bekle.
bu bir emir değildir.

Durum

bir toplama kampında
kulağını çınlatan
bir tek ben olacağım.

şu iki satırda bana saygı duyacaksın. çünkü okuyup da liğme liğme olmadan duramıyorum:

"Durursan öldürürsün beni.
Durursam öldür beni."

18 Ocak 2009 Pazar

Kalp Kelebekliliğim

İntihar bu hayata çok yakışır.
Her an itilebilir yıldız klozete.
Her ana, her hayata yakışır.
Bu mutlu, huzurlu geceme, heyecanlı saatlerime bile iyi gider kendiliğinden.
Ama, hayır. (Safkan İngiliz film replikleri gibi; "but, no!")
Tüzüğe uygun değil ki bu.
Genel intihar ahlakımız kapsamıyor bu gecemi, uygulamak için onu.
Bu gece "ışıklı" olmak gerek.
Acıdan dişleri dökülmüş bir ninenin, yüzünü görmesen korkunç olan kahkahasının eşliğinde olsun bu gece ve, bu kalp kelebekliliğim, narkoz yemişliğim, böbrek yetmezliğim, karaciğer iflasım, mide spazmım ve beyin karıncalarım hiç bitmesin.

Ve bu yalan değil, hikaye de.

Hiç yorum yok:

Related Posts with Thumbnails