlak felsefesini işaret etmeyin tırnakları yeni kesilmiş ve tertemiz parmaklarınızla!- bir yol göstereneniz olursa, seve seve dinler, uygunsa da takip ederim “ahlaklıca”.
Nietzsche’nin de yardımlarıyla, ahlakın tanrısal bir temeli olmadığını, aksine, insanların kendi elleriyle –kendi intiharları aslında!- yarattığını apaçık söyleyebilirim. İnsan, kendi hayvani vasfını evcilleştirme niyetiyle ya da bilmeden “ahlak” denen “şey”i yaratmış ve ilk günden beri –çok büyük ihtimalle, istisna birkaç on insan dışında, farkında olmadan- bunun acısını çekmektedir. Ahlakın şiddetli sınırlamalarına maruz kalanlar, sadece azınlıklar değil, tam tersine, o malum ahlakın peşinden gidenlerdir.
İyi ve kötüyü de avuçlarımda sıkmadan devam edemeyeceğim. Tuz ve buz haline getirilmeli her şey bu yazıda; ay ışığı harf be harf sızmalı bu cümlelere! Şimdilik gün ışığının yeri yoktur! Bir şeyi yaptığınızda iyi hissediyorsanız, bu, iyidir. Sadece iyidir. Şunu da iyi irdelemek gerekir ki, burada sözünü ettiğim yahut edeceğim tüm ahlaksızlıklar “özgürlük”çe sınırlanmıştır. Yani, bir başkasına zarar söz konusu olmadığı takdirde, diye eklemek gerekir, iyi’mizi belirtirken. Kötü ise huzursuzluktur. Her şey feci bir göreceliğe seve seve mahkumken, bazı olguların değeri ancak huzurla ölçülebilmektedir. Aynı, LGBTT bireylerinde de geçerlidir. Hatta katlarca yoğun bir şekilde. İmtiyazlı olduklarından değil elbet; yaşamları boyunca geçirdikleri kötü (tabi ki kötü! Kim sokakta kendisine laf atıldığında huzurlu hisseder ki? Eğer varsa, o da onun ahlakıdır.) tecrübelerden. Hemcinsinin köprücük kemiğinde oluşan gölgesi için canını feda edebilecek biri için, iyi, o gölgeden ibarettir. Farkı yoktur, hem’in yada karşıt’ın, gölge huzurun kuvvetli bir vekiliyse eğer. Tekrar tekrar topluluk bilincimizden izin alarak, nesnelere duyulan aşka kadar gidebilme kapasitesi var bu çizgisizliğin. Her ne kadar, bu terimde “aşk”ın bulunmasını doğru bulmasam da (tutku gerektirdiğini düşünürüm…-benim de kendime has tabularım var elbet; keşke olmasalardı…belki bir gün.-), içinde huzur bulundurduğundan onu da iyi görürüm. Diyecekler karşıma on parmaklarında on tespih ile: Her huzur hissi iyi değildir.
Ve boncuklar yerlere saçılıp, minikken gördüğümüzde saçımızı çektiğimiz kara kediler dağılırken arka sokaklara, diyeceğim ki: Huzur duyduğunuz ve iyi dediğiniz bir şey söyleyin bana. Ve unutmayın, bunu kendiniz dile getirirsiniz; ahlakınız özeli kabul etmez! Genellemelerle yola çıkıp mahkumiyete götürür! Kendiniz iyi yönünden bakarak yalnız, söylersiniz, ahlakımız geneldir diye! Ve, işte apaçık bir resim karşınızda gri tonlarıyla durmaktadır. Genel olan ahlakınız, huzura dayanmaktadır ve ben huzur duyduğumu iyi görüyorum. Yoksa siz de, kendi sözlerinizle kendinizi hep yenilgiye uğratanlardan mısınız?
Çok farklı açılardan bakılabilir ahlaka. Mevcut ahlak savunucularının çoğunun cevap verecek kadar düşüne sahip olamayacağı sorular sorulup, vecizeler savrulabilir meydana. Ahlaki öğretilerin, asıl insanı –hayvanı- yok etmeyip, her yok etme girişiminin tipik sonucu olarak, daha da yaşatması, içerilerde bir yerlerde büyütmesi, ve hatta tanrılaştırması, ileride mümkün olacak büyük ahlaki değişimi göstermektedir. Mevcut olan ahlaki öğretiler, tür devamını sağlama temelli olduğundan, bireyi yok saymaktadır ve bireyi yokluğa ve başkalaşmaya iterek uzun vadede toplumun veya türün intiharına sebep olmaktadır. Bırakın, farklı olanlar farklı kalsın, demekten başka anlaşılması kolay ifade bulamıyorum…
Tarih değil de, bu yazım tekerrürden ibarettir, mekanı ve zamanı sadece bu kağıt olduğundan :
“Yoksa siz de, huzuru pis bir ahlaksız olarak görenlerden misiniz?”
Bilge Remus Ka
19.07.2008
Çok Yaramazım!
Evet, tamam, biliyorum, çok yaramazım :)
Uzun zamandır yazmıyorum buraya... Pek canım istemedi, ayrıca yoğun günler geçiriyorum: üniversite vs...
Yeditepe Üniversitesi Mütercim Tercümanlık Bölümü Başarı Burslu programına yerleştim.
Bu programa göre; eğitim, yurt, sosyal faaliyetler (açık/kapalı yüzme havuzları, fitness/spor salonları, squash, sauna, hamam vs.), yemek hizmetlerinden ücretsiz yararlanacağım.
Hadi hayırlısı...
20 Temmuz 2008 Pazar
Düşündüm de! Koro! Les Choristes!
Düşündüm de, niye okuduğum kitaplar ve izlediğim filmler hakkında hiç yazı yazmıyorum buraya! Eh, yazayım!
Soundtrack'ini yeni elde etmiş olduğum, Les Choristes (Koro) filminden başlayayım.
Filmin hikayesini anlatmayacağım burada. Sadece çok güzel olduğunu, gerçekten güzel olduğunu belirteceğim. Mekanlar, oyuncular...o içtenlik...o mahkumiyet ve özgürlük...o "değer"...
Kendini bulmak, ses tellerinde... Muhteşem bir öğretmen, aslında müthiş öğrenciler...
Soundtrack'ini özellikle öneriyorum. Harika.
Soundtrack'ini yeni elde etmiş olduğum, Les Choristes (Koro) filminden başlayayım.
Filmin hikayesini anlatmayacağım burada. Sadece çok güzel olduğunu, gerçekten güzel olduğunu belirteceğim. Mekanlar, oyuncular...o içtenlik...o mahkumiyet ve özgürlük...o "değer"...
Kendini bulmak, ses tellerinde... Muhteşem bir öğretmen, aslında müthiş öğrenciler...
Soundtrack'ini özellikle öneriyorum. Harika.
Nasıl Anlatsam
Nasıl anlatsam?
Böyle bir şey anlatılabilir mi ki? Sanmıyorum ama deneyelim…
Benim ilk aşkım Rüzgar’dı, ilkokuldan. Dediğim gibi, hala kokusunu hatırlıyorum. O kadar seviyordum yani.
Caner mesela… Caner döneminde neler yaşadığımı gayet iyi biliyorsun; ve insanlar ne hakla, böyle bir şeye karşı çıkabiliyorlar, anlamazlıktan geliyorlar, anlaşılır değil.
İnsanın içi cız ediyor elini tuttuğunda, görür görmez kalbi deli gibi atmaya başlıyor; sevgi bu, aşk bu; hala nasıl itiraz edebiliyorlar…
Sizin duyduğunuz sevgiden, aşktan çok daha farklı bir şey mi zannediyorsunuz? Sadece alış ve verişten ibaret olduğunu, sadece ama sadece seksten oluştuğunu mu zannediyorsunuz?
Ben seksi sevmem.
Sevişmeyi severim.
Ben seksi sevenleri de sevmem.
Ben sevişmeyi sevenleri severim.
Toprak mesela… Neler hissettiğimi, neler yaşadığımı içimde, ne tür acılara katlandığımı hiçbir kimse anlayamaz; bazıları dışında; hiç kimse.
Bilmiyorum, sizde olur mu hiç, ama bende çok olur: Böyle, midenizden yukarıya, göğsünüzden boğazınıza bir ağrı girer. Ölecek gibisinizdir, ağrır iki kuruşunu kaybetmiş dilenci gibi. İşte böyle şeyler hissettiklerim, karşımda gördüğümde sevgimi.
Sevdiklerimin hiç biriyle yatmayı düşünmedim. Yatmayı düşündüm, ama yatmayı değil. Farkı anlıyorsunuz umarım. Ben; O, kanepede yatarken bütün battaniyeleri, pikeleri onun üstüne örtüp, yanındaki kanepede kıvrılıp yatan biriyim. O üşümesin, boş ver beni, düşüncesinde. Ama gerçekten öyle. Ben kimim ki? Benim sevgimi verdiğim kişi benden çok daha değerlidir.
Böyle saf, böyle pürüzsüz, böyle…böyle…
Hala nasıl, neden, ne amaçla katledilir bu duygular anlaşılmış değil.
Kız arkadaşıyla sevişirken aklına sevdiği erkek geldiğinde ağlayan birine, kız arkadaşıyla sevişirken bazen iğrenen birine; böyle duygu sömürüsü yapmak, haksızlıktan başka bir şey değil midir? Kendinize sormayın, bilemezsiniz. Hiçbir zaman da bilemeyeceksiniz. Üzgünüm.
Tanrı…
Bir kere önyargılarınızdan tamamen kurtulmalısınız gerçek Tanrı’yı keşfedebilmek için.
Allah, Yehova (Yahudilerin tanrısı) ve Tanrı (Hıristiyanların tanrısından bahsediyorum) isimlerinden kendinizi tamamen atmalısınız. Sadece düşünün. İşte Tanrı orada, o kadar yakın, o kadar sıcak, o kadar gülümseyen, o kadar parlak… Korkutucu değil, cezalandırıcı değil, düşman değil. Tanrı, bizden. Tanrı, bizim tarafımızda. Tanrı, iyi yaşamamızı istiyor. Kendimiz olmamızı.
Açıkçası ne biliyor musunuz? Umurumda değil artık. Hiç çekinmeden yazıyorum. Ve bilin ki, eğer Tanrı sizin gibi düşünüyorsa, yazıklar olsun O’na. Yazıklar olsun meleklerine, peygamberlerine, dünyasına, evrenine… Hiç böyle bilmezdim Tanrı’yı…
Ama yine de benim Tanrım, beni seviyor. Sizinkilerin de beni hesaba çekmeye hakkı yok.
