Melek Çocuk Melek

Melek Çocuk Melek

Şimdi melekler,
kelimelerinizi verin bana,
sıraya koyarım.

Kaosu öğretin bana...

Melek "sus" dediğinde
içe akan bir yaş

Tanrı "yok" dediğimde
içi dolu bir boş

sessizlik...

bundan sonra sözler yeter-
siz
yoksunuz...

melek çocuk,
sandalyen kanlı, aynalarda görünür oldun.
kolunda testere biçimli kan dövmeler,
cennette gözyaşların...

çocuk melek,
orda burda koşan, bağıran çağıran;
ve orda burda ağlayan, ağlayan, ağlayan.

affola tüm iyiliklerim
kapısı çarpıp çıkarken cennetten
tek duyulan, yere ufalanan anahtar

bunu bilen melek, kurtar ışığı
anahtarlı pisler olsun,
saflar değil.

melek çocuk,
kırmızı dudaklarını öptüm bir öğle
kanatların kalktı.
ipe aşıkmışım oysa
kanatların indi.

çocuk melek,
ruhun çocuk, yerin park
bir çocuk parkı bu
içinde bu mücadele niye
bir top için,
salıncaktan düşmek için
kaydırakta kafanı yarmak için...

melek çocuk,
bir top için,
uzaklarda yeşil gri bir günde
kitap düşmeden hemen önce
iple temizlenmiş dişler görünmeden
öpüşmek için...

çocuk melek,
nefese çaba, anlar adına
bir o kadar daha, an yapanlar adına.

şahidim melek çocuk melek.

30Nisan/1-2Mayıs 2008