Annemden: "Ah annem..."e karşılık

Annemden: "Ah annem..."e karşılık

Niye kendini hep ölü gibi görürsün bilmem ki.
Niye hep ölüm kokar şiirlerin, yazıların.
Ben seni yaşatmaya çalışmıyorum; sen zaten yaşayan, nacizane bir siyahlara bürünmüş, siyah hollanda lalesisin. O kadar asil, o kadar yakışıklısın be oğlum.

Biliyorum, hep gitmek istiyorsun uzaklara, çok uzaklara...
Git. Sana gitme diyemem. Ama sesini duymadığım yere gitme. Yüzünü, o yeşil gözleri bir ay, bir yıl ve ya yıllarca görmemeye katlanabilirim ama, ama sesini, mesajını, senden gelecek olan haberleri almadan, duymadan yapamam, yaşayamam. Onun için istediğin uzaklığa git; ama sesini duyur bana.

Belki "bencillik yaptığın anne," diyeceksin; ama ben bir anneyim. Ben yaşarken, kara, ürkütücü, soğuk toprağa git diyemem sana. Bunu demem için delirmem lazım.

MUTLU OLDUĞUN HER YERE GİT.

Sesini duymadan olmaz, sesini duyur bana lütfen. Bilsem, bilsen bana garanti versen, gittiğin yerde mutlu olacağına inansam, sana gitme der miyim hiç. Biliyorum benim oğlum, sen eşcinselsin. Ama bu hiçbir şeyi değiştirmez; seni sevmemi, sana "gitme, kal," dememi engellemez; çünkü sen benimsin, kanımsın, canımsın.

İlk gün demiştim sana, "dünya üstüme gelse kimse koparamaz seni benden, dünyayı silerim senden vazgeçmem,".

İşte ben de böyle bir anneyim.
Diyorsun ki nefesimi vereyim; yetmez, yetmez, yetmez.

Peki, bir anlaşma yapalım o zaman.
Ben sana nefesimi, kalbimi, yüreğimi, kanımı versem; ama sen ölümden vazgeçip, yaşamaya, hayallerini gerçekleştirmeye, yükselip zirveye çıkmaya, kendini kanıtlamaya, herkesin önünde dimdik ayakta durmaya, o güzel gülüşünle kahkahalar atmaya, mutluluğun doruğuna, bulutlara çukmaya, KRAL BİLGE REMUS KA dedirtmeye var mısın? Ben varım. Al işte o zaman kanım, canım senin olsun. Sen benim öbür yarımsın. Sana nasıl git derim.

Ama sen istersen, mutlu olacaksan, ben giderim.

Sevgili Annem'den, 26 Aralık 2008 tarihli "Ah Annem..." başlıklı yazıya karşılık olarak yazılmıştır.