İçinizi rahat tutun. Hiçbir korkum yok, ve adım gibi eminim, bu Tanrıların katında kötü değil. Sevgi kötü olamaz ya? Olur mu yoksa? Aşk mı kötü olan? Hadi canım…
Tek istediğimiz sarılıp yatmak… bu kadar masum. Yazıklar olsun hala daha çenelerini itirazlara bindirip, beni kötülemeye çalışanlara. Ne diyelim, herkesin aklı kendine. Benimki bana fazla bile, isterseniz buyurun, alın biraz. İşte bu kadar cüretkar, bu kadar inatçı, bu kadar inançlı, bu kadar davasına düşkün biriyim de aynı zamanda.
Ben mutlu olacağım.
Hiç korkmayın, endişelenmeyin.
Ben o kadar mutlu olacağım ki…
En azından gerçek mutluluğumun yolunda çektiğim acılarla, duyduğum üzüntülerle mutlu olacağım…
Çekeceğim üzüntü, beni ben yapan bir şey uğruna, gerçek beni elde etmek uğruna, gerçek benliğim uğruna olsun. Üzüleyim. Bu yolda üzülmeye ben mutluyum.
Aksi takdirde, size temin ederim, mutluluk maskeleri giymiş olacağım ilelebet. Hep mutlu görüneceğim, buna şüphe yok. Maskeler de olmasa, nasıl yaşarsın benliğini bilmem… Sağ olsunlar.
Kıza aşık olamıyorum, bu kadar.
Bu kadar basit ya…
Söz konusu olan şey aşk, sevgi, şehvet. Ayrısı gayrisi olmaz, olamaz, olmamalı. Bu kadar kutsal, değerli şeyleri, ben nasıl elimin tersiyle itebilirim tüm hayatım boyunca? Ne cüret yapabilirim ki bunu? Bende o cesaret var mı ki? Ömrüm boyunca aşık olamayacağım bir yola nasıl sokabilirim ki kendimi? Kendimden bu kadar nefret etmiyorum.
Her şeyi gayet açık yazıyorum…
Geçen aylarda hayallerimdeki çocuklardan biriyle birlikte oldum. Hayallerimdekilerden biriydi.
Seks yaptık evet. Ama değildi, seks değildi o. Kesinlikle değildi. En azından benim için değildi. Onun için seksti büyük ihtimal. Benim için asla. Ben aşk yaptım onunla, kendi çapımda, kendimce. Dokundum, kokladım, baktım, tekrar dokundum ve kokladım… derin derin… dudaklarımın ucuyla dokundum. Sonra dilimin ucuyla, hemen kısacık bir an. Dilimin ucuyla dokundum çünkü dilin ucu acı tat duyusunu algılayabilir. Ben onun acısını alacaktım eğer varsa. Boş ver, bende dursun, ne gerek vardı ki ona acı, değil mi? Bu kadar saf, masum yaşadıklarım. Organım boşalmadı o gece benim, ruhum boşaldı, ruhum. Enfesti. İşte Tanrı böyle bir şey olmalı dedim. İşte… Tanrı’yı seviyorum, dedim.
Sonra Tanrı’yı sevmiyorum dedim ama. Sürekli acı veriyordu bana. Herkes el ele dolaşıyordu, öpüşüyordu. Herkes önüne gelen herhangi birisine verebiliyordu kızlığını ya da erkekliğini ve önüne gelen herkesle çıkabiliyordu insanlar. Dedim ki, Tanrı’m, sana olan inancım azalıyor.
Dedim ama, istemeyerek. Dedirttiriyorlar bazen… bu dünya. kolay değil.
Benim sorunum öpüşmek değil herkesin içinde, el ele tutuşmak değil. Umurumda bile değil bunlar açıkçası. Hiç de acıtmıyor bunlar beni, endişelenmeyin.
Sadece kendi içimde, kendi ruhumda, özgür olmak istiyorum. Maskelere gizlenmek, hayatımı istemediğim bir yöne akıtmak, bir türlü kendimi yaşatmamak beni acıtan. Ve emin olun, hiçbir çekincem de olmaz sizin aranızda öpüşürken. O kadar gözü kara, o kadar davasına düşkün, o kadar cesur biriyim de aynı zamanda.
İddia ediyorum, benim sevgim sizin gibilerin –senin değil- sevgisinden çok daha büyüktür.
Aranızdan biri, kız ya da erkek arkadaşınızın sesini kaydeder mi? Durup dururken onu dinler mi sürekli? Onlarca resmini çeker mi? Gizli olarak resmini çeker mi peki? Sürekli başka bahanelerle videoya çeker mi aranızdan biri sevdiğini? Hayır…
İçine muhteşem bir ağrı girer mi aranızdan birinin? Zor.
İşte, iddiam bu. Sizin sevgi, aşk, seks müsvettelerinizden çok daha yücedir benim, sizin gözünüzde günahkâr olan aşklarım, sevgilerim, sekslerim. Ben seks yapmam ki sevdiğimle…
Hem, kimsenin yapmadığı şeyleri yapmış olmam varken, niye böyle bir şeye hala takılıp kalmaktasınız, ilginç.
Çevrenizde, benim gibisi var mı? Benden iyisi var mı? Benim kadar çok yönlü olan var mı? Benden övüneceğinize… Yazık diyorum, bu kadar yaptığım şeylere, kazandıklarıma, kaybettiklerime, elde ettiğim başarılara. Bunlardan övünecek kimseler yoksa, ne işe yararlar ki. Gereksiz anlık mutluluklar işte onlar, o zaman. Bu kadar imkânsızlıklar içinde, bu kadar şeyi yapmış biri olarak… bilmem ki… Hayır, imkânsızlık nerede demeyin bana. Neler neler yapardım daha, bilirsiniz. Ama yine de teşekkürler şu ana kadar verdiğiniz imkanlar için.
Ama, benliğimin sadece tek bir yönünü var olan her şeye, herkese kabul ettirmeye çalışırken, yoruluyor insan bazen. Şevkle yapıyorum bunu, ne şüphe. Ama yoruluyor bazen. Bu yorgunluğu da seviyorum ya, neyse…
Beni ben yapan budur. Benden hiçbir suretle ayrılmayacak bir şeydir bu. Kabul edin, etmeyin.
Etmezseniz, umurumda olmaz. Ben davamı başarıyla bitiririm. Davam, yaşamım benim. Derin derin nefes almak, benim davam.
Bilemezsiniz ki… Belki de bilirsiniz… Siz, var olana aşık olabilir misiniz? Her hangi bir şeye? Bir DO notasına? Ya da, bir kedinin araba çarpıp da kanamış kulağına? Siz, insanların tek bir saç teline de aşık olabilenlerden misiniz? Öyleyse, ne mutlu… Öyle değilse, yine de, ne mutlu. Biraz çevrenize bakın. Derin derin bakın ama. Her şeyden soyutlayıp kendinizi, öyle bakın. Algılamaya çalışın her şeyi. Bir roman gibi düşünün her şeyi. Her şey bir roman. Kimi zaman bir sonbahar yaprağının sararıp ağacı terk etmesiyle başlayan ve yaz mevsiminde ufacık bir oğlan çocuğunun çırılçıplak denize atmasıyla kendini biten, bir roman. İşte böyle bir şey gerçekte bu içine çektiğiniz, gözünüze damgaladığınız, ellerinizle izinizi bıraktığınız yer, dünya.
Tanrı’m… Daha neler neler yazardım… Hiç durmadan yazabilirdim saatlerce. Saçlarım beyazlardı, nutkum tutulurdu bazen yazdığım şeyi tekrar okuduğumda. Hiç durmadan yazabilirdim. Aylarca tek bir insan yüzü görmeden yazmış da olabilirdim tonlarca yazıyı. Benzim sararmış olabilirdi bu kadar çok yazmaktan, eğer yazmaya devam etseydim. Burnum tıkanmış olurdu, büyük ihtimalle ağzımın kenarından salyalar akardı, eğer yazmaya devam etseydim. Salyalar akardı çünkü bırakırdım kendimi. Ben yazarken, kimse görmüyor ki beni. Kelimelerim, harflerim bile bir şaşırıyorlar yerlerini aldıklarında cümlelerimde…
Eğer yazmaya devam etseydim, daha çok şey yazardım size, sizin için, benim tarafımdan, bence.
Sevgilerimle…
Sizi çok seviyorum, her kim olursanız, her nerede, nasıl yaşıyor olursanız olun, benim hakkımda her ne bok düşünüyorsanız düşünün, ister katilim, ister vezirim olun, sizin ben çok seviyorum.
Bilge Remus Ka
Böyle bir şey anlatılabilir mi ki? Sanmıyorum ama deneyelim…
Benim ilk aşkım Rüzgar’dı, ilkokuldan. Dediğim gibi, hala kokusunu hatırlıyorum. O kadar seviyordum yani.
Caner mesela… Caner döneminde neler yaşadığımı gayet iyi biliyorsun; ve insanlar ne hakla, böyle bir şeye karşı çıkabiliyorlar, anlamazlıktan geliyorlar, anlaşılır değil.
İnsanın içi cız ediyor elini tuttuğunda, görür görmez kalbi deli gibi atmaya başlıyor; sevgi bu, aşk bu; hala nasıl itiraz edebiliyorlar…
Sizin duyduğunuz sevgiden, aşktan çok daha farklı bir şey mi zannediyorsunuz? Sadece alış ve verişten ibaret olduğunu, sadece ama sadece seksten oluştuğunu mu zannediyorsunuz?
Ben seksi sevmem.
Sevişmeyi severim.
Ben seksi sevenleri de sevmem.
Ben sevişmeyi sevenleri severim.
Toprak mesela… Neler hissettiğimi, neler yaşadığımı içimde, ne tür acılara katlandığımı hiçbir kimse anlayamaz; bazıları dışında; hiç kimse.
Bilmiyorum, sizde olur mu hiç, ama bende çok olur: Böyle, midenizden yukarıya, göğsünüzden boğazınıza bir ağrı girer. Ölecek gibisinizdir, ağrır iki kuruşunu kaybetmiş dilenci gibi. İşte böyle şeyler hissettiklerim, karşımda gördüğümde sevgimi.
Sevdiklerimin hiç biriyle yatmayı düşünmedim. Yatmayı düşündüm, ama yatmayı değil. Farkı anlıyorsunuz umarım. Ben; O, kanepede yatarken bütün battaniyeleri, pikeleri onun üstüne örtüp, yanındaki kanepede kıvrılıp yatan biriyim. O üşümesin, boş ver beni, düşüncesinde. Ama gerçekten öyle. Ben kimim ki? Benim sevgimi verdiğim kişi benden çok daha değerlidir.
Böyle saf, böyle pürüzsüz, böyle…böyle…
Hala nasıl, neden, ne amaçla katledilir bu duygular anlaşılmış değil.
