Sence hata yapanı affedemeyecek kadar büyük, veya hata yaptığında affedilemeyecek kadar küçük olabilir mi bir insan? Affetmek ve affedilmek, iki insan ilişkisinde yer sahibi midir?

Affetmek için, arada bir ilişki olması/kurulması gerekiyor.

Bunun yerine, genelde, ne affetmeyi ne de affetmemeyi tercih ediyorum; kocaman bir kırgınlık söz konusuysa. Askıda bırakıyorum. Ve bu askıda bırakma halini, affetmeme olarak yansıtmamak önemli olan bende. Affetmeme durumu değil çünkü o, tepkisizlik daha çok. Hatta, kaile almamak.

Daha küçük bir şeyse, senin dediğinin aksine, hata yapanı affedecek kadar büyük oluyorum. Herkesi affedebilirim. Ama hiç affetmemezlik yapmadım.

Buna benzer bir ilişki analizini, pişmanlık hakkındaki bir denemede "çorba etmiştim" küçükken. Bir boş zamanımda iletişime geçersen, o denememsiyi daha da çorba ederek daha güzel şeyler sunabilirim.

Kendi üzerimden konuşuyorum, sonuçları sen çıkar. En iyi kendimi tanıyorum.

Ask me anything (i dont like very general questions like "what's the most blabla in your life?")