100. Girdi: Ve bir konserin sonrasında...

Bu blogta yaptığım 100. girdinin bir klasik müzik konseri sonrası olması, ne büyük bir şans...

>> "Kemancı abi", yeter artık. Bırak acı çektirmeyi kemana. Lütfen..lütfen kemancı abi..sana yalvarıyorum, her kırbacında o kemana, burada ölen benim...hadi kemancı abi, dinle beni ve en azından şimdilik bırak şu hıncını...keman bağırdıkça, keman çığırdıkça, keman...keman tam dirilecekken her seferinde ölüme kovulunca, ben de ölüyorum burada, kemanci abi..

>> "sarıgelin". nereli olduğu tartışılan "sarı gelin" türküsü vardı konserde..çok da iyi bestelemişler, çok da iyi geçirmişler türküden klasiğe..onu dinledim..kendime öyle bir sarıldım ki bunu dinlerken..sol elim, sağ omzumda ve sağ elim sol omzumda, kucakladım kendimi..öyle bir sarıldım ki kendime, türkü benim oldu gayri..bir ermeni türküsü olarak dinledim "sarı gelin"i..ve sarışın bir oğlanı andırdı türkü, yüzünü aklıma bile getirmediğim, getirmeye bile çalışmadığım birinin..kim bilir ki kimdi o..bir ermeni türküsü olarak dinlediğim türküde, gözlerim doldu..evet..keşke hıçkıra hıçkıra ağlayabilseydim de, keşke şu gözlerim ıslanıp artık yosun tutabilseydi, tırnaklarımla kazısaydım sonra temizlik uğruna..hani, cennete kirli kirli gitmemek uğruna..konser bitti, şef geri geldi ve bir parça daha..neyi istedik.."sarı gelin"i istedim..çok istedim..ve oldu, son parça olarak onu çaldılar..ben bir kere daha, bir o kadar sert, bir o kadar içten kucakladım kendimi..çok kucakladım, büzüldüm, koltuğuma yığıldım, kafam gömüldü, koltuğuma gömüldüm, küçüldükçe küçüldüm kendimi kucaklarken..parça bitti, ben doğdum, büyüdüm, açıldım, ferahladım..ince, şiddetli bir sızıyla doğdum yine..hiç bırakmadı o sızı, asla da bırakmayacak..bırakmasın artık..o bir ermeni türküsü, ben onu öyle dinledim çünkü.

solumdaki koltuk boştu.

solumdaki koltuk boştu.