Kız arkadaşıyla sevişirken aklına sevdiği erkek geldiğinde ağlayan birine, kız arkadaşıyla sevişirken bazen iğrenen birine; böyle duygu sömürüsü yapmak, haksızlıktan başka bir şey değil midir? Kendinize sormayın, bilemezsiniz. Hiçbir zaman da bilemeyeceksiniz. Üzgünüm.
Tanrı…
Bir kere önyargılarınızdan tamamen kurtulmalısınız gerçek Tanrı’yı keşfedebilmek için.
Allah, Yehova (Yahudilerin tanrısı) ve Tanrı (Hıristiyanların tanrısından bahsediyorum) isimlerinden kendinizi tamamen atmalısınız. Sadece düşünün. İşte Tanrı orada, o kadar yakın, o kadar sıcak, o kadar gülümseyen, o kadar parlak… Korkutucu değil, cezalandırıcı değil, düşman değil. Tanrı, bizden. Tanrı, bizim tarafımızda. Tanrı, iyi yaşamamızı istiyor. Kendimiz olmamızı.
Açıkçası ne biliyor musunuz? Umurumda değil artık. Hiç çekinmeden yazıyorum. Ve bilin ki, eğer Tanrı sizin gibi düşünüyorsa, yazıklar olsun O’na. Yazıklar olsun meleklerine, peygamberlerine, dünyasına, evrenine… Hiç böyle bilmezdim Tanrı’yı…
Ama yine de benim Tanrım, beni seviyor. Sizinkilerin de beni hesaba çekmeye hakkı yok.
İçinizi rahat tutun. Hiçbir korkum yok, ve adım gibi eminim, bu Tanrıların katında kötü değil. Sevgi kötü olamaz ya? Olur mu yoksa? Aşk mı kötü olan? Hadi canım…
Tek istediğimiz sarılıp yatmak… bu kadar masum. Yazıklar olsun hala daha çenelerini itirazlara bindirip, beni kötülemeye çalışanlara. Ne diyelim, herkesin aklı kendine. Benimki bana fazla bile, isterseniz buyurun, alın biraz. İşte bu kadar cüretkar, bu kadar inatçı, bu kadar inançlı, bu kadar davasına düşkün biriyim de aynı zamanda.
Ben mutlu olacağım.
Hiç korkmayın, endişelenmeyin.
Ben o kadar mutlu olacağım ki…
En azından gerçek mutluluğumun yolunda çektiğim acılarla, duyduğum üzüntülerle mutlu olacağım…
Çekeceğim üzüntü, beni ben yapan bir şey uğruna, gerçek beni elde etmek uğruna, gerçek benliğim uğruna olsun. Üzüleyim. Bu yolda üzülmeye ben mutluyum.
Aksi takdirde, size temin ederim, mutluluk maskeleri giymiş olacağım ilelebet. Hep mutlu görüneceğim, buna şüphe yok. Maskeler de olmasa, nasıl yaşarsın benliğini bilmem… Sağ olsunlar.
Kıza aşık olamıyorum, bu kadar.
Bu kadar basit ya…
Söz konusu olan şey aşk, sevgi, şehvet. Ayrısı gayrisi olmaz, olamaz, olmamalı. Bu kadar kutsal, değerli şeyleri, ben nasıl elimin tersiyle itebilirim tüm hayatım boyunca? Ne cüret yapabilirim ki bunu? Bende o cesaret var mı ki? Ömrüm boyunca aşık olamayacağım bir yola nasıl sokabilirim ki kendimi? Kendimden bu kadar nefret etmiyorum.
Her şeyi gayet açık yazıyorum…
Geçen aylarda hayallerimdeki çocuklardan biriyle birlikte oldum. Hayallerimdekilerden biriydi.
Seks yaptık evet. Ama değildi, seks değildi o. Kesinlikle değildi. En azından benim için değildi. Onun için seksti büyük ihtimal. Benim için asla. Ben aşk yaptım onunla, kendi çapımda, kendimce. Dokundum, kokladım, baktım, tekrar dokundum ve kokladım… derin derin… dudaklarımın ucuyla dokundum. Sonra dilimin ucuyla, hemen kısacık bir an. Dilimin ucuyla dokundum çünkü dilin ucu acı tat duyusunu algılayabilir. Ben onun acısını alacaktım eğer varsa. Boş ver, bende dursun, ne gerek vardı ki ona acı, değil mi? Bu kadar saf, masum yaşadıklarım. Organım boşalmadı o gece benim, ruhum boşaldı, ruhum. Enfesti. İşte Tanrı böyle bir şey olmalı dedim. İşte… Tanrı’yı seviyorum, dedim.
Sonra Tanrı’yı sevmiyorum dedim ama. Sürekli acı veriyordu bana. Herkes el ele dolaşıyordu, öpüşüyordu. Herkes önüne gelen herhangi birisine verebiliyordu kızlığını ya da erkekliğini ve önüne gelen herkesle çıkabiliyordu insanlar. Dedim ki, Tanrı’m, sana olan inancım azalıyor.
Dedim ama, istemeyerek. Dedirttiriyorlar bazen… bu dünya. kolay değil.
Benim sorunum öpüşmek değil herkesin içinde, el ele tutuşmak değil. Umurumda bile değil bunlar açıkçası. Hiç de acıtmıyor bunlar beni, endişelenmeyin.
Sadece kendi içimde, kendi ruhumda, özgür olmak istiyorum. Maskelere gizlenmek, hayatımı istemediğim bir yöne akıtmak, bir türlü kendimi yaşatmamak beni acıtan. Ve emin olun, hiçbir çekincem de olmaz sizin aranızda öpüşürken. O kadar gözü kara, o kadar davasına düşkün, o kadar cesur biriyim de aynı zamanda.
İddia ediyorum, benim sevgim sizin gibilerin –senin değil- sevgisinden çok daha büyüktür.
Aranızdan biri, kız ya da erkek arkadaşınızın sesini kaydeder mi? Durup dururken onu dinler mi sürekli? Onlarca resmini çeker mi? Gizli olarak resmini çeker mi peki? Sürekli başka bahanelerle videoya çeker mi aranızdan biri sevdiğini? Hayır…
İçine muhteşem bir ağrı girer mi aranızdan birinin? Zor.
İşte, iddiam bu. Sizin sevgi, aşk, seks müsvettelerinizden çok daha yücedir benim, sizin gözünüzde günahkâr olan aşklarım, sevgilerim, sekslerim. Ben seks yapmam ki sevdiğimle…
Hem, kimsenin yapmadığı şeyleri yapmış olmam varken, niye böyle bir şeye hala takılıp kalmaktasınız, ilginç.
Çevrenizde, benim gibisi var mı? Benden iyisi var mı? Benim kadar çok yönlü olan var mı? Benden övüneceğinize… Yazık diyorum, bu kadar yaptığım şeylere, kazandıklarıma, kaybettiklerime, elde ettiğim başarılara. Bunlardan övünecek kimseler yoksa, ne işe yararlar ki. Gereksiz anlık mutluluklar işte onlar, o zaman. Bu kadar imkânsızlıklar içinde, bu kadar şeyi yapmış biri olarak… bilmem ki… Hayır, imkânsızlık nerede demeyin bana. Neler neler yapardım daha, bilirsiniz. Ama yine de teşekkürler şu ana kadar verdiğiniz imkanlar için.
Ama, benliğimin sadece tek bir yönünü var olan her şeye, herkese kabul ettirmeye çalışırken, yoruluyor insan bazen. Şevkle yapıyorum bunu, ne şüphe. Ama yoruluyor bazen. Bu yorgunluğu da seviyorum ya, neyse…
Beni ben yapan budur. Benden hiçbir suretle ayrılmayacak bir şeydir bu. Kabul edin, etmeyin.
Etmezseniz, umurumda olmaz. Ben davamı başarıyla bitiririm. Davam, yaşamım benim. Derin derin nefes almak, benim davam.
Bilemezsiniz ki… Belki de bilirsiniz… Siz, var olana aşık olabilir misiniz? Her hangi bir şeye? Bir DO notasına? Ya da, bir kedinin araba çarpıp da kanamış kulağına? Siz, insanların tek bir saç teline de aşık olabilenlerden misiniz? Öyleyse, ne mutlu… Öyle değilse, yine de, ne mutlu. Biraz çevrenize bakın. Derin derin bakın ama. Her şeyden soyutlayıp kendinizi, öyle bakın. Algılamaya çalışın her şeyi. Bir roman gibi düşünün her şeyi. Her şey bir roman. Kimi zaman bir sonbahar yaprağının sararıp ağacı terk etmesiyle başlayan ve yaz mevsiminde ufacık bir oğlan çocuğunun çırılçıplak denize atmasıyla kendini biten, bir roman. İşte böyle bir şey gerçekte bu içine çektiğiniz, gözünüze damgaladığınız, ellerinizle izinizi bıraktığınız yer, dünya.
Tanrı’m… Daha neler neler yazardım… Hiç durmadan yazabilirdim saatlerce. Saçlarım beyazlardı, nutkum tutulurdu bazen yazdığım şeyi tekrar okuduğumda. Hiç durmadan yazabilirdim. Aylarca tek bir insan yüzü görmeden yazmış da olabilirdim tonlarca yazıyı. Benzim sararmış olabilirdi bu kadar çok yazmaktan, eğer yazmaya devam etseydim. Burnum tıkanmış olurdu, büyük ihtimalle ağzımın kenarından salyalar akardı, eğer yazmaya devam etseydim. Salyalar akardı çünkü bırakırdım kendimi. Ben yazarken, kimse görmüyor ki beni. Kelimelerim, harflerim bile bir şaşırıyorlar yerlerini aldıklarında cümlelerimde…
Eğer yazmaya devam etseydim, daha çok şey yazardım size, sizin için, benim tarafımdan, bence.
Sevgilerimle…
Sizi çok seviyorum, her kim olursanız, her nerede, nasıl yaşıyor olursanız olun, benim hakkımda her ne bok düşünüyorsanız düşünün, ister katilim, ister vezirim olun, sizin ben çok seviyorum.
Bilge Remus Ka
Melek Çocuk Melek
Melek Çocuk Melek
Şimdi melekler,
kelimelerinizi verin bana,
sıraya koyarım.
Kaosu öğretin bana...
Melek "sus" dediğinde
içe akan bir yaş
Tanrı "yok" dediğimde
içi dolu bir boş
sessizlik...
bundan sonra sözler yeter-
siz
yoksunuz...
melek çocuk,
sandalyen kanlı, aynalarda görünür oldun.
kolunda testere biçimli kan dövmeler,
cennette gözyaşların...
