Can'dan sonra bir şiir : "this is my religion"

this is my religion

aşkların en kutsalı ve en güzeline...

merhaba delikanlı
bu
sonsuzluğu umulan
mektuplardan
biri

ben sen
karşı binada otlayan kadın

o kadın
ı
tanıma arzumun şiddetiyle
cigarkadaşımın
usulca, gök gürültüsü gibi
öpüyorum seni.

yahut

ben sen
ruhu kendinden şişman bir
kara çocuk

o çocuk
u
doyurma arzumun altındaki
pis pedofili dürtüsünün asıl
gizliliğiyle
evlatlığımın doyumu,
gözüne soka soka, gözgüneşi gibi
öpüyorum seni.

istiklalden madonna müthiş bir koşuda
el sallıyor hararetsiz

fare ölüsü kokan pabuçlarına aldır
madan
madonna sar(s)ılıyor
-oh, this is my religion-

aldır
madan / ki
eli vajina dudaklarında
kaybolmak üzere
dans ediyor
şuursuz istiklalde / this is my religion

otlayan kadın ile ruhu şişman
çocuk
disney alacakaranlığına katılıp
winnie'yi giyiniyorlar
this is my religion,
hey, winnie the pooh!

ağızda çalkalanmış yayık
suyu çıkıyor doğumgünü pastamdan!

vaziyet oldukça love'ın my religion
olması olduğundan
gelen giden
her şey kabul, ittifak ve itilaflarca

fa hattında takılıp kalan
flemenk bir notasal ticaret
gemisi gibi bundan gayri
günler.
kumrular ve günler,
demek istediğim.

elalemin çakmağı la'da gününü
gün ediyor ya
şanssız, mavi, kapitalist bir gemi bu.

merhaba delikanlılar!
aslına bakarsanız, olması gerektiği gibi
şapşal "terooo" aşk romanlarındaki gibi değil
hiçbir şey
yıldızımız bile yok!
yayık aşk yaptığımız kayanın soğukluğu emmiş!
ondan ya,
"merhaba delikanlılar!"
mahvedemedi bi' türlü

hayatımıza ipne tmsf'since el ayak çük
konulduğundan
arakladığımız gecemizi!


hey kadın!
bak!
imf aslında ipne mahvetme fonu!

kafamız
love is my religion'la
binbeşyüz olduğundan
devir daim yapıyorum!
hayatımı o'na!

26 Eylül 2008, Cuma.

Bilge Remus Ka.