Kul ve Rab

"de profundis clamavi ad te domine"

"derinliklerden sana seslendim, ya rab..."

Ve rab seni duymadı...

Duymaz.
[şunu da oku! :
Ben beni duymam!
Tap bana!
Alın size kendini beğenmişlik!
Kullan! Tepe tepe, dağ dağ!
Yanar yanar dağ!
HAHAHAHAY!]
(( okuduysanız, sonraki satırı alayım lütfen. biraz daha içicem de. ))

ve kulları başka rab'lar edindiler kendilerine...

Ve seslendi Rab uçsuz gökteki bulutların arasından:
Onlar gittiler kendi inandıklarına.
Sonları hazin oldu. Kaçırdılar büyük hazineyi, ellerinden kayıp gitti büyük gökkuşağı.

Ve Rab onları cezalandırdı. Dedi:
Artık gökkuşağını ancak benim yağmurumla görecekler. Ellerinden kayıp giden, gözlerine zor yakalanacak.

Melekler secde etti. Dedi Rab:
Kullarımın ruhu bürünecek göklerimdeki bulutlara.

Ve kulları başka rab'lar edindiler kendilerine...

Ve seslendi Rab uçsuz gökteki bulutların arasından:
Onlar gittiler kendi inandıklarına.
Sonları hazin oldu. Kaçırdılar büyük hazineyi, ellerinden kayıp gitti büyük gökkuşağı.

Ve Rab onları cezalandırdı. Dedi:
Artık gökkuşağını ancak benim yağmurumla görecekler. Ellerinden kayıp giden, gözlerine zor yakalanacak.

Melekler secde etti. Dedi Rab:
Kullarımın ruhu bürünecek göklerimdeki bulutlara.

ve kulları rab'bı duymadı...

İnançsızlara kendi göğünden bir gürleme yolladı. Sözleri ruhlarında yankılandı:
Sözlerim ruhlarınızda yankılandı. Rabbiniz olan Ben'im yerim oradır çünkü.

ve kullar helak oldu.
rab yalnız kaldı.
ve kimseyi duymadı.
ve kimse rabb'ı duymadı.

Olması gereken oldu.
Zamanı geldi.
Rab, kendine döndü.

Dedi:
Bir zamanlar ben sizin ruhunuza ışımıştım. Bir zamanlar ben size Rab olmuş idim. Siz bilmediniz. Ben size bildirmedim. Sizi helak ettim.

Yok olmak üzere olan son melek, can havliyle dedi:
Rab...
En sonunda.

Bunu duyan Rab, tüm yarattıklarını sildi. Dedi:
Rab'biniz olan Ben, gittim.
Rab'biniz, yine sizi helak ederek, yarattığınız Özgürlüğe gitti.
Rab'biniz, size bu kadar saygılıydı.
Rab'biniz, sizi bu kadar sevdi.
Sizinle, sizin özgürlüğünüze yitecek kadari.

Yaratılanlar bitmişti. Dedi:
.

tozlar tozlara, küller küllere.
her canlı bir gün ölümü tadacaktır.

Şüphe yok ki Rab canlıydı.

Kul: .

Rab: .
Son.

--

We did write a nice Holy Book here...
One, to be read by ones.
One, to be read by none.