çocuk melek,
orda burda koşan, bağıran çağıran;
ve orda burda ağlayan, ağlayan, ağlayan.
affola tüm iyiliklerim
kapısı çarpıp çıkarken cennetten
tek duyulan, yere ufalanan anahtar
bunu bilen melek, kurtar ışığı
anahtarlı pisler olsun,
saflar değil.
melek çocuk,
kırmızı dudaklarını öptüm bir öğle
kanatların kalktı.
ipe aşıkmışım oysa
kanatların indi.
çocuk melek,
ruhun çocuk, yerin park
bir çocuk parkı bu
içinde bu mücadele niye
bir top için,
salıncaktan düşmek için
kaydırakta kafanı yarmak için...
melek çocuk,
bir top için,
uzaklarda yeşil gri bir günde
kitap düşmeden hemen önce
iple temizlenmiş dişler görünmeden
öpüşmek için...
çocuk melek,
nefese çaba, anlar adına
bir o kadar daha, an yapanlar adına.
şahidim melek çocuk melek.
30Nisan/1-2Mayıs 2008
Şimdi melekler,
kelimelerinizi verin bana,
sıraya koyarım.
Kaosu öğretin bana...
Melek "sus" dediğinde
içe akan bir yaş
Tanrı "yok" dediğimde
içi dolu bir boş
sessizlik...
bundan sonra sözler yeter-
siz
yoksunuz...
melek çocuk,
sandalyen kanlı, aynalarda görünür oldun.
kolunda testere biçimli kan dövmeler,
cennette gözyaşların...
çocuk melek,
orda burda koşan, bağıran çağıran;
ve orda burda ağlayan, ağlayan, ağlayan.
affola tüm iyiliklerim
kapısı çarpıp çıkarken cennetten
tek duyulan, yere ufalanan anahtar
bunu bilen melek, kurtar ışığı
anahtarlı pisler olsun,
saflar değil.
melek çocuk,
kırmızı dudaklarını öptüm bir öğle
kanatların kalktı.
ipe aşıkmışım oysa
kanatların indi.
çocuk melek,
ruhun çocuk, yerin park
bir çocuk parkı bu
içinde bu mücadele niye
bir top için,
salıncaktan düşmek için
kaydırakta kafanı yarmak için...
melek çocuk,
bir top için,
uzaklarda yeşil gri bir günde
kitap düşmeden hemen önce
iple temizlenmiş dişler görünmeden
öpüşmek için...
çocuk melek,
nefese çaba, anlar adına
bir o kadar daha, an yapanlar adına.
şahidim melek çocuk melek.
30Nisan/1-2Mayıs 2008
KAOS GL Muhabirliği
Merhabalar.
Geçen hafta Kaos GL muhabirliğine kabul edildim.
Eylül sayısı için çalışmalarımı gönderiyorum...
Geçen hafta Kaos GL muhabirliğine kabul edildim.
Eylül sayısı için çalışmalarımı gönderiyorum...
12 Temmuz 2008 Cumartesi
ÖSS Sonucum
ÖSYM
2008-ÖSS Sonuçları
Sonuç Açıklama Tarihi: 12 Temmuz 2008
DİPLOMA NOTU / PUANI
090,71
ÖSS PUANLARI ORTAÖĞRETİM
BAŞARI PUANI
ÖSS-SÖZ-1
286,475 ÖSS-SAY-1
263,737 ÖSS-EA-1
282,207 ÖSS-DİL
290,019
ÖSS-SÖZ-2
--- ÖSS-SAY-2
--- ÖSS-EA-2
--- 092,292
MEZUN OLACAĞI/OLDUĞU
Okulun Kodu Okulun Türü Alan/Kol/Bölüm
352174 11033 2761
AĞIRLIKLI ORTAÖĞRETİM BAŞARI PUANLARI (AOBP)
Sözel
(AOBP-SÖZ) Sayısal
(AOBP-SAY) Eşit Ağırlıklı
(AOBP-EA)
097,506 096,625 097,364
Y-ÖSS PUANLARI 0,3 AOBP'li 0,8 AOBP'li Ek Puanlı
Y-ÖSS-SÖZ-1 Puanı
Basarı Sırası 315,727
0000718 364,480
0000708 ---
---
Y-ÖSS-SAY-1 Puanı
Basarı Sırası 292,725
0026765 ---
--- ---
---
Y-ÖSS-EA-1 Puanı
Basarı Sırası 311,416
0004641 360,098
0004504 ---
---
Y-ÖSS-SÖZ-2 Puanı
Basarı Sırası ---
--- ---
--- ---
---
Y-ÖSS-SAY-2 Puanı
Basarı Sırası ---
--- ---
--- ---
---
Y-ÖSS-EA-2 Puanı
Basarı Sırası ---
--- ---
--- ---
---
Y-ÖSS-DİL Puanı
Basarı Sırası 319,271
0000195 368,024
0000095 ---
---
2008-ÖSS Sonuçları
Sonuç Açıklama Tarihi: 12 Temmuz 2008
DİPLOMA NOTU / PUANI
090,71
ÖSS PUANLARI ORTAÖĞRETİM
BAŞARI PUANI
ÖSS-SÖZ-1
286,475 ÖSS-SAY-1
263,737 ÖSS-EA-1
282,207 ÖSS-DİL
290,019
ÖSS-SÖZ-2
--- ÖSS-SAY-2
--- ÖSS-EA-2
--- 092,292
MEZUN OLACAĞI/OLDUĞU
Okulun Kodu Okulun Türü Alan/Kol/Bölüm
352174 11033 2761
AĞIRLIKLI ORTAÖĞRETİM BAŞARI PUANLARI (AOBP)
Sözel
(AOBP-SÖZ) Sayısal
(AOBP-SAY) Eşit Ağırlıklı
(AOBP-EA)
097,506 096,625 097,364
Y-ÖSS PUANLARI 0,3 AOBP'li 0,8 AOBP'li Ek Puanlı
Y-ÖSS-SÖZ-1 Puanı
Basarı Sırası 315,727
0000718 364,480
0000708 ---
---
Y-ÖSS-SAY-1 Puanı
Basarı Sırası 292,725
0026765 ---
--- ---
---
Y-ÖSS-EA-1 Puanı
Basarı Sırası 311,416
0004641 360,098
0004504 ---
---
Y-ÖSS-SÖZ-2 Puanı
Basarı Sırası ---
--- ---
--- ---
---
Y-ÖSS-SAY-2 Puanı
Basarı Sırası ---
--- ---
--- ---
---
Y-ÖSS-EA-2 Puanı
Basarı Sırası ---
--- ---
--- ---
---
Y-ÖSS-DİL Puanı
Basarı Sırası 319,271
0000195 368,024
0000095 ---
---
11 Temmuz 2008 Cuma
çekil cin!
// sarhoştum. hatırlıyorum.
çekil cin
çekilin cinlerim!
boşalıyorum!
platonik bir otobüs yolculuğu bu!
koltukları çürümüş
insanları uyumuş ve gazaptan üşümüş
uzun vadeli bir aşk / aşk yatırımı sanki!
tam bir babaya mektup vakti
cırcırcırcırcır
böcekleri beynimle feci bir senfonide!
ah, kollarım uzakları yükseltip
yakınımı alçaltıyor
bişef'im!
-!hayatsızlığımın!-
çekilin tanrılarım!
size yağ çekmekteyim!
çamur soluyan bir kıta!
kesmesiz bir kıtlık üzerine
dörtel(l)i derinden kahve peltesi kıvamında sanki
orta şut ve gol!
köpüklerin anlık varlıkları gibi
tasasız
çekil ben!
derini büyüteç üstünden güneşle yakmaktayım!
gel artık cin!
boşaldım!
09.07.2008
çekil cin
çekilin cinlerim!
boşalıyorum!
platonik bir otobüs yolculuğu bu!
koltukları çürümüş
insanları uyumuş ve gazaptan üşümüş
uzun vadeli bir aşk / aşk yatırımı sanki!
tam bir babaya mektup vakti
cırcırcırcırcır
böcekleri beynimle feci bir senfonide!
ah, kollarım uzakları yükseltip
yakınımı alçaltıyor
bişef'im!
-!hayatsızlığımın!-
çekilin tanrılarım!
size yağ çekmekteyim!
çamur soluyan bir kıta!
kesmesiz bir kıtlık üzerine
dörtel(l)i derinden kahve peltesi kıvamında sanki
orta şut ve gol!
köpüklerin anlık varlıkları gibi
tasasız
çekil ben!
derini büyüteç üstünden güneşle yakmaktayım!
gel artık cin!
boşaldım!
09.07.2008
9 Temmuz 2008 Çarşamba
Kamp İptal.
Duyumlarıma göre, kampı düzenleyenler arasında PKK terör örgütünü destekleyen gruplar da varmış. Kampa gitmiyorum.
8 Temmuz 2008 Salı
Dünden bir şiir : Doğum Tır Ak
Doğum Tır Ak
sen ölmeye mahkumsun doğu
güneşin sana kıyak geçmesinden bunlar
bir çocuk öldürdün
sen ölmeye mahkumsun doğu
toprak altı kayak yapıyordum
kardiyelav
ben gökte ayla cilveleşmiş adamdım
-ondandır her gece aya en orospu
öpücüğümü yollar öyle serilirim yanarovama-
ayak tırnaklarım bir fetişte kazara
oğlanın damağına yapıştı. utanmadan
devam etti
kanıma göz dikmiş. çocuk
bir çocuk öldürdün doğu
diş izlerin hala sergileniyor
benden ancak kızak oturtma olur
evinde, yerim yok.
vezirim olun ilaç kutularım.
07072008
sen ölmeye mahkumsun doğu
güneşin sana kıyak geçmesinden bunlar
bir çocuk öldürdün
sen ölmeye mahkumsun doğu
toprak altı kayak yapıyordum
kardiyelav
ben gökte ayla cilveleşmiş adamdım
-ondandır her gece aya en orospu
öpücüğümü yollar öyle serilirim yanarovama-
ayak tırnaklarım bir fetişte kazara
oğlanın damağına yapıştı. utanmadan
devam etti
kanıma göz dikmiş. çocuk
bir çocuk öldürdün doğu
diş izlerin hala sergileniyor
benden ancak kızak oturtma olur
evinde, yerim yok.
vezirim olun ilaç kutularım.
07072008
Kısa Film ve Fotoğraf Kampı
1-22 Ağustos tarihleri arasında Toplum Gönüllüleri Vakfı'nın ve Diyarbakır Sanat Merkezi'nin Samsun'da ortaklaşa düzenlediği Kısa Film ve Fotoğraf Kampını duyduğumda kemiklerimde sarı sıvı beynime sıçradı!
Henüz babamdan izin almadım ama başvurdum kampa. Öyle ya da böyle izin verilecektir. Kader, budur.
