Morhange [Film: Koro - Les Choristes] *** 2

Morhange

Çok piçtir Morhange.

Vardır, oradadır.

İzledikçe içine girer ve girersin.
Orada durur öylece.
Bakamazsın ona.
Zorla duyar kulakların.
Gerçekleri bilirsin.

Gerçek, asla Morhange'ı "edememek"tir.
Yanında duyamamak, yanında bakamamaktır.

Gizlice, buz yanığı gibi şiddetle istersin dokunmayı ona.
Buz dağı kadar kocaman bir arzuyla.
O söylerken, ağzının önüne elini koyup nefesini ve sesini hissetmek istersin.
Eline saplansın istersin sesinin çatlaklıkları.
O saplamalardan fışkıran kesinkes kanlı ruhunu onun dudaklarına sürmek istersin.
Dişlerini, parmak uçlarındaki uyuşturucularla sayasın gelir.

Gerçek, bunu gözlerinin dibine baka baka yapmak istemendir.
Kirpiklerinizi birbirine değdirerek yapmak istemendir, kaş kaşa verip.
Saçına tırnaklarını sürtmek istersin.
O bir delidir.
Delinin aklında durmaksızın sürtmek istersin.
Daha da gerçeği, bunları asla yapamayacak olmandır.

Böylece, Morhange'ın yanağını parça pinçik etmek istersin.
O bir katildir.
Sinsi kanında, en azından bir kaç varlığınla hüküm sürmek istersin.
Çenesini iki parmağınla sıkıp morartmak, yirtik giysilerinden bedenine dişlerini saplamak istersin.

Ama çok mülayimsindir, bunu okumakla kalırsın.
Ev kızı ahlakı dediğim hani, ona sahipsindir.
Sıkıyorsa bir adım dahi at şu kapıdan Morhange için'dir.

Morhange, oradadır.
Büyümekle meşguldür.
Yeni cesetler üretir.
Yeni cesetler üretir, onunla yaşayan.

Peygamber midir.
Peygamberindir.
Çocuk, tüm sahipliğiyle tılsım yapmıştır üzerine.
En ince keman sesinin yakarışı kurtaramaz seni.
Çocuğun tizliği erimiştir zaten tüm uzuvlarında.


O iyi bir çocuktur.

Orada olduğunu bilirsin.
Tanrıya daha çok inanırsın.
Salakça umutların vardır.
Daha önce birçoklarına da böyle umutlar doğurmuştun; bir süre sonra küvezlerinde ölü bulunacaklar.

Ünlem işareti kullanamazsın böyle cümlelerinde.
Yemez.
Yaz yaz bitmez.

Bitmez, sm.
Morhange, aslında ölümümün kendisidir.
Morhange, hayatımın sebebidir.

İnkar edebilir misin, sm.
Bu, buralarda nokta ve virgülün bulunması kadar sabittir.
Küvezlerimde ölülerim vardır; bir yenisi budur.
Acı, şarttır.
Değişim, kanuna rağmen engellenemez.

Ama, o iyi bir çocuktur.
Onu yaratan benim.
Şimdi, kendimin efendisiyim.

O kadar ezilmiş, ezilmiş kafatasım.
Buz yanığı kadar şiddetli.
Ölümsüz evlerimin kırmızı odalarında ilahiler söyleyip, ayinler yapıp, yakarıp yalvarıp; ardından umut öldürmeye teşebbüsten hüküm giymek gibi.

Öyle değil
mi.

O kadar da kolay değil.

Morhange, seni asla bırakmayacaktır.
Başka bir bedende, sm; başka bir zamanda, yerde.
Başka bir müzikte ve filmde, başka bir fotoğrafta, başka bir tabloda.
Başka bir bedende, sm.

Orada Morhange, bir ses telinden ibaret değildir.
Orada Morhange, bir bakıştan ibaret değildir.

Başka bir bedende Morhange, elbet var olacaktır.

Hadi, kendini acıya bırak.
Tüm çocukları aynı anda bedeninde hissetmeye eşit bir şey yap.

Ölmeyi deneyebiliriz.

Ama çok hasret çekerim.
Çocuklarım.
Benim çocuklarım.

Benim, katil, hırsız, deli çocuklarım.
Onlarda yansıyan ruhum.
Sizi öldürmek istiyorum.

Sizi doya doya öldürmek istiyorum.
Biraz neşelenin.
Size, ben doymak istiyorum.

Bitmez, sm.
Morhange, aslında ölümümün kendisidir.
Morhange, hayatımın sebebidir.

04 Ocak 2009