Seyahat, konaklama ve yemek ücretsizdir. Programın bir örneğini bir sonraki mesaja ekleyeceğim.
Henüz babamdan izin almadım ama başvurdum kampa. Öyle ya da böyle izin verilecektir. Kader, budur.
Seyahat, konaklama ve yemek ücretsizdir. Programın bir örneğini bir sonraki mesaja ekleyeceğim.
Bir Waltz Halinde Döner Bıçağı ve Kaldırım
Bir Waltz Halinde Döner Bıçağı ve Kaldırım
belki gelirsin diye bütün zaman bekledim
bir saatten fazla sürmedi, daha küçükmüşüm
tarihine göre sıraladım hayatıma girenleri
göz kapağı cipsimle kanyak içtikten sonra kimlik
numaralarıyla bile sıraladım pek
küçükleri okul numaralarıyla boğmayı denedim
sıra arkadaşlarıma çabuk ölüm yaptım kıyak
sandaletlerimin kemerlerini de tamir ettim
neyse ki beynime daha fazla tecavüz
etmeden geldin sen elinde
döner bıçağın "bugün dönek yicez"
yeni cilalı bir yat gibi ben
beyaz fayanslı bir banyo gibi kaldırıma
şımarık gibi bir rüzgar kadar serildim
dönek kesip yedik birkaç sayfa kaldırımda
gözbebeklerim sinek öldürücü sesleriyle çat pat
çıt ve pıt devasalaştığında
kaldırımda
sokuşturduğum yere bolca yaya insanlar boşaldım
sadece döner kesmeye mi yararmış döner bıçakları yoksa
bir alışkanlıktan
bana da el atmış mıdır?
08.07.2008
Hmm...
Tekrar merhabalar...
Uzun zamandır yazmıyordum; düşün ama yazma durumundaydım...
Sonsuz düşünce, sonsuz yazma niyeti (artı eksi bir milyon) arasında kaybolup gitmiştim bu sıralar..pek feci kaybederler adamı onlar...
Ve artık, yazdığım şiirleri günü gününe buraya da aktarmaya karar verdim. Bu tarihlerden önceki şiirlerimi pek buraya koymayı düşünmüyorum ama, biliyorum ki dayanamayıp koyacağım buraya. Hatta şu an bile koymaya niyetliyim! Ne çelişkidir!
Son şiirimin adını pek beğendim... Bir Waltz Halinde Döner Bıçağı ve Kaldırım.
Kendinize iyi bakın. Bana iyi bakın.
İyi Bakın. İyi Bakın.
Bakın. Bakın.
Akın. Akın.
Kın. Kın.
Uzun zamandır yazmıyordum; düşün ama yazma durumundaydım...
Sonsuz düşünce, sonsuz yazma niyeti (artı eksi bir milyon) arasında kaybolup gitmiştim bu sıralar..pek feci kaybederler adamı onlar...
Ve artık, yazdığım şiirleri günü gününe buraya da aktarmaya karar verdim. Bu tarihlerden önceki şiirlerimi pek buraya koymayı düşünmüyorum ama, biliyorum ki dayanamayıp koyacağım buraya. Hatta şu an bile koymaya niyetliyim! Ne çelişkidir!
Son şiirimin adını pek beğendim... Bir Waltz Halinde Döner Bıçağı ve Kaldırım.
Kendinize iyi bakın. Bana iyi bakın.
İyi Bakın. İyi Bakın.
Bakın. Bakın.
Akın. Akın.
Kın. Kın.
13 Haziran 2008 Cuma
Yıl (Lise) Sonu ve ÖSS & YDS
Uzun zamandır yazmadım...çok yazasım geldi, hatta aklımda çok karalayıp sildim bir şeyler ama buraya geçirmek nasip olmadı işte.
Bugün son karnemi aldım. Anaokulum bitti. İlköğretimim bitti. Lisem bitti. Darısı başlangıçların başına.
Pazar günü ÖSS'ye, bir sonraki hafta pazar günü de YDS'ye gireceğim.
Hoş kalın.
.Bilge.
Bugün son karnemi aldım. Anaokulum bitti. İlköğretimim bitti. Lisem bitti. Darısı başlangıçların başına.
Pazar günü ÖSS'ye, bir sonraki hafta pazar günü de YDS'ye gireceğim.
Hoş kalın.
.Bilge.
5 Haziran 2008 Perşembe
2007 YDS Denemesi
Bugün okulda 2007 yılının YDS (Yabancı Dil Sınavı) denemesini çözdük... Full çıkardım...hayırlısı.
John
Bill heteroseksüel bir erkek. Yani kadınlarla düzüşür. John ise eşcinsel bir erkek, yani erkeklerle düzüşür. Bill, John'un erkeklerle düzüştüğü için öldürülmesi gerektiğini düşünmektedir. John'un kızkardeşi, Beth, erkeklerle düzüşür. Bill, onun öldürülmesi gerektiğini düşünmez. Çünkü onun özel hakları vardır. John'un diğer kızkardeşi, Amy, kadınlarla düzüşür. Bill, Amy'nin öldürülüp öldürülmemesi gerektiğine karar veremez. Çünkü Bill'in bazı arkadaşları Amy'yi kadınlarla düzüşürken seyredip mastürbasyon yapmak istemektedirler. Bill, John'a "ibne" demektedir; ve "Tanrı ibneleri sevmez!" John, erkeklerle düzüştüğü için cehenneme gidecektir. Bill, aile değerleri üzerine atıp tutar; sonra gider arkadaşlarının karılarıyla düzüşür. Tanrı kitaplarda der ki: "Zina yapmayacaksın." Bill asla "Zina yapan erkekleri Tanrı sevmez," dememiştir. John âşıktır. Sevgilisi Ed ile 20 yıldır birliktedirler. John, Ed ile evlenmek ister. Fakat hükûmet eşcinsellerin evlenmesine izin vermemektedir. Bill evlidir. Hiç bir zaman da âşık olmamıştır. John, ilişkisi olduğu kişinin cinsiyeti yüzünden evlenemezken, Bill evlenebilir. Çünkü Bill'in özel hakları vardır. Bill, ilk karısı Gwen'den boşanmıştır. Çünkü ondan sıkılmıştır. Gwen hastanede kanser tedavisi görürken Bill tarafından terkedilmiştir. Bill arkadaşlarına Gwen'in sersem bir 'piliç' olduğunu söylemiştir. John, eşcinsel olduğu anlaşılıncaya dek bir çocuk bakımevinde çalışırdı. Çocukların anne-babaları John'un onların çocuklarını düzebileceğinden korkuyorlardı. Oysa John sadece erkeklerle düzüşür, çocuklarla değil! Ardından John bir at çiftliğinde çalışmaya başladı. Çiftlik sahipleri onun eşcinsel olduğunu öğreninceye dek. John eşcinseldi, ve onun atları düzmesinden endişelendiler. Oysa John erkeklerle düzüşür, atlarla değil! John sonraları bir morgda çalıştı, morg yöneticileri onun eşcinsel olduğunu öğreninceye kadar tabii. John eşcinsel olduğuna göre cesetleri düzmeye kalkışabilirdi! Oysa John erkeklerle düzüşür, cesetlerle değil! John, ilişkide olduğu kişinin cinsiyeti yüzünden işten kovulabilir. Ama Bill kovulmaz. Onun özel hakları vardır. John küçükken orduda çalışmayı düşünmüştü. Ama ordu John'u, ilişkide olduğu cinsiyet yüzünden kabul etmedi. Bill, orduda bulunmuştu. Ordu onu kabul etti, çünkü Bill heteroseksüeldi. Ordu John'u reddetti çünkü o eşcinseldi. Bill çocuklarını beyzbol sopasıyla döver. Çocuklara Tanrı'dan korkmaları gerektiğini söyler. Oğlu Jake'in kolunu kırar, onun eşcinsel olmasından korkar. Sonraları Jake'in eşcinsel olduğunu öğrenir ve oğlunu öldürür. Tutuklanır ve yaptığı şey sadece bir eşcinseli öldürmek olduğundan 1 yıl ceza alır. Bill'in çocukları ondan nefret eder. John'un çalıştığı bakımevindeki çocuklar onu çok severler. Bill, bebeğin eşcinsel olup olmadığını öğrenmek mümkün olmadıkça kürtajın yasallaşmasına karşıdır. Eğer bu mümkünse, kadınlar kürtaja zorlanabilir. John ve sevgilisi Ed, Jason adında bir çocuğu evlât edinirler. Jason aileden aileye verilmiş bir yetimdir. John ve Ed'in dışındaki diğer hiçbir aileyi sevememiştir. Fakat hükûmet, eşcinsellerin çocuk evlât edinmelerine karşı bir karar alır. Jason'ı onlardan alırlar. Jason; John ve Ed'den ayrıldığı için ağlar çünkü onları sevmiştir. Hayatında ilk defa mutlu olduğunu ve hükûmetin bu mutluluğu onun elinden aldığını yazar bir kâğıda, ve kendini asar... Birkaç yıl önce John, Ed ile bir parktayken; Bill ve arkadaşları onları döverler. Ne de olsa "Tanrı ibneleri sevmez!" Borular ve beyzbol sopaları ile onlara vururlar. Doktorlar John'un yüzünü eski hâline getirmek için ona titanyum plâkalar takarlar. John'un çalıştığı yerde kimi insanlar Jeffrey Dahmer'ın eşcinsel olduğunu ve eşcinsellerin de tutuklanması gerektiğini söylerler. Diğerleri de kafa sallayıp bu düşünceyi onaylar. Bir kadın çıkar ve Ted Bundy'nin de heteroseksüel olduğunu bu yüzden heteroseksüellerin tutuklanmaları gerektiğini söyler. Diğerleri güler. Ed AIDS hastasıdır. JC virüsü denen bir virüs beynine zarar vermektedir. İlerleyen "Mültifokal lökonsefalopati" teşhisi konur. John, tıp sözlüğünden hastalığın karşılığını bulur: "İlk nörolojik belirtilerin ardından 3 ilâ 6 ay içinde ölümle sonuçlanan bir hastalık." Sözlükte "TEDAVİSİ: Yok" yazmaktadır. John, kızkardeşi Amy'nin evine gider ve ağlar. Bill, Gwen'in kanser olduğunu ve büyük ihtimâlle öleceğini duyduğunda güler, "O orospu hak etmişti bunu," der. Ed, ailesine eşcinsel olduğunu söylediğinde, ailesi bir daha onu görmek istemez. Onlara AIDS' e yakalandığını söylediğinde can çekişerek ölmesini umduklarını söylerler. Bill AIDS için eşcinsel hastalığı der. "GAY" sözcüğü, "Gaysen, Aids'e Yakalanırsın" ın kısaltmasıdır (Orijinali "Got Aids Yet?" ÇN). Sağlık Kontrol Merkezleri, AIDS'in 25-44 yaş arası erkekleri en çok etkilediğini belirtince, Bill 25 ile 44 yaş arasındaki tüm erkeklerin "gay" olduğunu sanır. Kendisi 45 yaşında olduğundan gay olma ihtimâli de yoktur! John ve Ed, eşcinsel olmaları, hele Ed'in AIDS olması yüzünden ev sahipleri tarafından sürekli evden çıkarılırlar. Bill, asla evden çıkarılmaz. Onun özel hakları vardır. Ed ve John'un bir çok arkadaşı ölmüştür. Çoğu AIDS yüzünden, ve bir kısmı da Bill ve arkadaşlarından yediği dayaktan. John, televizyonda hükûmetin bazı üyelerinin, AIDS'lilerin kamplarda karantinaya alınması gerektiğini savunan sözlerini işitir. Ed, vücudundaki virüsün görme merkezini tahrip edeli zaten televizyon izleyememektedir. Ed dün öldü. Bill gençlerin eşcinsel hayat tarzını seçmelerinden endişe duymakta.
eshcinsel.net'ten alıntıdır.
4 Haziran 2008 Çarşamba
100 Eşcinsel, Ben ve Hocam
Bu sıralar "Dünya Tarihinde En Etkin 100 Eşcinsel" kitabını okuyorum. Dün de sevgili ingilizce hocam ile konuştuk bu konu üzerine. İnanılmaz hoşgörülü, bunun da ötesinde, gerçek bir ruha sahip biri. "Müfide'cim... Teşekkürler."
Şöyle dedi : [Ben, kitaptan kişileri sayarken ve haklarında bilgi verirken, ağzında büyük büyük "o" şekilleri oluşuyordu.. "İşte bu" diyordu..]
- Zaten böyle bir deha, güzellik anlayışı, bakış, anlayış... Başka türlü olamazdı.
Daha bir sürü şey dedi ama..hatırlayan aşk olsun!
Şöyle dedi : [Ben, kitaptan kişileri sayarken ve haklarında bilgi verirken, ağzında büyük büyük "o" şekilleri oluşuyordu.. "İşte bu" diyordu..]
- Zaten böyle bir deha, güzellik anlayışı, bakış, anlayış... Başka türlü olamazdı.
Daha bir sürü şey dedi ama..hatırlayan aşk olsun!
Baba, Oğul ve Mevsimler
Dershaneden ve konservatuardan geldim biraz önce. Deneme sınavı vardı, ona girdim dershanede. Konservatuarda da birşeyler çaldım, rahatladım, geldim.
Gelirken...
Bir baba ve ufacık bir oğlu el ele tutuşmuş gidiyorlardı. Oğlan, "bahar" dedi, "har" hecesini söylerken sesi çatlamış, incecik olmuştu. Ergenlikten değildi bu, sesinin normalde ince olmasındandı. Ergen olamayacak kadar ufaktı. Bebek ile çocuk orası bir yerde; oğlancıktı.
Sonra babası da dedi, "bahar bitti artık". "Bahar kıştan sonraki mevsim. Kış bitince bahar başlar. Bahar bitince yaz başlar."
Babası böylece ilk coğrafya dersini vermiş oldu oğulcuğuna.
Hoştu.
Gelirken...
Bir baba ve ufacık bir oğlu el ele tutuşmuş gidiyorlardı. Oğlan, "bahar" dedi, "har" hecesini söylerken sesi çatlamış, incecik olmuştu. Ergenlikten değildi bu, sesinin normalde ince olmasındandı. Ergen olamayacak kadar ufaktı. Bebek ile çocuk orası bir yerde; oğlancıktı.
Sonra babası da dedi, "bahar bitti artık". "Bahar kıştan sonraki mevsim. Kış bitince bahar başlar. Bahar bitince yaz başlar."
Babası böylece ilk coğrafya dersini vermiş oldu oğulcuğuna.
Hoştu.
3 Haziran 2008 Salı
Üzümü çatlak şarap parkından karalamalar, canım...
Dün gece, evde herkes birbirine bağırırken, doldurdum bel çantama telefonumu, sigaramı, çakmağımı. Bi tane de kalem koydum. Babama gelmiş Turkcell'den. Tükenmez olanını aldım ama, mürekkepliyi bıraktım. Bayılıyorum bu iki kaleme. Üstünde de Turkcell Gold yazıyor. Çok zarifler. İşte...çıktım dışarı.nereye, bilmiyorum tabi... Kim bilir. Sadece kurtulmak istedim; dedim, ruhum kirlenmesin buralarda, bu hallerde... Dışarıda yürümece oynayayım biraz... Yakınlarda minicik, birkaç ağaç, çiçek ve çimden ibaret bir park aklıma geldi. Kimsecikler olmaz orada, bir iki tane de bankı vardır. Bir yanı ana yola bakar, bir yani ıssız, gecekondu tipi yasal evlere bakar. Diğer bir tarafı zeytinliktir. Küçükken o zeytinlikte seks hayalleri kurardım; sevişme değil ama. Hah, hiçbiri hiçbir zaman olmazdı ya, gülelim :)
İşte... Karalayıverdim. Zaten evdeki tartışmada aklıma takılan bir cümle yüzünden çıkmıştı diyebilirim. "Ölümle boğuşur her gece" doğmuştu içime, parmaklarımdan akması gerekiyordu. Nitekim, sevgili kardeşim...her zamanki gibi...neyse..boşverin... İşte aklımda bu cümleyle atıverdim karanlık, rüzgarlı geceye kendimi. Kurtlardan korktum, üstüme kurt postu attım, öyle çıktım. Yanımdan biri geçerken, yürüyüşümü değiştirdim, sigaramı göstere göstere içtim ve kollarımı da biraz yana açtım. Tesbihimi evde bırakmasaydım onu da kullanırdım; en önemli elementim benim erkekliğimde. Sigara, kollar, yürüyüş ve tesbih. Budur. Erkekliğim benim; acil durumda kullanıma hep hazırlar...
Karaladım... Üşüdüm sonra bir ara; üşümeyi hep sevmişimdir. Tadını çıkardım biraz rüzgarın tekme tokat bana dalmasına, sigaram da bitince mecbur eve yollandım.
Neden sevdim o kadar "ölümle boğuşur her gece"yi? Her harfimi severim ki. Bu kadar da kendini beğenmişimdir işte. Yiyorsa! Ya, her bir gecenin kendisi, ölümle boğuşur anlamı çıkıyordu; ya da, o, her gece zamanında, ölümle boğuşur anlamı çıkıyordu.Eh, bir sürü şey de çıkarılabilir anlam olarak, sıfırın altında akıllarımızla. Sevdim işte! Alla alla!
işte böyleydi karaladığım..baktım ki, yok. olmadı...sonra, dün burada bahsettiğim sevgili saygıdeğer süvariler geldi aklıma...biraz küfredeyim dedim...
İşte... Karalayıverdim. Zaten evdeki tartışmada aklıma takılan bir cümle yüzünden çıkmıştı diyebilirim. "Ölümle boğuşur her gece" doğmuştu içime, parmaklarımdan akması gerekiyordu. Nitekim, sevgili kardeşim...her zamanki gibi...neyse..boşverin... İşte aklımda bu cümleyle atıverdim karanlık, rüzgarlı geceye kendimi. Kurtlardan korktum, üstüme kurt postu attım, öyle çıktım. Yanımdan biri geçerken, yürüyüşümü değiştirdim, sigaramı göstere göstere içtim ve kollarımı da biraz yana açtım. Tesbihimi evde bırakmasaydım onu da kullanırdım; en önemli elementim benim erkekliğimde. Sigara, kollar, yürüyüş ve tesbih. Budur. Erkekliğim benim; acil durumda kullanıma hep hazırlar...
Karaladım... Üşüdüm sonra bir ara; üşümeyi hep sevmişimdir. Tadını çıkardım biraz rüzgarın tekme tokat bana dalmasına, sigaram da bitince mecbur eve yollandım.
Neden sevdim o kadar "ölümle boğuşur her gece"yi? Her harfimi severim ki. Bu kadar da kendini beğenmişimdir işte. Yiyorsa! Ya, her bir gecenin kendisi, ölümle boğuşur anlamı çıkıyordu; ya da, o, her gece zamanında, ölümle boğuşur anlamı çıkıyordu.Eh, bir sürü şey de çıkarılabilir anlam olarak, sıfırın altında akıllarımızla. Sevdim işte! Alla alla!
ölümle boğuşur her gece
aydın düşmeden
üzümü çatlak şarap
parklarına hücum kaçış
incinmiş sarhoş kafasıyla
haşikio kokan alevinin
kırıklarını alarak
biri sevse diye
ölümle boğuşur her gece
şarlatanca sıfatlarla boğulur her gece
işte böyleydi karaladığım..baktım ki, yok. olmadı...sonra, dün burada bahsettiğim sevgili saygıdeğer süvariler geldi aklıma...biraz küfredeyim dedim...
işte bu kadardı. ah ulan sayıverseydim bildiğim bütün küfürleri suratlarına...sesim yetmezdi ki; hem kapasite meselesi değil mi bunlar? küfür edip edememek? aynen, onların dediği gibi, kapasite meselesi canım, alıp alamamak içine..
aklı kıçına kaçmış süvarilerden bahsediyoruz burada
yüreği ancak sırtında kıl olmaya niyetlilerden
ve tabi, Hurma Süvarileri bunlar.
---
uçma uçurtma kağıdım. kal yanımda.
şeytan merdivenim benim.
---
deliği görmeye yarayan gözlerden bahsediyoruz bu(a)rada
sahibe üretmeye yarayan kaval kemiği sahiplerinden
gayet doğal, Hurma Süvarileri bunlar.
---
biri genzime boşalsın. susayım.
dairesel tiyatro sahnelerim.
2 Haziran 2008 Pazartesi
Hurma Süvarileri
Hurma süvarileri diyeceğim artık vatandaşlarımıza. Hepsi öyle çünkü. Hurma peşinde koşturup duruyorlar. Oysa peşinden koştukları hurma, sıcaktan erimiş, dokunduğunda içine çöküyor. Oysa peşinden koştukları hurmanın, hangi daldan koptuğundan haberleri yok. Yendiğinde nasıl bir tadı olduğunu bilmiyorlar. Ben, yemiş biri olarak hurmayı, sizi temin ederim Süvariler, mayhoş mu mayhoş bir tadı var! Sakının!
Ne cüret, sen, benim aklıma karışırsın.
Ne cüret, sen, bana karışırsın. Benimle karışacak kadar mı bensin sen, Süvari?
Bin beş yüz yaşındaki atını al, etrafı toza boğmadan çek git buralardan. Kendi usunu kendine sakla. Zaten ben senin nalın olacak kadar da kör ve işe yaramaz değilim. Nalın olabileceklere bağır fetvalarını, ve nalın olabileceklere geçir kabzasını kalbinin. Senin bildiğin yollar tıkalı burada. Başka bir cinayet yolu bulmalısın ve ticaretini orada devam ettirmelisin.
Sevgili, saygı değer ve yüce Hurma Süvarileri,
Ölün.
Ne cüret, sen, benim aklıma karışırsın.
Ne cüret, sen, bana karışırsın. Benimle karışacak kadar mı bensin sen, Süvari?
Bin beş yüz yaşındaki atını al, etrafı toza boğmadan çek git buralardan. Kendi usunu kendine sakla. Zaten ben senin nalın olacak kadar da kör ve işe yaramaz değilim. Nalın olabileceklere bağır fetvalarını, ve nalın olabileceklere geçir kabzasını kalbinin. Senin bildiğin yollar tıkalı burada. Başka bir cinayet yolu bulmalısın ve ticaretini orada devam ettirmelisin.
Sevgili, saygı değer ve yüce Hurma Süvarileri,
Ölün.
Sınırsız öfkem, kinim...
Öfke, kin nasıl aktarılır bilmiyorum. Şiddet en iyi yöntem. Dövmek istiyorum herkesi... Neye yarar.
Bu satırlar öfke dolu olmalıydı. Öyleler. Hissediyor gibi yapın en azından.
Öfkem, insanlara.
Öfkem, Türkiye'ye.
"Teşekkürler Türkiye, beni sizler öldürdünüz."
Bu satırlar öfke dolu olmalıydı. Öyleler. Hissediyor gibi yapın en azından.
Öfkem, insanlara.
Öfkem, Türkiye'ye.
"Teşekkürler Türkiye, beni sizler öldürdünüz."
1 Haziran 2008 Pazar
Pişmanlık Üzerine Deneme
PİŞMANLIK ÜZERİNE DENEME
Korku, gereksiz görme, karşılık almama ve birçokları…
Kavramı sorgulayalım.
Pişman “olmak”, pişman “etmek”. “Pişman” hissetmede karşı taraftan bir etki söz konusudur bazı yada her durum(lar)da, ki pişman “edilebilelim”. Nitekim kendiliğinden mi yoksa etkiyle mi pişman “olunur”, bilinmez. Risk alırsın. Gözden çıkarırsın ve bu ilerleme karşısında istediğini alamadığında pişmanlık duygusu sarar. Bir etki söz konusudur. Umulanı vermeme, özneyi etkiler. Etkiseldir.
Pişmanlık, kendi kendini teselli etmedir, diğer yandan. Nesne olan bilgi-eylemin* zarar tepkileri yaratması ardından aklî yaşam için mutlak gerekliliktir teselli. Teselli ile pişmanlık dil bünyesinde günümüz ve kim bilir geçmiş koşullarda iç içe algılanmaktadır. Fakat teselli olumlu veya olumsuz şekilde yapılabilir. Pişmanlığın özünde mutlak bulunan “keşke” ifadesi, keşkelemek, tesellide koşul değil, aksine teselliyi çürüten görevindedir, denilebilir, hatta denmelidir; fakat pişmanlık bir teselli yöntemi olduğundan çelişkiyi yok etmek amacıyla dilin oynaklığından yararlanarak ve bozukluk ihtimalini öne sürerek; pişmanlığı teselli olarak kullanmak kesin kurtuluşu getirir beraberinde. Pişmanlıktan gelen keşkeleme, pişmanlığın teselliye bürünmesiyle elde ettiği “keşke” nötrleme yetisi ile yok olarak, çeşitli sebeplerden bilgi-eylemin sonucunda doğan, pişmanlığa yol açan ilgileri yok eder.
Pişmanlık teselli yöntemi olarak iki şekilde karşımıza çıkar: bencil ve yarı benli yararcı teselli. Bencil teselli, bilgi-eylemin getirdiği zararın dönüşlü özne olarak kişinin kendisini kullanmasından kaynaklanan pişmanlıktır. Kişinin olaylaştırdığı bilgi-eylemin zararı yine kişinin kendisine dönmektedir bu durumda ve olunan pişmanlık ile tamamen bencil, ben kaynaklı, geri dönüşlü tesellilere başvurulur. Bencil pişmanlık bir perde çeker zarar ile özne arasına; böylece zararın etki süresince gücü azaltılır ve zararın dayanağı tükendiğinde pişmanlık yok olur. Geçici bir koruma rolündedir pişmanlık bu sahnede.
Bir diğer pişmanlık kabuklu teselli ise pragmatist bir yaklaşımın sonucunda, bahsi geçen bilgi-eylemin zararının yine özneye, fakat dönüşlülük özelliği olmadan kaynaktan başka bir özneye yönelmesi takdirinde başvurulan yararcı, yarıbendışımerkezci yöntemdir. Sahibi olduğu bilgi-eylemin başka özneyi uğrattığı zararın sorumluluğunu azaltmak için fakat zararın kendisine etkisi olmadığından, sadece sorumluluğu mümkün olan en az seviyeye indirgemek için başvurulan teselli olduğundan yarı bencildir. Var olan tesellilerin içinde –tüm teselliler öznenin beni odaklıdır- en pragmatist bencilliktir bu. Pişmanlığın büründüğü birinci teselli yönteminin, ikincisinin sorumluluktan kurtulma adına yapıldığı göz önüne alınarak, daha az ben merkezli olduğu söylenebilir. Bu kanıyı silme babında, “yaşamda kişinin, özde, kendinden başka önceliği yoktur yargısı birçok hayvansal içgüdünün temelindedir ki içimizde uyumakta ya da yaşamaktadır hepsi” diye eklenmelidir.
*(“bilgi-eylem” terimi bu paragrafta anlaşılır kılınmaktadır.) ↓
Etkisel olmayan pişmanlığa bakacak olursak… Olgulaştırdığınız oluş, kılış ya da durum; göze aldığınız risk, duygulara, fizikdışı varlığınızla ilgili birliğinize etkili bilgi ve eylem türü olmalıdır ki, sonucunda istediğinizi almanıza rağmen pişman olasınız. Bu bilgi ve eylemin fizikdışılığı, duygularla bağı tamamen öznel olmakla birlikte, burada sonucu aynı tür pişmanlık olmasını yargılıyoruz. Riske ettiğiniz bilgi ya da eylemle kurduğunuz fizikdışı bağ, siz onu özgür bıraktığınızda, artık sadece sizin olmadığında, kırılır ve pişmanlık olarak değişime uğrar. Bir paylaşımın tepki ortaya çıkımıdır şimdi. Sadece sizinken zamirin çoğaltılmasıdır. Tekilden çoğul aitliğe sürüklenirken bilgi-eylem, tek olmadan gelen bağın daha şiddetli kopması ve daha ağır pişmanlığa sahip olunması, pişman olunması yani; ama etkisiz pişman, bir anlamda kendini pişman etmek; tekil sahipten ilk çoğulların alması bu eylem-bilgiyi, ilk çoğul sahiplerden sonraki çoğul sahiplere geçerken verilen pişmanlığa kıyasla daha büyüktür. Çoğuldan çoğula geçen bilgi-eylemdeki bağ, tekten çoğula geçendekinden daha büyüktür; kesinlikle daha anlamlıdır.
Etkisiz pişman olmak, ya da kendini pişman etmek ilk olarak paylaşımdan kaynaklanır.
Bir diğer kendini pişman etme yolu ise değişimdir. Bilgi paylaşım yada eylem yapma isteği dışındaki, bilgi-eylemin özündeki normların değişiminden meydana gelen; açıkça, artık tarafça yanlış anlaşılan bir bilgi ya da eylem ile tanınmadan kaynaklanan; sürekli değişimde olan “sen”in önceki yargısının şimdiki “sen”de kabul görmemesi ile ortaya çıkan şimdiki bilgi-eylem ile önceki göze alınan, risk edilen bilgi-eylem çatışmasının ürünüdür.
Etkisel olmayan, bir etkinin sonucunda açığa çıkmayan son pişmanlık ise vicdan ve inanç bağlantılıdır. Basit olarak, inanılan bir yargının, yine özne kaynaklı bir kavram ile -ki bu başka bir inanç, istek, tahammül edememe ya da boş verme olabilir- zincirinin kırılmasıdır. Fakat bu kırıma sebep olan kavram ya geçici olduğundan, ya da etkisini kısa bir süre kuvvetli gösterdikten sonra azalttığından, yerini, inanç, vicdan, ruh gibi kavramlardan türeyen yargının bozulması yüzünden, pişmanlığa bırakır. Yine bu kırıma sebep olan kavramlar daha sonra yeşillenebilir, ardından yine pişman ettirilir özne, yargının doğduğu kavramlarca. Birinden biri ilelebet terk edilmediği sürece bu amansız kavga sürekli pişmanlıklara gebe olacaktır.
İşte böyledir yollar ki bir gün herkese uğrayacaktır pişmanlık; yine belki bir gün, o rahat yerinden hiç kalkmayacaktır.
29.11.2007
Korku, gereksiz görme, karşılık almama ve birçokları…
Kavramı sorgulayalım.
Pişman “olmak”, pişman “etmek”. “Pişman” hissetmede karşı taraftan bir etki söz konusudur bazı yada her durum(lar)da, ki pişman “edilebilelim”. Nitekim kendiliğinden mi yoksa etkiyle mi pişman “olunur”, bilinmez. Risk alırsın. Gözden çıkarırsın ve bu ilerleme karşısında istediğini alamadığında pişmanlık duygusu sarar. Bir etki söz konusudur. Umulanı vermeme, özneyi etkiler. Etkiseldir.
Pişmanlık, kendi kendini teselli etmedir, diğer yandan. Nesne olan bilgi-eylemin* zarar tepkileri yaratması ardından aklî yaşam için mutlak gerekliliktir teselli. Teselli ile pişmanlık dil bünyesinde günümüz ve kim bilir geçmiş koşullarda iç içe algılanmaktadır. Fakat teselli olumlu veya olumsuz şekilde yapılabilir. Pişmanlığın özünde mutlak bulunan “keşke” ifadesi, keşkelemek, tesellide koşul değil, aksine teselliyi çürüten görevindedir, denilebilir, hatta denmelidir; fakat pişmanlık bir teselli yöntemi olduğundan çelişkiyi yok etmek amacıyla dilin oynaklığından yararlanarak ve bozukluk ihtimalini öne sürerek; pişmanlığı teselli olarak kullanmak kesin kurtuluşu getirir beraberinde. Pişmanlıktan gelen keşkeleme, pişmanlığın teselliye bürünmesiyle elde ettiği “keşke” nötrleme yetisi ile yok olarak, çeşitli sebeplerden bilgi-eylemin sonucunda doğan, pişmanlığa yol açan ilgileri yok eder.
Pişmanlık teselli yöntemi olarak iki şekilde karşımıza çıkar: bencil ve yarı benli yararcı teselli. Bencil teselli, bilgi-eylemin getirdiği zararın dönüşlü özne olarak kişinin kendisini kullanmasından kaynaklanan pişmanlıktır. Kişinin olaylaştırdığı bilgi-eylemin zararı yine kişinin kendisine dönmektedir bu durumda ve olunan pişmanlık ile tamamen bencil, ben kaynaklı, geri dönüşlü tesellilere başvurulur. Bencil pişmanlık bir perde çeker zarar ile özne arasına; böylece zararın etki süresince gücü azaltılır ve zararın dayanağı tükendiğinde pişmanlık yok olur. Geçici bir koruma rolündedir pişmanlık bu sahnede.
Bir diğer pişmanlık kabuklu teselli ise pragmatist bir yaklaşımın sonucunda, bahsi geçen bilgi-eylemin zararının yine özneye, fakat dönüşlülük özelliği olmadan kaynaktan başka bir özneye yönelmesi takdirinde başvurulan yararcı, yarıbendışımerkezci yöntemdir. Sahibi olduğu bilgi-eylemin başka özneyi uğrattığı zararın sorumluluğunu azaltmak için fakat zararın kendisine etkisi olmadığından, sadece sorumluluğu mümkün olan en az seviyeye indirgemek için başvurulan teselli olduğundan yarı bencildir. Var olan tesellilerin içinde –tüm teselliler öznenin beni odaklıdır- en pragmatist bencilliktir bu. Pişmanlığın büründüğü birinci teselli yönteminin, ikincisinin sorumluluktan kurtulma adına yapıldığı göz önüne alınarak, daha az ben merkezli olduğu söylenebilir. Bu kanıyı silme babında, “yaşamda kişinin, özde, kendinden başka önceliği yoktur yargısı birçok hayvansal içgüdünün temelindedir ki içimizde uyumakta ya da yaşamaktadır hepsi” diye eklenmelidir.
*(“bilgi-eylem” terimi bu paragrafta anlaşılır kılınmaktadır.) ↓
Etkisel olmayan pişmanlığa bakacak olursak… Olgulaştırdığınız oluş, kılış ya da durum; göze aldığınız risk, duygulara, fizikdışı varlığınızla ilgili birliğinize etkili bilgi ve eylem türü olmalıdır ki, sonucunda istediğinizi almanıza rağmen pişman olasınız. Bu bilgi ve eylemin fizikdışılığı, duygularla bağı tamamen öznel olmakla birlikte, burada sonucu aynı tür pişmanlık olmasını yargılıyoruz. Riske ettiğiniz bilgi ya da eylemle kurduğunuz fizikdışı bağ, siz onu özgür bıraktığınızda, artık sadece sizin olmadığında, kırılır ve pişmanlık olarak değişime uğrar. Bir paylaşımın tepki ortaya çıkımıdır şimdi. Sadece sizinken zamirin çoğaltılmasıdır. Tekilden çoğul aitliğe sürüklenirken bilgi-eylem, tek olmadan gelen bağın daha şiddetli kopması ve daha ağır pişmanlığa sahip olunması, pişman olunması yani; ama etkisiz pişman, bir anlamda kendini pişman etmek; tekil sahipten ilk çoğulların alması bu eylem-bilgiyi, ilk çoğul sahiplerden sonraki çoğul sahiplere geçerken verilen pişmanlığa kıyasla daha büyüktür. Çoğuldan çoğula geçen bilgi-eylemdeki bağ, tekten çoğula geçendekinden daha büyüktür; kesinlikle daha anlamlıdır.
Etkisiz pişman olmak, ya da kendini pişman etmek ilk olarak paylaşımdan kaynaklanır.
Bir diğer kendini pişman etme yolu ise değişimdir. Bilgi paylaşım yada eylem yapma isteği dışındaki, bilgi-eylemin özündeki normların değişiminden meydana gelen; açıkça, artık tarafça yanlış anlaşılan bir bilgi ya da eylem ile tanınmadan kaynaklanan; sürekli değişimde olan “sen”in önceki yargısının şimdiki “sen”de kabul görmemesi ile ortaya çıkan şimdiki bilgi-eylem ile önceki göze alınan, risk edilen bilgi-eylem çatışmasının ürünüdür.
Etkisel olmayan, bir etkinin sonucunda açığa çıkmayan son pişmanlık ise vicdan ve inanç bağlantılıdır. Basit olarak, inanılan bir yargının, yine özne kaynaklı bir kavram ile -ki bu başka bir inanç, istek, tahammül edememe ya da boş verme olabilir- zincirinin kırılmasıdır. Fakat bu kırıma sebep olan kavram ya geçici olduğundan, ya da etkisini kısa bir süre kuvvetli gösterdikten sonra azalttığından, yerini, inanç, vicdan, ruh gibi kavramlardan türeyen yargının bozulması yüzünden, pişmanlığa bırakır. Yine bu kırıma sebep olan kavramlar daha sonra yeşillenebilir, ardından yine pişman ettirilir özne, yargının doğduğu kavramlarca. Birinden biri ilelebet terk edilmediği sürece bu amansız kavga sürekli pişmanlıklara gebe olacaktır.
İşte böyledir yollar ki bir gün herkese uğrayacaktır pişmanlık; yine belki bir gün, o rahat yerinden hiç kalkmayacaktır.
29.11.2007
Filmlerimiz ve Kitaplarımız
adı altında iki blok oluşturdum sağ tarafta. Şimdilik aklıma gelen birkaç tanesini yazdım ilgili bloklar içinde. Neden -mız, -miz kullandığım ise : kitaplarımın bazıları ve filmlerimin çoğunluğu SM tarafından gönderilmiştir bana. Tekrar teşekkür ediyorum buradan...sm.
Okul sonu...
Lise hayatım da burada noktalanıyor artık... Lise güzel şey.
Aşağıda sınıfça yıl sonu mezuniyet törenimizde sınıf adına okutacağımız, yazdığım yazıyı bulacaksınız...
işte böyle...
Bu arada hatırlatmadan geçmek istemiyorum, burada yayınladığım her türlü yazı, kaynak belirtmediğim takdirde bana aittir ve bilgilendirmeden yayınlanmaması gerekmektedir :)
Aşağıda sınıfça yıl sonu mezuniyet törenimizde sınıf adına okutacağımız, yazdığım yazıyı bulacaksınız...
Soylu damlalardan denizim ben...
Tüm dünyaya simgelerim, üzeri soylu nilüferlerle kaplı denizim. Altın kaplı gazeldir çırpınan içimde yahut düşen yerler parmak uçlarımdan. Kutsal özlemimi güzel perimle savaştıran ben, yeşil, mavi, siyah, kahve…ela gözlerde duygu olmaya gidiyorum. İçimde acım ışıldıyor ilk kez, şırıl şırıl akan gözüm; hep parlak, hep parlak… Bu kez, ağlayan ruhum heyecandan. Günlerden yıllara göç eden zamana yarışla, doğumdan ölüme koşan hayatımı halatlarla çekmem, uzun tırnaklarımı kırmam gerekirse, en dibinde tanrıya küfretmem gerekirse ona ulaşmam için; başım gözüm üstüne, hayat!
Soylu özlemim olacak kucağa, altın nilüfer demetleri elimde, perilerim elbet sağımda solumda nöbette; ben şimdi imgelerimin damlalarını içtiğimi gördükçe, beyaz beyaz, denize gazel ağlarım.
Orta direk mutluluğumla şimdi, poz vermekteyiz ilahi ressamıma. Bin bir portrem olacak sizin duvarlarınızda, kesindir ki tamamen yağlı boya; biraz akıl kusulmuş üzerine, oldukça sevgi, şüphe yok ki tanımsız acılar, ifadesiz mutluluklar, dorukta başarılar tükürmüş hayat.
Yollarım ağlasın…
Ben kahkaha atmaktayım.
Birer bulut olalım,
Birbirimize çarpalım;
Tarifsiz şimşekler çakalım
Dokun bana, ruhuma…
Küselim şu kadere,
Sen, hemen şimdi sırt çevir şeytan bozması yenilgilere.
Kovulmuş melek…
O şehirde…
Yumuşacık ellerin işlediği kötülüklere inat o şehirde, ışıyorum…
Biliyorum duymak istedikleriniz bunlar değildir. Küfür neyinize, ya da ruh neyinize…
Bitiriyoruz şimdi, hadi gidin de biraz yaşayın.
Para kazanın. Dövüşün. Nefret edin. Boğulun. Yanın. Sönmeyin hiç…
Ben senin için para kazanacağım, imkansızlarım için dövüşeceğim, gözyaşımın ışığında boğulacağım, aşkta yanacağım şiddetler, semsert; sönmeyeceğim.
Hadi… ezbere devam et, sen!
işte böyle...
Bu arada hatırlatmadan geçmek istemiyorum, burada yayınladığım her türlü yazı, kaynak belirtmediğim takdirde bana aittir ve bilgilendirmeden yayınlanmaması gerekmektedir :)
İltihaplı şiirler kanıyorum...
Arada size nazım ve nesir türünden çalışmalarımı sunacağım burada. İlk olarak geçen aylarda bir bayram sabahı yazdığımı aktarmak istiyorum...
iltihaplı şiirler kanıyorum…
bir bayram sabahında intihar şekerleri emiyorum ölüm sakızları çiğniyorum başımı kalbimden kopuk lapa lapa küfür veriyorum ciğerlerimden beynimde sarmaşık zehirli oyunlar oynanıyor duvarlarda sen ezeceksin hayır ben birkaç portre gülmekte arkamdan ne çukur haldeyim ölemiyorum
yastık ölümleri hasret kafama bir darbe uzaklardan denizler tükürüğüm güneş kronik ateşim vücutlarım tırnaksız izmir’in kulesi girmiş içime yarmakta beni sonra boğaz’da bir atla topal kalple atla bir çalmışım o hani geçen gördüğün fahişenin defterini o kanlı dengesiz geçmişi kanla karışık ruhsuz ben kusmuşum içine
yokum. yudum yudum sızmış ölüm içime.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Facebook/Oytun Tez
Linkedin/oytuntez
Twitter/oytuntez
YouTube/WiseRemus
Last.fm/WiseRemus
GMail/Oytun Tez
Blogger/oytuntez
